Gaur, astelehena 27 seguraski aunitzentzat opor osteko lendabiziko lan eguna izanen da, eta zorte pixkot dutenei egun hau astebete beranduago iritsiko zaie.
Berriz ere goiz jaiki beharraren pereza, berriz ere gorputza ordutegi finko batera moldatu beharra, berriz ere nekea, berriz ere estresa, berriz ere egunerokoa…berriz ere lanera!

Badakit zer den hori, bai, iaz momentu hauetan ni ere egoera horretan nengoen. Aurten sindrome hau bertze aldetik biziko dut, .oporrik izan ez dugunon aldetik. Umeak irailerarte agurtu banituen ere abuztua bertzelako lanekin kargatua izan baitut, eta hilabete guzian zehar, hilabeteko oporrak dituztela, harutz eta honuntz doazela, … erraten ibili direnek orain ez didate inbidiarik ematen. Oporrik ez izatearen alde ona hori baita, opor osterik ez dagoela.
Ongi segi eta animo denei!
Julen Zelaietaren txokoa