Koldotxuren txokoa

Datorren ostegunean UPV/EHUn hauteskundeak daude errektorea eta klaustroa aukeratzeko. Honi buruz idazteko intentzio nuen hautagaiak zeintzuk ziren jaki zenetik, UPV/EHUn emandako urteak ematen didaten zinismo eta aldentzetik. Onartu beharra daukat hau idatziko nuela pentsatu nuenean ez nuela oso argi hauteskunde hauetan bozkatzeko eskubiderik nuenik (batez ere nik sukaldutako paranoien ondorioz), baina, tira, bozkatu dezaket eta nire bozka zein izan daitekeenari bueltak eman dizkiot eta hainbat gogoeta egin.

Nahiko erabilgarria izan zait egunotan argitartu diren iritziak, gaur ikirak hainbat laburbildu ditu zabaldura bidali duen berrian http://www.zabaldu.com/5220/ezker_abertzaleko_hainbat_irakaslek_goirizelaiaren_aldeko_bozka_eskatu_dute_ehuko_hauteskundeetan/

Beste iritzi interesgarri batzuk irakurri ditut, adibidez, http://www.gaur8.info/bitakorak/hetzordua/2008/11/26/bozkatu-ahal-banu-ez-nuke-egingo/ eta http://www.gara.net/paperezkoa/20081122/107974/es/Elecciones-UPV . Baita ere eztabaidaren bat eduki dut gaiaren inguruan, hainbatekin hitz egin (UPV/EHUkoak zein UPV/EHUkoak ez direnak, kanpotik gauzak nola ikusten diren jakiteko) eta erabakia hartzeko prozesua nolakoa izan den laburbildu nahiko nuke.

Nire buruari hainbat galdera egin dizkiot bozka aukeratzeko, batzuk metafisikoak besteak pragmatikoagoak.

Parte hartu al nahi dut kastetan oinarritzen den bozkaketa batean?

Galdera metafisikoa baina berebiziko hasierapuntua. Printzipioz ez. Inork ez luke nahiko, printzipioz, pertsona bat = bozka bat ez den prozesu batean parte hartu nahiko. Gogoratu unibertsitatean 4 kasta daudela: unibertsitatearekin lotura iraunkorra duten doktoreak (euren balioa %51), bestalako irakasle eta ikertzaileak (%18), ikasleak (%20) eta administrazio eta zerbitzuetako langileak (%11); hots, batzuen bozkak besteenak baino (askoz) gehiago balio dutela. Nire bozkarekin sistema honetan partu hartu nahi dut eta, ondorioz, legitimatu? Kasu hoentan ezta abstentzioa ere ez litzateke aukera bat izango. Prozesua bera erdoilduta dagoelako.

Ideologikoki gertu ez dudan hautagaiak aurkeztuta, bietatik txarrik txikiena hautatu?

Teorian ez. Bi hautagai txar badaude, dagoena dago. Ez badute niretzat minimo bat eskaintzen ez dut zertan horien artean aukeratu behar. Chirac eta Le Pen-en arteko hauteskundeetan bezala, Le Pen atera behar bazen, atera zedila, baina ez Chirac-i bozkatu bestea txarragoa zelako. Ez badute nire bozka merezi ez dut ezeren truke botako. Gero Le Pen ateratzen bada, tira, ondorioak jasango ditugu baina ez Chirac ateratzea nire bozkarekin eta, gainera, bera pairatu ezer jaso gabe. Guzti hau, berez, printzipioz eta teorian dela diot.

Baina, benetan, zer da bozkatzen dena?

Errektorea eta klaustroa. Unibertsitatea bezalako egitura presidentzialista batean errektorea aukeratzea berebizikoa da, arduradun nagusia da. Baina klaustroak "kontrol" bat egin lezake. Hots, jaurlaritza eta legebiltzarra aukeratzea bezalakoa izan daiteke. Errektorerako txarrik txikiena aukera nezake eta klaustrorako nire ideiak hobe ordezkatzen duen hautagaitza aukeratu. Botere balantzea. Ez litzateke aukera txarra izango.

ideia edo puntu gakoren bat al dago hautagaietan?

Euskara. Niretzat gakoa den gai bat eta berebizikoa. Eta hautagai batek, Estebanek, euskerari garrantzi gehiegi ematen zaiola deritzo. Argi dago pertsona hau UPV/EHUn ez dela bizi. Gorizelaiak, aldiz, nola esan, bai baina. Perez-Iglesiaren taldekoa izanik, eta hauek Salabururen ondorengoak izanik, tira, euskeraren alde egiten dutela esan diote, baina, gero, praktikan ez dute nahi beste egiten. Egia da euskeraren egoera hobea izan dela Perez-Iglesias-en agintaldian Monteroren agintaldian baino, bakarrik kontutan hartu behar da Perez-Iglesias euskalduna dela eta Montero ez. Niretzat, nire aukerak egiterako orduan, puntu hau gakoa da. Nahiago dut euskera babestuko duen errektore bat eduki (nik nahi beste bultzatzen ez badu ere) euskera erasoko eta baztertuko duen errektore bat baino. Niretzat gai hau erabakigarria da.

