Inurritegia
Atzo iluntzean, igerilekutik etxerantza nindoala, inoiz baino jende gehiagorekin elkarbanatu nituen espaloiak. Ez ziren zebrabideen muturretan semaforoa berde jarri arte zain geratzen. Batzuk errepideak zeharkatzeko zebrabideak ere ez zituzten behar izaten. Presaka ziren guztiak norantza berean.
Gorantz begiratuz zerua argi handiren batek zuritzen zuela nabari zitekeen.
Ixil-ixilik argi handi hura zetorren lekurantz zihoazen guztiak, inurriak bezala.
Gutxi batzuk taldeka, asko bakarrik.
Plastikozko poltsa zuri batean bildutako zerbait eskuan hartuta gehienak; gazteenak horrez gain besazpian plastikozko etiketa gorridun botilan jasotako edari beltzen bat eramanez.
Erantzunak, Pingback-ak:
Erantzun: