· Bidekurze: Ez dakit ahozko forma “bidekurse” izango den, baina hala balitz ere, euskararen erregela grafikoetara egokitu beharko litzateke, nire ustez.

Bitxia da, baina Bizkaiko kartografia ofizialean forma hauetako asko modu egokian agertzen dira. Hau da, borondate onarekin, asmo zuzen batekin, jokatu dute Arrankudiagan; poztekoa da eta horrela ondare toponimikoari bere garrantzia ematen zaio. Irizpidean huts egin dutelakoan nago. Edo agian ez, agian, arestian esan bezala, beste modu batera jokatu dute nahita.

Beste kasu adierazgarria Aiarakoa da: Duela urte batzuk Aiarako udalak auzo eta baserrietako izenak adierazteko panelak ipini zituen. Orduan, barra-barra agertu ziren edonon orduan ch-dun toponimo euskaldunak, jatorria kontuan hartu barik ipinitako formak eta, azken batean, irizpide finko barik jarritako izenak eta batez ere euskara kontuan hartu barik. Oraindik hantxe diraute panelek, adibidez Llantenon euren Chabarri, Pizparruchi, Chabe, Zalduerte eta abarrak erakusten. Hori duela urte gutxi izan da, ez nabil Francoren denboraz berbetan. Ordukoa konpontzeko asmoz, azkenaldian Felix Muguruza, Mikel Gorrotxategi eta Alberto Agirre ibili dira Aiarako auzo guztien izenak batzen, ikertzen eta normalizatzen. Horren emaitza etxeetan banatuko den liburuxka bat izango da eta suposatzen dut seinaletako hutsak zuzendu egingo direla. Behinolako errakuntzak konpontzen, beraz.

Adibideak seguru aski zenbat gura topatu ditzakegu hurrean zein urrunean. Azken batean, honek argi uzten du toponimiarekin zuhurtziaz eta seriotasunez jokatu behar dela, eta oso komenigarria dela arreta berezia eskaintzea arlo hau ikertzeari. Ez gaitezen lan bikoiztuetan ibili.

Zer deritzozue?