Sare

Denboratxoa pasa da azken ostegun sozialetik. Aste bete baino ez aurreko ostegunetik, baina guztiak ez dira sozialak izaten. Gaurkoak soziala izateko itxura guztia dauka, baina batek daki.

Leihotik begira nago. Ikasle pisu aldrebestu bateko logela aldrebestutik. Auskalo zenbatek lo egin duten koltxoi zaharra lurrean botata, maleta ustu gabe bat aldamenean eta Salamankako katedrala begien aurrean.

Hiria maisutasunez altxatzen da leiho honen begietatik. Pinuen artetik kinuka eraikuntza ahalguztidun horiek. Herriaren ezaugarri den harri kolore berezi horrekin.

Bai, Salamankan aurkitzen naiz. Azterketak bukatuta, unibertsitate ikasleen erreinuan, garai ez oso urrunen oroitzapen hatsa darion hiritxoan.

Maitasun berezi batez gogoratzen dut feudo kastilar hau. Bertako kaleetatik pasiaran, gauzak ezer gutxi aldatu direla antzeman dezaket. Akaso taberna baten izena aldatu da edo obretan utzi nuen kale hura biziberritu. Baina Salamankako harriak kolore berdinekoa izaten darrai. Erakusleihotan urdaiazpikoak zintzilik jarraitzen dute. Ikasleek arnasa ematen diote hiri zaharrari.

Osteguna da. Salamankak ezin digu huts egin. Ezta guk ere berari. Espero dut biharkoa ostiral asoziala ez izatea.