Julen

Ezta posible izan, ikusten zen heldu zena eta hainbat urtetako sufrikarioen ondoren Erreala bigarren mailako taldea da.

 Etsituta ikusten zen jendea ezinean, triste, negarrez,…baina bizitzak aurrera jarraitzen du.Bigarren mailan ere baloia borobila da, partiduak ere 90 minutukoak dira, eta koloreak ere txuri urdin izaten jarraituko du.

Orain negarrak utzi .Itxaropenari leku bat egin eta berriz ere izarren ligarekin amets egiten hasteko ordua da. Ez omen dago luzera onerako ezten gaitzik eta makilkada hau etorkizunean anekdota bihurtuko den esperantza dut. Ni dagoeneko hasia naiz igotzen garenean botako dugun parrandan pentsatzen.

Gainera, xelebrekeri bezala, pentsatzen jarrita, urtean Kopan talde "haundi" baten aurka tokatuko zaigu, lehen mailako guziak hartuko bait ditugu talde haundi bezala, hala ere gu ere haundiak garela erakutsiko diegu! 

Iragarki batek zion bezala  sentimentuak ez daude soilik garaipenen baitan….aupa erreala!

Ongi segi!

Behin batean, Jose eta Encarna, Inaki eta Idoiarekin borrokan ari ziren, elkarri mutur joka.bakoitzak bere lagun koadrila zuen aldamenean bata zein bestea animatzen. Halako batean Josek eta Encarnak, bakea eskatu zuten eta horretarako Iñaki eta Idoiarri borroka bertan uzteko proposamena luzatu zieten..Inakik eta Idoiak eskaera haintzat hartu eta borrokatzeari utzi zioten.

Besoak jeitsi eta eskuak patrikan sartu orduko baina,Josek eta Encarnak lehengoan jarraitu zuten, Iñaki eta Idoia bultzaka, ukabilkadaka, irainka … bitartean  Jose eta Encarnaren koadrilakideek etzuten deus erraten, Inaki eta Idoiak amore eman zutela eta pozik ziren.

Denbora pasa zen, eta gauzak berdin jarraitzen zuen, Idoia eta Inakik bakeak egiteko prest baina Jose eta Encarna haiek jo eta jo, bultzaka, ukabilkadaka, irainka…. Idoia eta Inakiri pazientzia agortu zaien arte.

Orain,  Inaki eta Ïdoia berriz ere borrokan hasi dira eta Jose eta Encarnari mundua erori zaie gainera.eztakit baina diotenez borroka luzarorako dute, ...auskalo noiz arte!

Hala bazan hala ez bazan….

Ongi segi!