"Amatxu" eleberriaren zati bat

2009-01-25

Ez zuen euririk egiten beraz, bidea ez zen lokatza bihurtzen; hori zen esparruan aurkitu egingo zituztena, basa eta lazeria, hain bizia isiltasuna bezalakoa, presoen kexu eta gero eta hurbilagoko fusileko tiroen bide etena soilik.

Karabanak kontzentrazio-esparruarantz jarraitzen zuen. Bitartean presoek, hilarazi izan zirenen jantziak hartzen zituzten, joatea jarraitu aurretik.

Hartzen zituen batek, jantzi artean neskatxo hil zorian bat aurkitu zuen, eramaten duen zarpailen azpian bala egindako zauriak ikus ditzakeen, hainbat lekutan heldu zirenak, baina ezin izan zuten hil egitea.

Heriotzako karabanan joaten zen mediku batek gorputza urratzen zioten balek eta metrailak ateratzen saiatzen zen; une haietan gorputz hura ez zen hagi multzo bat odolez estalita baino. Neskaren burua alde batera etzan zen, gizon batzuek arinez eraman zituzten burusi gainean. Neskatxoren ezpainak itxiak jarraitzen ziren, ez hitzik ez kexurik; zauri bat ikutzean dar-dar txikia egin zuten eta ea nabaiezina aurpegiren giharrak uzkurtu egin zuten. Baina begiak irekiak zituen. Begietan ezin zuen amorrurik ikusi, hil egingo duen dakien eta presaka zegoenaren etsipena bakarrik. Isilez begiratzen zidan. Mina, dardar txiki bat, betikara argiak begiak izorratzen zituen bezala. Burusiz estali nion burua, argitik babesten.

Bere gorputz inozentea, begietan islaturik, non ankerkeria eta bidegabekeria ikusi ahal zen; betazalak eztiro itxi egin ziren eta haiekin bizitza ematen zien argia.

Isiltasuna heldu zen.

Nik ibiltzen jarraitu nuen, heriotzaraino arrastaka joaten zen giza-ilara parte hartuz.

Isiltasuna bakarrik geratu zen.

PUTAKUMEA - FIKZIOA

2008-12-02
Etxean, istorioak ixilpean kontatzen ziren. Osaba-aitonak kotxea zeukan eta gidaria izatearen "ohorea" izan zuen;
falangekoek, banan-banan, hilerri inguratzen den ormara senide guztiak eraman erazten zioten, han, zulo handi bat nire 146 antzekoez betea zegoen.
Gidaria hil egin zuten azkena izan zen; gurasoak Gurs Kanpora, haiek eta izeko bat bizirik bakarrak izan ziren, irabatzaileentzako familia madarikatuarenak.
Den-dena Lekeitioko erregistroan zeuden idaztea, zeinek notoarioak desagerterazi zien nazioaren ondamenean, gaztelua markes bati oparitzeko, eta lurrak eta baserriak beste batzuei. Transizio ondoren etxe bat, besterik ez berlortu zen, nondik bizileak, okupatzailearen semeek, judizialki irtetean lehio eta ateak beraiek eramaten zituzten.
Gaztelua, finean, asiatar bati saldu zuten, hainbat miloi euro hartuz... baina harira...
Inoiz ez dut ahaztuko nire lehenengo eguna eskolan. Zenbakia ematen ziguten bana eta horren arabera esertzen ginen, ni lau zenbakia nintzen eta lehenengo lerroan nengoen eserita, maisuaren hurbil.
Irakaslea bere burua aurkezten zuen eta, lehenengo eguna zenez, guztiok adi geunden.
Gelako atea ireki zen, eta poliki maisuak zuzendari bezala agurtzen zuen gizon bat atera zen.Zuzendari jauna zen. Niregana heldu eta jipoia jo zidan, nik zergatik jakin gabe, geldi-geldirik kolpeak hartu nituen, edonori harritu egingo zuen jipoi horrek, justiziari eraman eta gartzelan amaitzekoa zen egoera, baina 60. hamarkadan geunden, guk denok ondo dakiguna.
Jipoia amaituz, begietara begira holan esan zidan:
-No es porque hayas hecho nada malo, es para que no lo pienses hacer, vasco hijo de mala madre.
Oso maite zaituztegu, ez dut inoiz adin amodioa ahaztuko.

Mikel Laboa joan zaigu

2008-12-01
Mikel Laboa hil zaigu, baina oroimenean beti izango da.
Bere euskararen aldeko indar eta gogoa nabarmena da. Bere gorputza itzali da, ez ordea bere ahotsa, gurekin beti izan dena.
Ezinezkoa da zutaz ahaztea, Mikel.

MINDU ETA HUTS EGIN ZAITUZTEEI BARKAMENA ESKATZEN DIZUET

2008-12-01

Akats historikoak beti ordaintzen dira, akats pertsonalak bezala. Lehendabizikoez denborarekin nabaritzen gara eta beti gure buruari galdetzen diogu haietan dugun ardurataz, agente politico, soziala eta intelektualak izateagatik.

Non jaiotzeak edota historioan zerbait adierazteak ardurarik tartekatzen ditu?

Hemen da banakoa eta gizartekoa nahazten direnean.

Pertsona bezala nire akats guztiez erruduna naiz, era berean, nire gizarterako ezbeteez. Haien artean erabaki beharrean, nahiz eta gogorra izan, gizartea erabakitzen dut.

IZATEKO EGARRIA

2008-12-01

 

Ezpainak zureetako egarriak

Zure barne diren sakon eta sekretuagoen kokatuko dira.

Nire ametsetan zaude

Nire izan eta ez izatearen ahuetan

Sua erretzen den bezala

Nire barnean

Nire izatearen ezinegona

Hor izan edo ez izan

Jaiotzearen atzetik joaten nazaion

Gertatzen denaren partea da.

Amorru eman didaten harturik

Zure sentsuak urratu, eskuak biluzi eta haiekin jantziak erazteak.

Hori egiteko ezintasuna

Negar bihurtzen da

Oihukatzen zaitut baina ez zaude

Deitzen dizut eta isiltasuna

Deitzen dizudan abotsea desengainua da

Zugandik espero dudan bakardadea da

Begirada galduta hau etsipena da

 

:: Hurrengo orrialdea >>

Kudeaketa

Hitzako azterketa poetiko eta psikoanalitokoa, errealitatea eta subjektuaren harremaneko erreferente existentziala bezala.

| Hurrengoak >

Atalak


Bilaketa

Blog hau sindikatu XML

Zer da hau?

Zure bloga eraman

  1. Bloga esportatu eta txt moduan gorde.
  2. blogariak.com-era joan Tresnak > Inportatu bidez zure blog berria informazioa ekarri.
Elurnet Informatika Zebitzuek eskaintzen duten zerbitzua
Ikastaroak, garapena, zerbitzu informatikoak, blogak

powered by
b2evolution