Biana, benetan, Perez-Iglesias-en agintaldia hain txarra izan da lortu zuen ez-a lortzeko?

Benetan? Ez dakit. Ezin naiteke objetiboa izan. Alde batetik Perez-Iglesias nire irakaslea izan zelako (justu-justu gaindutu nuen bere irakasgaia, minipuntu negatiboa beretzat) eta, bestetik, tipoa ona dela iruditzen zaidalako, oso subjetiboa den zeozer. Ona diot, alderdien legea eratzen zegoen garai hartan bere posizioa argi utzi zuelako, buztitzeko beharrik ez zuenean. Eta horrek beraz inpresio positiboa utzi ninduen. Are gehiago. Ezin naiteke objetiboa izan Monteroren garaia oso beltza izan zelako. Kriston aldeketa izan zen. Beste giro bat zen, beste rollo bat. Ez dakit. Egia da askok diotela agintaldia errepresiboa izan dela eta elkarrizketa gutxikoa. Monteroren garaiekin alderatuz, zer ikusik ez eta, tira, esan dezaguz, Perez-Iglesias borde eta hotza izan daiteke, baina bere izaeraren parte da. Gauzak txarto egin dituela? Noski! Baina ez zait horrenbesterako izan zenik. Orduan zergatik horrenbeste ez? Sektore inmobilistaren azpijoko zikina, tamalez, ezker abertzaletik ondo neurtu ez zena eta horien jokoa jarraituz. 

Sektoreak?

Nire ustez hiru sektore handi daude UPV/EHUn: inmobilistak, erkidegozaleak eta euskalunibertsitatezaleak. Baita ere eremu politikora zuzenean ezin daitezela itzuli. Faktore eta historia gehiegi dago unibertsitate honetan sektore bakoitza alderbi politiko batekin lotzeko. Adibidez, irakasleen konplementuen kontua ezetzaren blokearen arrazoi nagusia izan zen. Eurak antzineko sistemarekin primeran bizi ziren baina sistema berriarekin lan egin behar dute eta, tira, eurak bere postua badaukate, zertarako lan egin. Hau ze ildo politikorekin lotu daitekeen ez dago argi. Inobilistak dira, aulkiak euren ipurditara moldatuta dituztenak.

Eta orduan, zer?

Gogoeta guzti hau eztabaida hori pizteko. Printzipioz errektorerako Gorizelaia (pintza batekin frantsezen antzera agian?) eta klaustrorako ezker abertzalearen ordezkariak (nire kastaren kasuan, Ikasle Abertzaleak) bozkatzearen alde nago.

Iritzi guztiak irakurtzeko gogoetan nago, aukera hobeago bat bilatzen.

 

Luzarotik Basauriko alkatetza berriari buruz idazteko gogoa neukan. Urtebete eta lau hilabete pasatxo pasa dira De Juan (PSOE) alkatesa daukagula. Beno, hori teorikoki, praktikan Murphy baida.

Obamak mundua gobernatuko du kristolako garaipena lortu ostean (http://www.berria.info/albisteak/30274/Barack_Obamak_irabazi_du_alde_handiarekin.htm). Erratuta nengoen (http://www.blogari.net/koldotxu/2008/11/03/harrikadak_vii_mccain_ek_baietz_irabazi).

26 urte... eta gero hau (http://www.edonola.net/lop/gorpua.php?atala=1&hiz=eu&ekintza=bas_irakur&nahi=1374)

Bihar AEBn hauteskundeak dituzte. Eta dituzten hauteskunde guztien artean Presidentea aukeratuko dute.

Ingurunea txikitzeko eta dudazko erabilera duten azpiegiturak egiteko dirua egon badago (http://www.gara.net/paperezkoa/20081103/104656/es/Lakua-preve-gastar-obras-TAV-5-Presupuesto-para-2009)

Ez, ez naz eguneko albisteaz (http://www.berria.info/albisteak/30166/ETAk_bonba-autoa_leherrarazi_du_Iruñean_Nafarroako_Unibertsitatean_eta_hainbat_lagun_arin_zauritu_ditu.htm) arituko, King Afrikak dena esan baitzuen (a ze nolako eragina uda hartako abestiak!)

Egunotan Ikerkutza+Garapena+berrikuntza aho askotan dugu baina, beti bezala, bakarrik asmotan, ez ekintzetan(http://www.gara.net/paperezkoa/20081029/103805/es/Lakua-no-tiene-cuenta-su-proyecto-presupuestario-acuerdo-sobre-I+D+i)

PP eta UPNren arteko dibortzioa buruta da (http://www.gara.net/azkenak/10/103752/es/El-PP-da-roto-acuerdo-UPN-formara-su-propio-partido-Nafarroa). Orain haurrak eta etxea nola banatzen diren ikusi beharko.

Gauzen alde zer diren jakin gabe (http://www.gara.net/paperezkoa/20081027/103419/es/Nueva-linea-ferrea-viejas-irresponsabilidades). Eta ezin aurka egon.

