Sartu Buruan!

Atzo, industrializazioa eta II.Errepublika artean, zinera joan nintzen, burua lasaitzeko.
"Memorias de una geisha"ikusi nuen, Bilboko "Mikeldi" zineman. Hor nire lehenengo sorpresa: sarreraren prezioa: 5,95Є!88|
Gero, pelikula ikusita, ba... istorioak merezi du. Benetan samurra da, sentimenduak azalerazten ditu:oops:
Aspektu teknikotik, historioaren samurtasuna islatzen saiatzen da, planuak estetikoki erakargarriak dira, gerezondoaren loreaz beteta egongo balitz bezala. Hala ere, badira zenbait plano osotasuna nolabait apurtzen dutenak. Plano batzuk soberan daude, ez diote historioari ezer aportatzen. Beste batzuk, mingarriak ere badira: aipatzekoa da sugar baten gertuko planoa.
Istorioa samurra da, esan bezala. Bere erakargarritasuna, bere izaera exotikoan datza. Mundu hori, guretik oso urrun dago, geishen mundua misterio bat da. Edo beharbada, misterio bat zen. Emakume hauek ados egongo lirateke?
Behin, komunikadore ezagun batek esan zigun bezala, film baten helburua sentimenduren bat piztea da. Bada, zinetik benetan haserre irten nintzen, pertsona eta emakume bezala.
Geishen mundua erakargarria zaigu, baina benetan emakume horietako bat izan nahiko zukeen? Ez dute aukeratzeko eskubiderik. Ez dira "kortesanak", haiek euren artea saltzen dute. Baina existitzen jarraitzeko (ezaguna izateko eta horrenbestez, existitzeko arrazoia) haien birjinitatea saldu behar dute!
Benetan haserretu ninduena zera da, hainbeste entzunda eta ikusita, gizaterian sinesten jarraitzen dudala. Baina pelikula hau ikusita, zalantzan jarri dut. Esku batekin aipa ditzaket (behatz batekin ere) besteengatik zinez zerbait egiten duten pertsonaiak.

Bukatzeko, esan behar dut filmaren bukaerak nolabait istorio osoaren lerroa nolabait apurtzen duela... Ikusi ez dutenak ez haserretzeko, ez dut bukaera azalduko.

Hemendik, proposamen bat egiten dut: jarri diezaiegun puntuazioa ikusitako pelikulei. Ea ba, orduan, nirea film honentzat... Danborra hotsak... 7,5/10

Ainize