Ez naiz reality zalea izan inoiz. Basetxea,el bus, Conquistador del fin del mundo…sekula ez didate atentziorik deitu, baina aitortzen dut: atzo,agian dagoeneko igandetan errealaren partiduraren laburpena ikustea merezí eztulako edo, Gran Hermanoren hasiera ikusten egon nintzen.
Nik uste nuen programa hauen helburua, pertsona normalen elkarbizitzan gertatzen diren kontuak , liskarrak, arazoak, une politak…pantailaratzea zela, beti ere pertsonen izaeran oinarritua. Baina atzokoak aski argi utzi zuen izaeraren kontua bigarren planora pasatu dutela Hamasei pertsona normal beharrean , hamasei "Barby "eta "Ken"sartu dituztelako. Eztago 1,70etik berako pertsonarik, 90 kilotik gorakorik ,hogei urtez azpikorik, berrogei urtez gorakorik, ipurdi haundirik, erdi burusoilik, hotz aparatodunik, maingurik,betaurreko borobildunik,...hau da, inguruan ditugunak bezalako pertsona normalik .
Denak berdinak dira, denak gaur eguneko gizarteak mitifikatutako kanon batzuren barruan dauden hezur eta haragizko panpinak.. Bi hitzetan laburtzeko: Hagitz artifizialak.
Gauzak honela, zein da helburua?ikusleari bista alaitzea? Hortarako “Gaur Eguneko” kirol tartea ikusten segituko dugu ta listo, ….ezta Patxi?
Gomendio bat:Hurrengo GH-a marrazkiekin egin dezatela, gauza bera izanen da eta kasting erraldoietan galtzen duten denbora hori aurreztuko dute eta
Ongi segi!
Julen Zelaietaren txokoa