Opariketan
Nere ama zoriontzen hasiko naiz, Zorionak ba ama! Nola ez 23an, atzo, bete zituen bere 23 gehi 23 urteak (besteak beste!!)
Elurra oparitu nion. Goizean esnatu eta hantxe zuen bere oparia prest, pareko zelaiaren gainean. Eta hango mendi puntan zertxobait gehiago, baina berarentzakoa pareko zelaikoa zen, eta kotxe gainean gordeta neukana. Bera jaio zen egunean bezala, txuriz inguratuta.
Ez pentsa ez zaidanik kosta elurra urtarrilak 23arte laino potoloetan eustea. Hego haizeari laguntza pixka bat eskatu nion, eta beno, lortu dugu bion artean tenperaturak goi xamarrean eustea.
Jendearen protestak enztuten nituen bakoitzean, txistua jotzen hasi eta beste aldera begiratzen nuen "bai, bai, bai..." konprometitu bat erantzunez. Nola esan elurra nere amaren egunerako gordeta nuela? Negua hilabete batez atzeratu nuela egutegian? Hobe isil-islik geratzea, bestela akabo nere sorpresa!
Baina beno, jendeak une hontan duen elur-pozarekin ez dit errua leporatuko. Errex ezkutatzen baititu zorionak aurreko egunetako nahigabeak.
Nere aitaren urtebetze eguna uztailaren 4an da. Eta beno, pentsatzen hasita nago zer oparitu...udako egun atsegin bateko eguzki borobila eta haize fina. Eta badakizu nire opariak esklusiboak eta ezustekoak gustatzen zaizkidala!
Eutsi ba hortaz atzo hasitako neguari...