Mizpira

Oso igande gutxi pasa izan ditut Bilbon. Aurreko astekoa izan zen bat. Eta arratsaldea pasatzeko (ez dut ajerik aipatu), bazkal ondoren paseo luzetxo bat ematera irten nintzen helmuga bakarra afaltzeko pisura bueltatzea izanez.

Inoiz zapaldu gabeko auzoetan zehar ibili nintzen eta geratzen zaizkit oraindik txoko asko ikusteko, Begoñara igotzeko asmoa adibidez, bertan behera utzi bainuen banku batean zerbait irakurtzera eseri eta altxatzerako eguzkia ezkutatzen eta nire hatzak eta sudur punta hozten hasi zirela konturatu nintzenean.

Pisukide ilegorriaren koloreak ditu udazkenak. Etorri berritan hemengo tenperaturei buruz galdetzen zidan, eta nik lasai egoteko esaten nion, 3 graduren azpitik oso gutxitan jaisten dela termometroetako merkurioa. Atzo eta gaurko hotzen ondoren, pisuko leihoen hermetikotasun eta estufen funtzionamentu bikainaz batera, ni neu madarikatzen ariko da gajoa.

Gaztaina erre batzuk egiteko labea edukiko bagenu sikiera... Mikroondasak ez du balio, ezta?

Jar gaitezen pixkat kurtso berriari begira... sentitzen dut, gainean da.
Euskal Herriko Unibertsitateko ikasle garenontzat aurten berrikuntza moduan automatrikula internet bidez egiteko aukera jarri digutela ikusi dut web orrian. Esleitutako egun eta ordu zehatzean egin behar da matrikula lehentasunak errespetatzeko, noski, baina etxetik egin daiteke orain arte ez bezala. Epe baten barruan entregatu behar dira gero beharrezko dokumentuak.

Proposamen ona iruditzen zait eta unea iritsitakoan jarraitu beharreko pausuak ezagutarazteko aurkezpen hau prestatu dute. Gomendagarria ikustea. Egia esan, gomendagarria da bai etxetik egitekotan edo baita unibertsitatera hurbiltzekotan bagara... enborreko, derrigorrezko, hautazko eta aukera askeko irakasgai guztien artean nahastea, edota baten bat ahaztea, ez baita zaila.

Berrikuntzak berrikuntza, ni, dena den, aurten ere unibertsitatera bertaratuko naiz (iazkoa bezain esperientzia desastrosoa ez izatea espero dut), hanka sartzerik egiten badut apurotik atera nazakeen arduradunen bat inguruan eduki nahi dut eta.

Nire burua ikusten dut egun eta ordu zehatz horretan etxeko ordenagailua piztu ezinean. Edo interneterako konexioak ez du ibili nahiko. Agian irakasgai bat beste baten ordez hartuko dut eta "atzera" botoia aurkitzeko gai ez naiz izango.

Arazorik egotekotan ere (nahiko ezkorra dirudit, bai, baina gero beti gertatzen da zerbait), etxeko bakardadean direnak eta ez direnak madarikatzea baino nahiago dut momentua ni bezain galduta senti daitezkeen albokoekin konpartitzea. Zuek ez?

Bootxok etxekolanak bidali dizkit. Irakurtzen ari naizen liburuaren 179. orriko bigarren parrafoa idatzi behar dut hemen. Bestela burusoil bihurtu, bizi osorako neskazahar geratu, azterketa hori inoiz ez gainditzeko edo auskalo zer gertatzeko arriskua omen daukat.

Zoritxarrekoak 179 orri baino gutxiagoko libururen bat irakurtzen dabiltzanak. Beldurtu egin naiz une batez. Zer idatzi behar dut ba nik hemen, uda amaitu zenetik literatura liburu bakar bat ere ukitu ez badut? Orain irakurtzen ari naizen liburua aspaldi eduki behar nuke irakurrita, bi astetan irakurri eta goitik behera ikasita eduki beharko dut eta. Baditu 179 orri baino dexente gehiago. Baina zenbatu gabe daude! Zer egin behar dut orain? Ilea erortzen hasi zaidala uste dut...

Zeeeeeeer? Hau bai ez nuela espero. 382 orritan bi marrazki bakarrik ditu. Ezetz asmatu non dagoen bietako bat. Ez da broma.

Nire patua onartzen hasi beharko dut. Bootxo, enteratuko haiz...

Egin ditzatela beraien etxekolanak adibidez Sare, Etxekalte, Julen, Ricardo eta 3arranok. Nirea baino zorte hobea opa dizuet.

Pisuan bakarrik pasatako egunak nahiko arraroak izaten dira. Astearte iluntzetik ostegun goizera arte ez nuen hitz bakar bat bera ere esan. Ogia erostera jaitsi izan banintz sikiera, baina hori ere ez. Normalean unibertsitatera joaten naiz ikastera baina hotz eta hezetasun honekin etxetik irtetzeak ez du grazia handirik egiten. Goiko bizilagunak jarritako King Africaren Paquito Chocolatero entzuteak ere ez, baina hori gertatuko zenik ez nekien etxean geratu nintzenean. Egin beharreko azterketen bilduma ari da poliki-poliki txikitzen, behintzat. Emaitzak datorren urtea baino lehen ezagutuko ote ditugu...

Ostiraleko etxerako buelta kolore txurikoa izan zen Sareren kapritxo batengatik. Treneko leihotik kanpora begiratuz, aste honetan hurbilen ikusi dudan elurrak itsutu zizkidan begiak (Bilbon tximista eta trumoi zarataratarataratatsuez gain ezer gutxi) eta leihoetatik barrura begiratuz, fokoen argiak. Fokoak bai, bideoklip bat grabatzen ari baitziren gure bagoian, bidaiarion begirada kuxkuxeroen aurrean. Ez dezala inork ametsik egin... kamerak ez ninduen aurrean harrapatu eta.

Nik dakidala.

Nire enklaustramentua hastear dago. Azterketen garaia beti izaten da denboraldi berezi xamarra. Bere txarrean ere, ordutegi jakinik eduki gabe, goizean esnatu eta presarik gabe gosaltzea posible izaten da.

Edo ez... Hori bakoitzaren kontu geratzen da, ezagutzen ditut (ulertu ez) 5etan ikasteko esnatzen diren batzuk. Ordu horietan esnatuta niri makarrek ez lidakete begirik irekitzen utziko!

Aste arrunt bakarra geratzen da. Arruntarena hitz egiteko modu bat da, hala ere. Materia bukatu ezinik 8 gaietatik 4 azken bi asteetan eman dituen irakasleari buruz zer kontatuko dut ba... Aste bakarra geratzen da goizean 8etarako klasera joan eta arratsaldea ahal den gehien luzatzeko, apunte eta fotokopia pila horietatik zerbait belarri tartean gera dadin.

Afal ondorengo orduak... ikasmahaiaren aurrean jarrita begiak lausotu arte, karrera euskaraz ala grekoz egitea, zer aukeratu nuen zalantzan jarriz.

Baina ez da guztia hain estresantea. Lau aste hauek bukatzen direnerako plan polit bat antolatuta baitaukat lagun batzuekin... Erasmus express izango da. Xehetasun gehiago hurrengo kapituluan.