Bere hiri utopikoaren azalpena eman digu, baina hori baino lehen begirada poetikoaz hitz egin du. Gaztea zenean nola sentitu zen euskalduna izateagatik eta nola gizartean sortzen diren klase eta zirkulu desberdinak. Begirada poetikoa esan duenean, ez dio esan nahi positiboa bakarrik eman. Poetikoa ez baita beti polita, izan baitaiteke satirikoa, iluna, tristea...

Orain dela berrehun urteko administrazio politikoarekin ezin omen da berak amesten duen hiri kosmopolita eta homogeneoa sortu.

Pesimista azaldu da Atxaga, ilun. Baina ez omen da modu dramatikoan hartu behar, berak azaldu duena errealitatea delako. Gauzak hobetzekotan ekin egin behar zaio.