Garapenaren izenean edozerk balio du. Baina, garapena zertarako? Edo, hobe, norentzat?

Trena ez da pertsonak garraiatzeko. Trena bidaiatzeko da. Inguruaren parte den zeozer, pasaiak ikusteko. Ez tunel bat. Ezta zubi amaigabe bat.

Zertarako "sare sozialak" (edo izen hori bahitu duten zerbitzuak)? Ezagutzen dituzunak eta egunero ikusten dituzunei buruz gauza berberak jakiteko? emailez bidali daitezkeen argazkiak partekatzeko? Kasu egiteko?

Galdeketarik gabeko eguna (http://www.berria.info/paperekoa/harian/2008-10-25/008/008/1979ko_Estatutua_ezbaian.htm). Ezta konfrotaziorik ere ez. Ezta Estrasburgo. Ezta giza katea. Ezta. Ezta.

Batzokira hurbildu nahi nuen bozkatzera baina itxita dago. Metafora handiegia.

Benetako galdeketa: Maltzagara (http://eu.wikipedia.org/wiki/Maltzaga) ala Ermuara?

Norbera bere buruari galde deizaiola. Ni Maltzagara joan nahi dut, besteek, ez dakit zer nahi duten.

Euskaraz bai (http://www.gara.net/paperezkoa/20081024/103005/eu/Euskararen-alde-urrats-sendoa-ematera-deitu-du-aurten-Kontseiluak)

Datorren asteartean 10 urte egingo dira Garzon-ek zuzendutako polizia operazioan eta Aznarrek "¿creían que no nos íbamos a atraver?" esanez babestutako operazioan Egin eta Egin Irratia itxi zituztenetik. Ordutik gauza asko gertatu dira, 1998a bera urte intentsua izan zen, "el verano que vivimos peligrosamente" bezala gogoratzen dut. Zuek nola bizi zenuten adirazpen askatasunaren aurkako operazio politiko hura?

Nik orduan 15 urte nituen. Gurasoekin oporretan nengoen Galizia partean. Egun horretan Vigon geunden Cies irletara eramango gintuen katamarana itxaroten. Katamaranan geundela amak zeozer entzun zuen barkuak zituen bozgorailuetan, bere hitzetan zeozer larria izan behar zuen, baina ez zenez ondo entzuten ezin izan zuen ondo ulertu, irletara heltzerakoan irratia jartzea eskatu zidan ea zer gertatu zen jakiteko. Irlara heltzerakoan walkmanean irratiren bat hartzen saiatu nintzen, eta azkenean Ser kateko Radio Vigo hartzea lortu nuen. Saio lokal bat emoten ari ziren, baina albistegia gertu zegoen, beraz hori entzuten gelditu nintzen. Albistea entzun bezain pronto aurpegia aldatu zitzaidan eta gurasoei esan. Lehengo mutu. Gero galderak, detaileak. Azkenik haserrea. Egun horiek inpotentzia moduan gogoratzen ditut, hain urrun eta, era berean, hain gertu. Ezer ezin egiteak edo esatea nahiko gogaikarria zen. Eta berton entzun eta irakurri genezakeena botaka egitekoak. Etxera heldu ginenean Euskadi Informacion-ekin topatu ginen eta Herri Batasunak deitutako lanuztearekin bat egiteko aukera izan nuen, oporretan banengo ere.

Egun gogorrak izan ziren. Amorrua. Mina. Txikitatik gogoratzen dut aita Egin irakurtzen. Egin egunak txikitatik ditudan oroitzapen onenak dira. 10 urte geroago, Egin egunkari bat baino gehiago izaten jarraitzen du.

