Camille Fauque

Andoni: Beste garraiolari txiki batzuk baditugu. Nik egia esan urte dezente egin beharko nuke atzera azkena horrelako motxila bat, liburuz eta fitxaz kargatutako motxila bat bizkarrean eramaten nuena gogoratzeko, baina gaur egungo umeek, aizue, zenbat zama eramaten dute bizkarrean? Gehiegi? Lar, beharbada? Ba, horixe diote behintzat adituek eta hori ikustera gure Agurtzane joan da gaur arratsaldean Durangoko ikastolara.

Agurtzane: Ikastolan klaseak bukatu eta denak kalera. Hori bai, motxila bizkarrean zintzilik. Baina komeni al da horrenbeste zama eramatea? Zenbait adituren ustez motxilaren karga haurraren pisuaren %10 baino gutxiago izan behar da bizkarrezurreko arazorik ez izateko. Ez dakit nik gure gaztetxoek gomendioak kontuan hartzen dituzten.

1. Zein da zure eskarmentua bizkar zakuekin?
2. Norena da egoera honen ardura?
3. Ordenagailuek konponduko dute arazo hau ala liburuak ez dira eskolatik desagertuko? Argudiatu zure erantzuna.
4. Zer gertatuko litzateke umeak etxerako lanak ere ordenagailuan egin behar izanez gero? Zenbat buru hainbat ordenagailu etxean? Ezberdintasunak handituko lirateke?

Egilea: Izaskun Ugarte

Inoiz neurtu al dizute adimena? Baina benetan zein trebetasun neurtu zizkizuten? Hori ote da adimena, ez al du beste ezaugarririk adimenak?

Arratsaldeetan umeentzako programa berri bat jarri dute Euskal Telebistan, eta ez zaizu iruditzen umeentzako aproposa denik. Idatz iezaiozu mezu elektroniko bat Euskal Telebistako programazio arduradunari zure kexa adierazteko eta programazioari buruz orokorrean duzun iritzia emateko.

Iñaki Segurolaren iritziz, gurasoen betebeharra umeak ekarri eta ondo erakustea da. Norbaitek erakutsi behar baitio umeari gauzak nola diren, eta ez nola behar luketen. Baina, Segurola bezalako guraso ez direnen eginkizun soziala besteen umeak gaizki erakustea da. Norbaitek erakutsi behar dio umeari gurasoen ondo erakuste hutsak ez diola balioko biziari gustu pixka bat hartzeko.

http://www.ikasbil.net/audio/guraso_ez_betebehar_080117_1010.mp3

Gaur poz handia hartu dut nire Historia eta Latin irakaslearen argazkia egunkarian aurkitu dudanean. Badira hamabi urte ez dudala ikusten eta halako zirrara sortarazi dit bere istorio-historikoak berriz entzuteak. Bera izan zen Ameriketan izandako lehenengo pertsona ezagutu nuena.

Gregorio Arrien historialari bizkaitarrak (Kortezubi, 1937) Urrezko Idazluma jaso zuen atzo, Bilboko Liburu Azokako sari nagusia. Ekitaldian, Anton Mari Aldekoa-Otalora Gerediaga elkarteko kidea izan zuen alboan. Arrienek hainbat urtetan eginiko lana goratu zuen Aldekoa-Otalorak. Haren esanetan, «Arrienek behar handia egin du gure historiako zuloak josteko». Liburu ugari eman ditu argitara; “El primer exilio de los vascos: Cataluña, 1936-1939”, “P. Francisco Mª. Aramburu, 1870-1964, “Juan de Lezika y Torrezuri, fundador de la villa de Luján, 1709-1784: (historia de dos pueblos) = Juan de Lezika Torrezuri, Luján hiriaren sortzailea, 1709-1784 : (herri biren topaketaren historia)”, “La generación del exilio: génesis de las escuelas vascas y las colonias escolares (1932-1940)”, “Euskalerriaren Kondaira: 6-7 Maillak”, “Medio siglo en un centro educativo. Pasionistas de Euba, 1956-2006”, besteak beste. Batez ere, hiru gai jorratu ditu Arrienek: Euskal Herriko emigrazio politikoa, irakaskuntzaren historia eta pasiotarren historia.