Sare

Urte berriak bosgarren orduari sarrera eman berri zion. Gauzak nahi bezela hasi ote ziren galdetzen zion bere buruari. Baietz pentsatu nahi zuen. Bai. Baina urteko bosgarren orduan udazken orriz apaindutako pijama soinean zuela pantailari hitz galduak oparitzen ari zen. Ez ote ziren gauzak berak nahi bezala hasi? Baietz pentsatu nahi zuen.

Hortzak garbitu berri, ahoa fresko-fresko nabari zezakeen, azken tabernako garagardo indargearen zaporea guztiz ezkutatu guran. Eta pantailari hitz galduak oparitzen jarraitu zuen, honek urte berrirako zorterik onena opatu ez bazion ere. Eta berriz galdetu zion bere buruari gauzak berak nahi bezala hasi ote ziren. Baietz pentsatu nahi zuen.

Begiak beltzez margoturik zituen oraindik, ilun, zikin, goibel, garbitzeko malko gazien zain baleude legez. Baina malkoak ez ziren beraien lekutik aterako, ez pantaila begira zuten artean behintzat. Baina gero bai, pantailak argiak itzaltzean malkoek begietako ikatz arrastoak eramango zituzten beraiekin. Zergatik ordea? Gauzak nahi bezala hasi baziren? Baietz pentsatu nahi zuen.

Urte berria seigarren orduari atea zabaldu nahian zebilen, eta berak, pantailara begira azken garagardoaren zapore indargea gogoratzen zuen, malkoez begi beltzak garbitzen zituelarik. Gauzak hobeto hasi izan balira ez litzateke pantailari hitz galduak oparitzen egongo. Halere, baietz pentsatu nahi zuen.