2008ko udaberrian etika modan jarri denez, batez ere herri batzuetako udaletxeetan, horri buruz pixkat, ez gehiegi, idatziko dut. Kasu handirik ez egin, astelehenitis gogor batenpean idazten nabil eta.
Politikaren gauzak etikaren mundura eramateak beste guztioi ateak irekitzen dizkigu horretaz hitz egitera, filosofoak izan gabe. Azken finean etika/morala gutako bakoitzak zeozer ona ala txarra den erabakitzera edo esatera eramaten gaitu, gure balore, esperientzia edo identifikatu ezin dezakegun barneko zera baten arabera. Eta hori da, hain zuzen ere, nire ikuspuntutik, akatsik handiena: politika, herrietako politika, subjetibotasunetik egitea. Beti uste izan dut (subjetiboa) konpetentzia batzuk kudeatzerako orduan ahalik eta objetiboena izan behar dela, arazoak behatu, konponbideak proposatu eta onena zein den erabaki modu argi, transparente eta erreproduzigarri batean. Bai, hori da, metodo zientifikoa erabiliz. Tira, onatzen dut, zentsu hertsi batean, demokrata baino, logokrata naiz; baina honetan bihurtu dugu politika, ezta? Norberaren subjetibotasunetik erabakiak hartzera eta, gainera, besteoi inposatzea, azken finean, nirea baino etika hoberik ez dago, nirea baita. Guzti honek beste buelta bat dauka, zein da etikarik onena? Edo, beste era batera esanda, zein de etikotasunaren neurria? Subjetiboa bada, ez dago objetibatzeko modurik. Nola egiten da? Egia da minimoen eta maximoen etikak daudela, hau da, gizarte batean dauden minimoak gizartea eroso egon dadin eta bakoitzaren edo gizarte-talde bakoitzaren helburu sorta. Baina, nola definitzen dugu minimo hori? Edo, hobe esanda, norbait bere burua ikusten du besteen gainetik minimo hori zein den ezartzeko? Ba al dago besteen gainetik dagoen etikarik? Beste buelta bat. Nik deskalifikanteak deitzen ditudanak. Demagun gizarte-talde batek etikoa zer den ala ez definitzen duela eta gizartearen gehiengoa definizio horrekin eroso dagoela, baina talde bateri inposaketa bat iruditzen zaiola. Eta gehiengoak azken talde honeri etika falta leporatzen diola, euren konportamendua ez-etikoatzat joz. Nire duda bikoitza da, gehiengoak gutxiengoari zeozer inposatzea ez da etika falta, hau da, ez al da etika horrentzat deskalifikantea eta, beraz, ez da bestea baino hobea? Eta beste duda, gehiengoaren definizio horren barruan gutxiengo horri etikoak iruditzen ez zaizkion gauzak ezartzen badira, edo giza eskubideen aurkako zeozer ezartzen bada, ez litzateke deskalifikantea izango? Bai, badakit, bakoitzaren konportamendua aztertuko bagenu deskalifikante hautako asko topatuko genituzke, asko pentsatu gabe eta demagogia erabiliz, gure hipermerkatuak janariz goraino beteta daude jendea gosez hiltzen den bitartean. Horrek mendebaldeko moral/etika guztiak deskalifikatuko lituzke. Eta ondo deskalifikatuak gainera. Hamen gauden guztion etika/morala jokoz-kanpo legoke. Hori dauka etikaren mundura gauzak eramatea... dena erlatibizatu daiteke. Hau da, niretzat, punturik garrantzitsuena. Erlatibotasunarena. Azken finean etikaz ari direnean, zeozer erlatiboaz ari baitira, A txarra dela dela diote, baina benetan A B baino txarragoa dela edo A baldintzen arabera txarra dela esan nahi dute. Erlatibotasuna oso arriskutsua da. Nik lerro batzuk gorago erabili dut fartsa logiko bat ezartzeko, mendebalde guztia gaizto bilakatuz. Ez da arriskutsua erabiltzeagatik, baizik eta lortzen diren ondorioak distortsionatuak egon daitezkelako. Bonba atomikoa II mundu gerran erabiltzea "ona" izan zen, Japoniarrak errenditu ziren eta hortik aurrera "onei" "txarrei" irabazteko bidea erreztu zitzaien. "Onak" bonba "txarren" kontra erabiltzea "ona" izan zen? Arraioa, etikaren munduak galdera zailak dakartza. Listo. Hau zen dena. Etikaz hitz egiteak, subjetibotasunaz alegia, eztabaidak gorren arteko monologo batera eraman gaitzake, azken finean, etika, norberak mundua nola ikusten duen, ezin daiteke ez aldatu ez inposatu. Eta, benetan, niri zarama nola kudeatzea, kaleak konpontzea edo elkarteei diru laguntzak ematea erabakitzeko, subjetibotasuna baino, objetibotasuna nahiago dut. Baina, tira, hori, idatzi guzti hau, nire subjetiboatasunetik ateratzen da.

Iruzurkundeak, M9ko hauteskundeetako begira ultrapertsonala.

Bost egun beranduago begirada hauek ixteko ordua heldu zait. Bizkaian kolokan zegoen diputatuak hauteskunde osteko gogoeta eta beste arrazoi batzuk atzeratu dute.
Egunotan gogoeta eta anilisi ugari egon dira, interesgarriak batzuk, besteak ez horrenbeste. Deigarriena, agian, EAJren galera, PSEren igoera eta abstentzioaren kopurua da. Hala ere, niretzat, mundu guztia garaile moduan bere burua aurkeztea, pozik agertzea emaitzekin edota horren emaitza onak ez lortzea kanpo faktoreen eraginez izan dela deigarriena suertatu zait. Nire amak txikitatik esaten dit errua beti besteena dela. Badirudi politikariak nire amaren iritzi berberekoak direla.
Azken gogoeta aurreko mezuaren eta Xabierrek egin zizkidan iruzkinen haritik dator. Ulertzen ez dudan arrazoiren batengatik, azkenean, iruzur egiten digutenoi eman behar genien baino garrantzia handiagoa ematen diegu, gure iritziak eta grina euren menpe utziz. Askotan, badirudi, gure artean tentsioa handitzen dela geu eta geure arazoak inporta ez zaien pertsonen ondorioz, gure arazoak eztabaida gaia izateaz utziz eta alde honetan edo bestean edo gure arteko moraltasuna/gizatasuna eztabaida sutsua pizten da, arazoak konpondu beharki lituzkeenak eskuak garbitzen dituzten bitartean.
Nere partez, eta azkenaldian gertatu zaizkidan gauza batzuk lagunduta, azken gogoeta pertsonal bat, nire buruari buruz, egin nahiko nuke. Eztabaida, iritzi elkartrukea, hitz egitea, oso gustoko badut ere gorputzak denbora batez urruntzea eskatzen dit. Gauza gogor gehiegi irakurri eta entzun ditut azken astean, oraindik liseritu ezin ditudanak. RSS jarioei irakurtzeari ere utzi diot. Nahikoa daukat daukadanarekin zeozer hobetzen, gauzak sortzen edo ahal dudan heinean parte hartzen saiatu ostean guztia traba baldin bada. Nik nire egitasmo pertsonalekin jarraituko dot eta, noizbehinka, nire zilboresteari begiratzeari utziko diot, burua pixkat altzatu, begiratu zer dagoen eta berriro nire zilborestera begiratu.

