Sare

Aurrekoan esan zidaten Nafatalinak jadanik kiratsa zeriola. Ez da hala Tete?(milesker gogoratzearren!!) Ez zitzaion arrazoirik falta. Ezta zuei ere. Galduta nabil. Ez dakit non baina galduta nabil, bai. Baina lasai, Gartzen, Pako Lobatoni deitu baino lehen nire buruarekin saiatuko naiz.

Parranda gutxi egin dut. Eibarren ez nintzen izan, Julen. Aritzek gauza bera galdetu dit, ea han izan nintzen. Berak dantza egin zuen antza. Zuk kantatu, suposatzen det.

Eta irakurle txarra naizen arren, zuen etorriei botatzen diet oraindik ere begiratu bat edo beste. Askotan kadukatutako yogurrak bezala harrapatzen ditut. Jateko gogoz, baina jateak zentzurik ez!! Iraungipen data pasata baitute! Eta ez det erantzunik ezartzen. Zer esan daiteke hauteskunde kanpainari buruz, alkate berriak jadanik beren bulegotan daudenean? Deus ez!

Beraz, Bilboko parranda baten zain geratuko naiz, eskuak gurutzatuta ditudala, Mizpira eta Etxek bada ere eguneratu nazaten blogosferako kulebroien berri. Artxandakoa izan zitekeenaren istorio gauzatugabe bat bezala gogoratuko dut betirako, bihotzean, eta alde zarreko zuritoez ito beharko ditut kurtso hasierako ilusio oro.

Beno eta orain nik eguneratuko zaituztet. Hona hemen nire etorkizun hurbilaz lotutako 4 argazki:

Hori da uztailetik aurrera etorkizunak zabalduko didan bidea. Bide ez hain asfaltatua. Bide ez hain erraxa. Baina ilusioz gainezka abiatuko dudan bidea.

Jakin nahi duzue? Zer intuitzen duzue? Txiste errexak ere onartzen dira. Zer ginateke txiste errexik gabe? Zuen txanda.

Laister kontatuko dizuet.

Mua, mua, mua.