Erle batzuen konpainian eta kanpoan ekaitza zegoela, hamabost bat lagun elkartu ginen Okondoko kultur etxean. Beldur ginen, batez ere Alberto Agirre (euskara teknikaria, bera baitzen antolatzaile), jende gutxi hurbilduko ote zen, baina aurreko hitzaldietan bezalaxe, asistentzia aldetik nahiko ondo ibili ginen barikuan. Artziniegako batzuk ere joan ziren, animoak emateko asmoz-edo.

Egitura aurrekoen berbera izan zen; lehenengo Felixek eta biok gure “txapatxoa” bota genuen euskarak Okondon izan duen historiaz, bai eta datu berri batzuk eman, adibidez, egun horretan bertan jasotako aipamen bat Markuartu aldeko azken euskaldunei buruz. (horri dagokionez oraindik sorpresaren bat topa genezake Laudio eta Okondo arteko baserrietan). Okondon egonda, Jose Paulo Ulibarri Okondoko idazlearen lana,ibilbidea eta antzindari-izaera ere nabarmendu gura izan genuen, haren omenezko oroigarri ahaztuaren metro gutxira. Lastima handia da Okondon, halako pertsonaia bat izanda herriaren historian, izan dioten estimazio eta egun dagoen ezagupen eskasa.

Historiaren ostean euskarak gaur egun Okondon duen egoeraz jardun genuen halako eztabaida ireki batean: aurrez-aurre ditugun erronkak, erabilera... Ez ei dago erabilera eta presentzia aldetik pozteko arrazoi handirik Okondon, baina tira, Felixek dioen bezala, txarrera ezin dugunez egin, baikorrak izan behar!

Blogari ez diogu aparteko publizitaterik egin hitzaldietan (batez ere helbidea ez dudalako eman), baina ikus-entzuleren bat (edo hizlari-antolatzaile) hemendik jausten bada, badaki, idatzi.

Zer esan nahi duzu? Euskaldunzaharrak oraindik geratzen direla horko alderdian!!!???

Ez, hainbeste ez nuke esango, baina azken euskaldunen arrastoak uste baino ugariagoak izan daitezke.

Euskaldunak topatzeko seguru aski beranduegi heldu gara.

Nik Laudion egiten dut lan, eta horko lankide batek beti esaten du, bere aititek (aurten zendua) bezekiela euskara egiten. Laudiokoa zen, Barbara-ko baserri batean jaioa (Malkuartu-ra bidean, baina, herrigunetik oso hurbil. Berak abizena, Barbara du.
Euskara zekiela esaten duenean, ez dakit zer esan nahi duen, hitz bakan batzuk zekizkiela ala zerbait gehiago. Posible izan liteke hori?

Ba izan liteke egia, zergatik ez. Jakin beharko litzateke euskara etxean ikasi ote zuen, zenbat zekien eta horrelako gauzak. Horren antzeko kasuekin topo egin dezakegu, sarritan erdi izkutuan egoten dira eta.

Oraindik, beharbada (zaila da baina ez diot ezetz) egon liteke Laudion bertako euskara gehiago edo gutxiago gogoratzen duen adinekoren bat. Kontua da topatzea.

Egun on Xabi
Mezu bat igorridizut baina atzera itzuli zait. Deitu ahal didazu eta email igorri?
Eskerrik asko