Atsegin handia izan da guzti hau baina, batzutan, gelditzen jakin behar da.
Chek zioen galtzen den borroka bakarra utzi egiten dena dela baina, batzutan, aukeratzen jakin behar da.
Gure abestiak dioen moduan "arrainak itsasoa behar du eta herriak zu behar zaitu" baina, batzutan, burua eta bihotza beste leku batean dituzu.

Ondo segi. Eta eutsi goiari.

Iruzurkundeak 08, M9ko hauteskundeetako begira ultrapertsonala.

Ekaitza dago.

Gauzak nola dauden ikusita, askotan hitzak nahi diren bezala hartzen direnez eta nerbioak/berotasunak askok azalean daukatanez, nik egindako magdalena batzuk eskaitzen dizkizuet, lasai, ez daude askoren hitzak eta adierazpenak bezala pozoinduak; kafea zeuen esku.


Gogoratuz, hamen beti hauteskundeak iruzurrak direla defendatu dot. Adibideak soberan ditugu. Baina, aurtengoan, gainera, hipokresiaz beteak bukatu zaizkigu. Dena gezurra da, dena iruzurra da. Eta hori ez da aldatzen guk nahi dugun zeozertan bilakatuko direla pentsatzen. Guk nahi duguna berdin dio, gure esku ez dagoen pastel bat banatzen da, bakarrik gure bedeinkapena nahi dute, beste lau urte arazoak sortzen jarraitzeko eta konponbide aukera guztiak zapuzten. Bihar atzokoa errepikatzeko eta ezer ez egiteko gure bedeinkapena nahi dute. Eta ez naute tranpa hortan harrapatuko: bihar ez da eskola eguna.

PD Bekataria izatea eta zainetan izotza edukitzea leporatu baino lehenago jan magdalena bat, mesedez; tripa beterik gauzak hobeto ikusten dira.

Iruzurkundeak 08, M9ko hauteskundeetako begira ultrapertsonala.

Alderdien proposamenak vs Koldotxuren gogoetak

Gaur, gelditzen zaizkidan heldutako propagandak, Bizkaian parlamentaririk lortuko ez dituzten bi alderdi, EA eta EB (ordezkaritza nork lortuko duenari buruz Iñaki Iriondok artikulu oso argigarria argitartu zuen Martxoaren 2ko Garan). Beraz, nola orain dela lau urte ez zutenez ordezkaritzarik lortu, ez diet orain dela lau urteko esandakoen frogatik pasako.

EAk triptiko batean zera eskaintzen du.

...Euskal Herriaren ahotsa inoiz baino argiago eta irmoagoa entzungo da... Independentzia, elkarrizketa, aurrerakuntza, etxebizitza, giza eskubideak... demokratikoki erabaki ahal izatea... bakean bizitzea... bidezkoa izango den gizartea...

Arazotxoak, etxebizitzak, berez, udaletxeek kudeaetzen duten zeozer ei dira, asko jota aldundiak+jaurlaritza. Eta beste guztiak Madrilera joan gabe ere lortu ditzazkegu, gure arteko gauzak baitira, gure antolamendua, gure erabakiak baitira. Eta ez zara etxetik kanpo joango etxekoa egiteko.
EAtik ezer gehiago, hori baita dagoena.

---

EBek, behintzat, proposamen zehatzak egiten ditu, joku gehiago ematen du honelako ariketa batean. Euren triptikoan...

...Monarkia eta errepublikaren artean aukeratzeko erreferendumaa... ez gara isiltzen ez indarkeriaren aurrean, ez ideien ilelizazioen aurrean, ez bidegabekerien aurrean, ezta monarkiaren aurrean ere

Totum revolotum... ondo dago guzti hori, baina zer deritzote Espainiako euren kideek?

... gazteek etxebizitza duina... 35 orduko legea... 1100 gutxieneko soldata

Eeee, lehen esan bezala, etxebizitzaren kudeaketa lokala da, eta EBk Jaurlaritzako sail horren arduraduna da eta hainbat herrietan ere. Madrili eskatuko diete eurak egin behar dutena?

... Garañako zentral nuklearra... horrelako instalazioak itxi behar dira... Energia Berriztagarriei buruzko Legea...

