Ez dira gutxi aldatu urteen joanean gure lana eta lan hori egiteko era. Sarritan euskara irakasleok klasean horixe izaten gara gutxien: euskara irakasle. Lehenago gara (batzuetan nahita eta besteetan halabeharrez) lagun (batzuena, besteena baino gehiago, tamalez) aholkulari (ez izan eta eman), aitorpen entzule, laguntzaile, tutore, ... aita, ama, ... enpin.
Uste dut, horrek guztiak adierazten duena, zera dela: gure kezka guztien ardatz eta gune ikaslea dela, eta lanean agertzeko arrazoi nagusia. Horrek konpromiso handiago eskatzen digun jarrera hartzera eramaten gaitu.
Hezkuntza (irakaskuntza) ez da mugatzen arlo intelektualera, burulanera. Arlo gehiago daude. Emozioak, txera, harremanak...
Emozioen hezkuntzak rol nagusia betetzen du. Horen harira postan jaso ditudan bi testu eskaintzen dizkizuen hemen. Biak gaztelaniaz daude, baina euskara irakasleok ez dugu arazorik gazleniarekin. Bata "La inteligencia emocional en el aula" eta bestea "Curso-taller de inteligencia emocional" .
Ea atarremendurik ateratzen diezuen.
Ez daude Erantzunak mezu honetan...
| Lortu zure stickama doan |