Edukira joan | Menura joan | Bilaketara joan

ErReAliTaTeArEn IsLaDa

Mai

:: Hurrengo orrialdea >>

Para el recuerdo, y para el orgullo.

Dentro de cada uno de nosotros, sabiamos en el fondo que el ascenso lo perdimos hace 7 dias. Aunque todos albergabamos esperanza. Hoy se ha consumado lo que ya se sabia. Pero ha acabado el dolor. Dolor y sufrimiento que hemos tenido durante los ultimos meses, y que se consumo en Mendizorrotza. Siempre nos toca cruz. Por eso, hoy, la gente, aunque triste, salia de Anoeta resignada, casi sin dolor... ya que dicen, que cuando el sufrimiento se convierte en habito, te acostumbras a vivir con él, incluso lo aceptas.

Sin embargo, nosotros sabemos levantarnos. Porque tenemos razones de sobra para ello. La Real está viva, y confio que el año que viene, empezando de 0, podamos volver a donde nos corresponde. Porque grandes como la Real, pocos. Es muy facil decir esta es la mejor aficion, o la otra. Yo creo que no hay nada mejor que una aficion fiel. Y la Real nos tiene.

No voy a felicitar a la peor aficion que existe, los mas impresentables, (Sporting), ni a los que compran partidos (Malaga). Tienen lo que merecen, el ascenso, pero nos han hecho la vida imposible vertiendo basura sobre nosotros durante 3 meses. Putos vascos de mierda verdad? Los vascos, Athletic y Real, son grandes. Por su historia, por su idiosincracia, por su cultura, por sus valores. Y eso, perdura con el tiempo, para siempre. Ya que mas alla del valor innegable de la victoria, existe una realidad que a la larga es la que sirve.

CONVIVIREMOS CON LA DECEPCIÓN, HASTA QUE EN AGOSTO VUELVA A PRENDER LA ILUSIÓN

TrAtU TxArRiK Ez!!!!!!!!!!!!!

nbsp;

 

Emakumeei, gizonezkoei, haurrei...

Ez inoiz erabili indarkeria ahulago baten aurka. Ez, fisikoa, ez psikologikoa.

¡¡¡¡¡¡QuÉ MáS Da, Me Da IgUaL!!!!!!!!!

Me dijo adiós y después se fue.
Y aquí estoy yo, es tan simple.
Ya no hay más, entiéndelo,
Que frío entre tú y yo.

Me dijo adiós sin mirarme.
No me importó.
No hay nada que nos ate.
Ya no hay más, ya no hay porque,
Dar la vida por él.

Y si volviera, me iré si vuelve.
Quizá no quiera volverle a ver.

Si te pierdo que más da,
Tú nunca me has querido y me da igual.
Para ti sólo he sido un juego, una historia más.
Si te pierdo que más da.
(Que más da, me da igual)

Me dijo adiós sin preguntarme.
No me dolió, no quise derrumbarme.
Si solo fui otra mujer
Lo siento solo por él.

IRuZuRrA

 Traizionatua sentitua. Hainbeste promestu ondoren nire begiekin ikusita. Nahiz eta konpromezurik ez egon, egia esatearen beldur izan zara, benetako aurpegia eman beharrean beste bat eman duzu eta jada, ez dago atzera bueltarik. Bigarren aldia da, ez dago hirugarren bat.

Yo! que al caer la noche pienso en ti
y el alba me recuerda la verdad
soportar el peso de dos me cuesta tanto ya

y tú... que solo sonreias por cumplir
que a veces solo estabas por estar
dejabas mis miradas detrás de ti
y sin darnos cuenta....

ya ha pasado lo mejor y todo nos parece peor
incomunicados frente a la television
todo se a esfumado sin darnos cuenta.

se que lavida te di
que ya no hay solucion
para siempre es demasiado.
se que la vida es así
le aposté al corazón
al amor equivocado.
se que la vida sin ti
ahora tiene color
te deseo lo mejor
lo nuestro termino y ahora creo en mi....

tu, que nunca tienes nada que decir
que das y das la espalda una vez mas
soportar el peso de dos me cuesta tanto ya
y yo que solo era una capricho para ti
el dulce clavo que quieres probar
por poco me marchito dejando todo atras

ErReAlItAtEa

Orain arte hemen idatzi dudan letrarik zuzenena da.  Norberak badaki zer esan nahi dudan. Pertsonak askotan ez gara hasieran norbait ezagutzean aparentatzen dugunak. Hori denborarekin ikusten da.

 Dos horas esperando oir tu voz,
fue inevitable pensar que nada ya de mi te iba a importar.
Por eso ahora estoy riendo ante el reloj
usando mi tiempo y mi valor para ser más fuerte que el ayer.

Qué debería hacer para hacerte crecer...?
Es hora de cambiar... No quiero ser tu mamá!
Todo por ti lo di, un día y otro más.
Pero he llegado al fin, cansada estoy de soportar!

La confianza se tiró por el balcón,
pensé en venganza, pero yo no soy la mala de los dos.
Así que decidí que eso no era para mi
prefiero seguir aquí, como ves dispuesta a comenzar.

Como hacerte entender que tienes que aprender a madurar!

:: Hurrengo orrialdea >>

This site works better with web standards! Original skin design courtesy of Tristan NITOT.