Bai, baina Y-koaren aldeko Gobernu batean daude

Administrazio publikoen fondo kultural guztietarako eta Interneterako doako sarbide unibertsala...

Berriro ere konpetentziegaz... dauden administrazioetan egiten ez badute, nola lortuko beste batzuetan?

Eredu federala... herri-galdeketa... nazio aniztasuna... autogobernua... Gernikako Estatutua

Berriro... zer pentsatzen dute zuen kide federalek?

...Herritarren partahidetzari buruzko Legea... azpiegituretan, ingurmenean,...

Bai, Y-koa adibiderik onena da.

...Euskadik ordezkaritza... botere judizialaren kontseilu nagusian eta auzitegi konsituzionalean... audientzia nazionala eta torturak desagerrarazteko lan...

Berriro, ados al daude zuen kide federalak gauza hauekin?

herritartasun defentsa...

Ados.

...Indarkeriari ezetz... bidezko espetxe-politikari eta elkarbizitza anitzari bai

Indarkeriari edo indearkeriei?

Gizonen eta emakumeen arteko benetako berdintasuna... Genero-indarkeriari aurre egin

Bai, baina konpetentziak non daude? Horixe... zeuen eskuetan.

Listo. Aurtengoak bukatuta.

Iruzurkundeak 08, M9ko hauteskundeetako begira ultrapertsonala.

Alderdien proposamenak vs Koldotxuren gogoetak vs Orain 4 urte esandakoa

Bizkaian ordezkariak lortuko dituzten alderdiekin bukatzeko, EAJ-PNV gaurko menuan. Birritan heldu zait propaganda, korreoz eta buzoneoz, urduri jeltzaleak?

per capita errentan laugarren... bosgarrenak gara bizi-itxaropenean... datu oso baikorrak... lanean eta hobetzen jarraitzeko arrazoi ere badira

Justu alderdi batek egindakoaren ondorioz suertatzen ez diren guazak, eta gehiago eskuindarra izanik.

Asko geratzen dela egiteko uste dugu... Madrilen hartzen diren erabakiek Euskadin erasaten baitizute

Madrilen hartzen diren erabakiek Euskadi erasotzen baitute. Bai, asko geratzen da zuek horretaz konturatzeko.

nolako etorkizuna nahi dut?

Eskuindarra eta Espainian ez.

Orain lau urte EAJ-PNV-k propaganda mota ezberdin gehiago bidali zuen: Bai/Ez erabakitzeko paperak, pegatak eta betiko triptikoa. Aurten orokortasunetaz mintzo dira, orain dela lau urte, behintzat, bakeaz, adierazpen askatasunaz, elkarrizketaz, garapenaz,... mintzo ziren. Gehiago lortu behar zelaz, eta orain lau urte ostean, ez dakigu esandakoa lortu duten, are gehiago zer egin nahi duten ez dute esaten. Kuriosoa behintzat.

Iruzurkundeak 08, M9ko hauteskundeetako begira ultrapertsonala.

Alderdien proposamenak vs Koldotxuren gogoetak vs Orain 4 urte esandakoa

PSE-EE-PSOEren txanda. Aurten bi gauza heldu zaizkit, alde batetik "Botoa emango ez duenaren sorta", non gaztelera euskara baino handiago dagoen; eta Zapateroren gutun bat euskaraz zein gazteleraz. Portzierto, gaztelerak agur pertsonalizatua darama eta euskarazkoak generiko bat.

...Espainia goberntzeko lana... Espainiar bat izan dezakeen arudararik handiena... zintzo betetzeko modu bakarra... siniten ditudan printzipioetatik abiatuta gobernatzea... guztiontzat... bai nire aldekoak... aldekoak ez direnak...

Zapatitos borondate oneko pertsonen munduan. Fikzio hutsa.

pozik egon gaitezkeeela... Espainia hobeagoa... edozein arbasori gustatuko litzaioke...

Adreiluaren, pelotazoen eta golf zelaiena. Bai, bai, primerakoa.

... arazoak bilatu nahi ditut, arazo horiek guztiak konpontzeko... aukerak topatu nahi dituzu... aprobetxatzeko... Nik naizen moduan... optimismoarekin...

Gazteluak airean eraikitzea polita da, bai. Baina, arazo horiek euskal gatazka konpondu duen moduan konpontzeko intentzioa badauka, puf...

... bozkatzera etor zaitezen... ez utzi botoa etzean... botoen bidez sendotzen da demokrazia Beno, nik bozka ez dut etxean utziko, sistema kakati hau ez bozkatzeak sendotzen baitu demokrazia.

Rajoy bezala honek ez da gai jakin bat beraz ere mintzo. Orokortasunak eta abstrakzioa, baina adibide praktikorik ez.
Lau urtekoarekin alderatuz, behintzat, Zapaterok ez du sinadura aldatu (bai, Rajoy-renak KO utzi nau). Orain lau urte ere Medina hautagaiaren (Bizkaiko zerrendaburua) gutuna jaso nuen baina aurten ezer. Lau urte be bozkatzearen garrantziaz mintzo zen Zapatero. Bestea ezberdina da: gai batzutaz mintzo zen (hezkuntza, ikerkuntza, prestakuntza, kultura, gizarte zerbitzuak, etxebizitza, osasun publikoa, nagusiak, ezinduak, emakumeak, ekonomia, kalitatezko enplegua,...), indarraz eta berrikuntzaz idazten zuen. Orain, aldiz, ez du ezte bere egitasmoa jarraituko duen esaten. Esandako hitz guzti horietaz ezer ez, denborak eraman ditu. Politikariek esaten duten guztia bezala.

