joxemiel bidador

DcXK7r fmkqttjyaufm

rbO5Se arfhetsvyayh

jXUU8m wpzhhdxtvjxr

Qspybx fdlmwpodudof

vpTazk zcyqoevuifpe

HTegM0 xbyhefwddvdn

mAIfLI jilzukdwsjod

Holaquisiera hacer alguna prutenga me1s sobre el Gigabyte si no os importa bfvosotros utilizais este dispositivo en movilidad?bfque9 tipo de conexif3n utilizais? bfWifi, 3G?bfque9 programa de correo utilize1is? Lo pregunto porque me preocupa un poco el hecho de enviar un correo sin tener conexif3n y que, al recuperarla, el correo se envie autome1ticamente hasta ahora sf3lo he utilizado cuentas de webmail pero en este dispositivo utilizare9 una cuenta POPgracias y saludos cordiales

fB3WQP yajlbybckuos

Could you write about Physics so I can pass Scniece class?

Beti alai, beti lagun. Oparia, zu ezagutzea.
Betiko zure ikasle.

familiakoei animoak, bihotzez

Iruñera ailagatu, Iruña deskubritu nahian, 19 urte. Norekin topatu behar? bada ixiltzen ez zen gaztetxo erdaldun batekin. 16 urte izanen zituen eta alde zaharrarako bidean, dantzen entsaioa eta gero, aho zabalik uzten ninduen. Taberna guzien historia eta inguruko komertzioak eta nola ez karriken historia ba bai zekien. hau garai batean ez dakit norena zela, bertzea garai batean ez dakit zerena zela, karrika honetan ez dakit zer gertatu zela.... nik egia erran, dudetan jartzen nuen erten zuen guztia, gauza ttikienak ere zekizkien. Asmatuko zituela pentsatzen nuen. Trago batzuk hartu eta gero, imajinatuko duzuen bezala, aunitz hartu eta gero, baino aunitz, ba galtzen nintzen. hori bai, irriz lehertzen nintzen ez baitzen inondik ere lagun aspergarria. Pare bat urte izan ginen ikusi gabe eta a ze kolpea hartu nuen! beti zebilen euskara ikasi behar zuela baino, alajina! erderaz hiz egitem zuen guzti hura euskaraz aditzea... tira! Joxemi beti egon zinen laguntzeko prest eta gozada bat izan da zu ezagutzea, baikor zentzu guztietan, beti bihotzean.

Zure laguntzaren ezker ni orain euskalduna naiz. Hain gutxi eta hainbeste. Esker mila Joxemiel.

Joxemiel hizlari, hedatzaile paregabea, jendea txunditzeko modukoa. Langile, ikertzaile, idazle nekaezina,eredugarria. Euskaldunontzat eta euskaltzaleontzat galera zinez handia!

Doluminak etxekoei, momentu latz hauetan, bihotz-bihotzez.

Nik ez nuen idazkera hori egin, nire alabak egin zuen: Maialen Itxaso.
Zuzendu mesedez

Gaur -Berria, larunbata 6 martxoa 2010, 39 or- dakar Alberto Barandian-ek ondokoa

"Hasieran ez genion (buruz Joxemiel Bidador) ondo ulertu. Idazkera barroko hura, joskera eta sintaxi ia rococo harekin ez ginen oso ohituak, eta beste garai batekoa iruditzen zitzaigun."

Esan bezala hori hasieran ze ohitzeak era ba ditu bere kostuak prefosta. Euskaldunok ohitzen gaituzte eta ere desohitzen bai eta hola hainbat idazle ez hain historiko dauzkagu gaurregun tzat arrotz eta estraino ditugularik arbuiatzen eta hartzen ez guretzat. Horrek ba duke, duda barik, zeozer anormal non bakoitzak -entitateek nola norbanako personalak- behar du hartu bere responsabilitatea.

Lurpera lagundu zintuen azken alboka-nota urratuak,
lur hau zanpatzen duen behialako espirituaren oihuak,
errealitate fisikoa zeharkatu zuen
unibertsoaz haratago
esanezinaren bila
hitzak iristen ez diren ezlekura
gure mina, harridura eta beldurraren mezulari
kasik ikusi eta guzti egin genuen, partitzen,
Etxauri aldeko laino-errezela herabea zulatuz
Etxaurik malko lotsatiez zeuzkalako bustita begiak
negar iturri izatera deliberatzen ez zen ahalkeaz
ausaz gure nolako onenen laburpena zen giza on bat hil da
albokaren disonantzia primitiboak
hala iragartzen zuen
esanezinaren ezlekura lekutu da
hitzak iristen ez diren tokira
eta gure hitzaren ezina
eta gure hitz-ezina
iltzatuta dago gure baitan
galderak baizik ez baititugu
eta erantzun bakar bat ere ez

Euskaltzale handi bat joan zaigu ustekabean. Izan ere, ezer baino lehen euskaltzalea baitzen Joxemiel. eta euskaltzaletasun horrek Zaldiko Maldikora ekarri zuen, gazte-gazterik bazkidetu baitzen. Geroztik, beti prest egon da bere herri-jakiduria zabaldu eta konpartitzeko, baina modu didaktikoan, jende guztiak ulertzeko maneran, ezin atseginago, irribarre ahaztezin hori ahoan zuela. Hari entzunez eta bere idazkiak irakurriz, gauzak ia oharkabean ikasten genituen, hain atsegina baitzen bere solasa! Eta eguneroko bizitzan ere halaxekoa zen: goxoa, zintzoa eta xumea, bere handitasunean.
Besarkada handi bat eta gure doluminik zintzoenak bere etxekoei, bihotz-bihotzez.

Idoiarentzat

CANT DE L’ENYOR
Ni que només fos
per veure’t la claror dels ulls mirant el mar.
Ni que només fos
per sentir el frec d’una presència.
Ni que només fos
poder-nos dir un altre adéu serenament.

Ni que només fos
pel suau lliscar d’un temps perdut al teu costat.
Ni que només fos
recórrer junts el bell jardí del teu passat.
Ni que només fos
perquè sentissis com t’enyoro.
Ni que només fos
per riure junts la mort.

Ni que només fos
poder-nos dir un altre adéu serenament.
Ni que només fos
perquè sentissis com t’enyoro.
Ni que només fos
per riure junts la mort.
Lluis Llach

CANCIÓN DE AÑORANZA
Aunque solo fuese
para ver la claridad de tus ojos mirando al mar.
Aunque solo fuese
por sentir el roce de una presencia.
Aunque solo fuese
para poder decirnos otro adiós serenamente.

Aunque solo fuese
por el suave deslizar de un tiempo perdido a tu lado.
Aunque solo fuese
recorrer juntos el bello jardín de tu pasado.
Aunque solo fuese
para que sintieses cómo te añoro.
Aunque solo fuese
para reír juntos la muerte.

Aunque solo fuese
para decirnos otro adiós serenamente.
Aunque solo fuese
para que sintieses cómo te añoro.
Aunque solo fuese
para reír juntos la muerte.
Lluis Llach

Joxemiel,asko poztu ninduen zu ezagutzeak.