Sare

Begiko azkurea ez zait joaten, inondik inora. Lastima, krema miragarria hor utzi izana. Bestela, moskitoek ez gaituzte hain gaizki tratatu. Los zancudos no nos picaron demasiado papito! Akaso Erikak ez du gauza bera esango. Bere odola antza denez goxoagoa da. Guretzako repelenterik onena da Bera.

I

Ihintzak berriz bere herriko festak faltan bota ditu. Eta botako ditu. Baina hori dela eta ez da moskitoetaz gehiegi kexatu.

Niri ordea begiak asko pikatzen dit. Nivea pote oso gastatuko dut martxa honetan. Eguraldiagatik izango da akaso. Auskalo. Baina begiak asko pikatzen dit.

Ihintza eta Erikakin bizi naiz, Maribelenean. Edificio Don Leoncioko alokatutako apartamentu batean. Maribel eta bere alaba gurekin bizi dira. Beno, gu bizi gara beraiekin.

Ateak beti zabalik daude Maribelenean. Orokorrean Zeako herritxo honetan ateak beti daude zabalik. Bizilagunen arteko joan-etorriak, sartu-irtenak...Kakalardoen sartu-irtenak, inurrien laisterketak eta apetonamenduak, txorien txorrotxioa ohe gainean...eta zer ez! Ateak zabalik guztientzat.

Irati eta Iratxe, berriz, beste herritxo batean bizi dira. San Franen. Beraiek beste zentro batean lan egiten duten arren, asteburuetan elkartzen gara beti.

Gure zentroan gauzak bere horretan darraite. Lilianak beste erorketa bat jasan du, eta bere beso elbarria oraindik eta minberago geratu da.

Gabrielak kafeagatiko borroka armatuan(bere azkazal, ukabil eta hortzak arma gogor) jarraitzen du. Kontuz!

Quinterori tratamentua aldatu diote, zentrotik ihes egiten jarrai ez dezan. Bera zaintzea Beobia-Donostia prestatzeko entrenamentu egokia izan dezaket.

Etabar, etabar, etabar...

Baina lasai...guztia ez da eta lana hemen. Laister nator gehiagorekin...