Iruzurkundeak 08, M9ko hauteskundeetako begira ultrapertsonala.

Alderdien proposamenak vs Koldotxuren gogoetak vs Orain 4 urte esandakoa

PPrekin hasiko naiz. Ez ezer berezigatik, beno, bai, propaganda paperpilotik lehena irekitzen izan delako.
Soilik Rajoy-ren gutun bat. Hori da guztia. Euskararen presentziarik ez, nola ez!

...hemos alcanzado metoas que alguna vez pudieron parecer imposibles...

Gora epika! Oso sentimentala eta efektista baina, zeintzu dira helburu horiek? Hau honetaz doa, ez?

El gobierno socialista... es un riesgo... no se ha ocupado de las verdaderas necesidades... precios... impuestos... hipotecas... delitos... paro...

Ea, momentu bat, PP euren burua liberaltzat jotzen du, beraz, nik dakidala, prezioak, hipotekak eta langabezia merkatuak berak erregulatzen dituen gaiak direla dio pentsamolde horrek, Estatuak eskua sartu gabe; orain interbenzionistak egin zaizkigu eskuindarrak?

Ha llegado la hora de cambiar... sin improvisaciones, engaños ni sobresaltos... subir pensiones... menos impuestos... proyecto ambicioso y sereno...

Eeeeee... ez, iruzirrik ez... Irak, M11, Yak, "hilillos de plastilina",... Adi, galdera... nondik aterako dute dirua pentsioak igotzeko eta zergak jeisteko? Osasun eta hezkuntza sistema pribatizatuz? Del Sereno... el pito... por lo que nos estás tomando.

... sociedad mejor y más justa, sin privilegios ni discriminaciones... unidos somos un país mejor

Orain boltxebikea egin zaigu Alderdi Popularra?

... Juntos vamos a conseguir una España mejor...

Noretzat? Gainera niri Espainia hobe bat... aunque la mona se vista de seda...

Portzierto, deigarria suertatu zait Marianok lau urteetan sinadura aldatu izana. Aurten bidali duena eta orain lau urtekoa ezberdina da. Gainera, orain lau urte, gazteentzat espreski bidalitako gutuna bidali zuen, aurten ezta hori. Agian ez ditu gazteen bozkak nahi (edo itxaroten).
Baita ere kuriosoa iruditu zait orain dela lau urte "Terrorismo"ari buruz mintzatzea baina aurten ezer ez esatea. Aurten ere ez dute ezer aipatzen nagusiei, hezkuntza edo osasunari buruz.
Errepikatzen diren gaiak pensioak, zergak jeistea, segurtasuna eta Espainia bateratu-berdin-hobea dira.
Boderea berriro ere lortzeko interes gutxi jarri dutela dirudi. Agian Bizkaian lortu dezaketena badakite eta euren indarrak leku interesgarriagotan zentratu dute. Katxis...

Iruzurkundeak 08, M9ko hauteskundeetako begira ultrapertsonala.

Asmoa
Aurreko hauteskundeetan egin nuen bezala Martxoaren 9an gure bozka erosteko bidaltzen dizkiguten propagandari begirada pertsonal eta kritikoa egingo diot. Gainera, oraingoan, orain lau urte bidali zutenarekin alderatuko dut, hauteskundero propaganda gordetzeak dituen desabantaila: urteetan esandakoa bete den ala ez neurtu daiteke. Edo berriro ere gauza bera saltzen digute. Auskalo. Ariketa hau interesgarria suertatzen zait, azken finean nire bozka erosi nahi dute, eta, behintzat, nire filtrotik pasa behar dute, nire ikuspuntura moldatu. Ariketa subjetibo zein beharrezkoa.

Egunkaria libre! Bost urte itxi zutenetik.
Hamendik nire elkartasun guztia auzipetuei, langileei eta senideei. (Eta Edonola.net-etik ere, jarraipen bezia eta guzti!)
Egunkaria aurrera!
Info gehiago Egunkaria.info

Maiteleen egunerako greba orokorra ditua dago Euskal Herrian. Ez dago maitasunarentzat denborarik, bakea lortzeko baizik. Ekiteko denbora da. Neu Valentzian egongo naiz bihartik aurrera eta astea bukatu arte. Eta amorrua ematen dit ezin parte hartzea zuzenean, bai kalean zein sarean. Hori dela eta animatzen zaituztet iada proposatu diren ekintzetan parte hartzera eta proposatu daitezkenak jarraitzera.

http://notimeforlove-istimeforpeace.blogspot.com
http://www.gara.net/azkenak/02/62269/eu/Los-bloggers-vascos-comienzan-movilizarse-red-bajo-lema-notimeforlove
http://www.gara.net/azkenak/02/62258/es/La-Policia-espanola-detiene-14-representantes-abertzales-orden-Garzon
http://www.berria.info/edizioa_ikusi.php?id=25519
http://www.berria.info/edizioa_ikusi.php?id=25508
http://www.txioka.net/
...

Horrenbeste injustizien aurrean zer egin? Azken hilabeteotan herri gisa jasotzen ari garen erasoa jarraitua eta jasanezina da. Gure aurkako mugimendu guztiak koordinatuta daude eta edozer (maitasuna barne) casus belli bilakatzen dute. Ez dakit zer egin baina zeozer egin behar dut...
1) Alboko barran "Guk independentzia" banderola jarri

(EAE-ANV webgunetik hartuta, oraindik funtzionatzen duela)
2) EAE-ANV-k prestatutako bideoa berton jarri
3) Mobilizazio ekintza guztietan parte hartu (kalean zein sarean)
4) Gogoak, umorea, irria, koloreak, abestea, itxaropena, maitasuna ez galtzea
5) Bidegabekeri hauen aurrean idazten jarraitzea.
eta 6) Nola ez! Bihar Bilbora
Biharko manifa twitter+argazki+bideo+ahal den guztia bidez jarraitu eta mundura zabaltzerik bai? Han ikusiko dogu elkar
Guda nahi badute... kolore eta abesti guda eman diezaiegun!

Garai gogorrak, une latzak, sufrimendua, bidegabekeriak... dena grisa da, oso grisa. Ez dago ezta maitasunerantz denborarik [1], [2].
Hala ere, Neguk kantatzen zuen moduan "Kantatzen duen herri bat ez da inoiz hilko", edo Benitok, Anne Warner eta Pete Seeger moldatuz, "zergatik utzi behar ote diot, zergatiz utzi kantatzeari" galdetzen digu bere kontzertuetan. Badirudi (pertsona) grisek herri honek ez kantatzea nahi dutela, euren doinu monotonoan sartzea nahi dutela. Momoren atzetik zihoazen pertsona grisak herri hau ere bere hatzaparretan hartu nahi dute. Victor Jarari eskuak moztu zizkioten kitarra jo ez zezan, mingaina moztu ez abesteko eta azkenean balaz bete, baina gutako bakoitzak bere abestiak gogoratzen dituen neurrian bere bizirik darrai, "El derecho de vivir en paz". Lehen esan bezala, badirudi herri honetan Hertzainak kantatzen zuen bezala "negar gasen mende gaudenok oker omen gaude". Baina, atzokoan, "Maite zaitut" abestu zen.. Bakarrik herri honetan gertatu daiteke haurrentzat egindako abesti bat, lehengo, udako abestia bilakatzea eta, geroago, emozioz betetako kanta bat bilakatzea. Bakarrik geurea bezalako herri batek "ez al dakizu euskara dela euskaldun egiten gaituena?" bere buruari galde diezaioke. Gurea kantatzen duen herri bat da. Koloretsua, bizia, susmatu ezin daitekena, arina, burugogorra, alaia.
Horregatik nik mendiak eta errekak maite ditut; herriak eta hiriak maite ditut; herria maite dut; hamen daudenak, ez daudenak eta egon beharko liratekeenak maite ditut; arbasoak eta ondorengoak maite ditut; euskarak maite ditut; gure kultura maite dut; gure ondarea maite dut; dohako osasun unibertsala maite dut; ikerkuntza maite dut; ongizatea maite dut; gorria maite dut; berdea maite dut; morea maite dut; ortzadarraren koloreak maite ditut; askatasuna maite dut; eguzkia eta ilargia maite ditut; abeste maite dut; gauza hauetako bakoitza, zuetako bakoitza, maite zaituztet; Euskal Herri koloretusa maite zaitut.

Koloretako ametsak
esna nagoenean
eta ezin loak hartu
gaua iristen denean.

Saltoka hasita hegan
egiteko gogoa,
nire bihotza taupaka
aire ertzera doa.

Elkarrekin hankaz gora
buruz behera jartzean,
tunelean sartu eta
irrintzika hastean,
bitxiloreekin pultsera
egin dizudanean,
begietara begira
hauxe nahi dizut esan:

Maite zaitut,
maite- maite zaitut;
pila, pila, pila patata tortilla!
Maite zaitut. Maite-maite zaitut,
ilargiraino eta buelta maite zaitut

Begietako dirdira,
irribarrea ahoan,
ezin ditut ezkutatu
zu ikusterakoan;
hanka eta eskuetan,
gorputzean, dardara;
nire bihotza taupaka
aire ertzera doa.
Elkarrekin ortzadarra
margotu dugunean,
ispiluan nire izena
idatzi duzunean,
irratia piztu eta
doinu hau entzutean,
begietara begira
hauxe nahi dizut esan:

Maite zaitut,
maite-maite zaitut;
pila, pila, pila patata tortilla!
Maite zaitut.
Maite-maite zaitut,
ilargiraino eta buelta maite zaitut.