Argazki hau 1950. urtean egin zen Parisen eta orain dela bi urte bere jabeak, argazkian agertzen den emakumeak, saldu egin zuen enkante batean eta egundoko dirutza eskuratu zuen, garai bateko 27 milioi pezeta. Paris eta maitasuna lotzen dituen argazki ospetsua da. Nolakoak dira gaur eguneko musuak? Beste bertsiorik sortzen animatzen al zarete?.
http://www.ikasbil.net/audio/06413.mp3

Pirateriaren aurkako iragarki honekin bat al zatoz? Eztabaidatu hurrengo esaldien gainean.

Aralarko basoetan barrena zortzi ikasle galdu omen ziren behin. Ardi, behi, pottoka, zerri eta azerien artean eman zuten eguna. Haritzak, pagadiak eta arteak zituzten lagun. Hotza eta haizea etsai. Egun osoan zehar noraezean ibili ondoren, Bakaiku herriko argitxoak bistaratu zituzten, eta Kotxko Tabernan hartu zuten atseden. Zoritxarrez, ke eta algara haien artean, berriz galdu ziren. Gutxik dakite zer gertatu zen gau luze eta misteriotsu hartan.

Argazkiak: Iker Pablogorran
Urriko azken astelehenean 10 turistek Gernikako azokara jo zuten. Atxurin zeukaten hitzordua, eta bosnaka eta binaka heldu ziren, guardasola eta guzti. Arratsalderako ura zekarren, eta prestatuta zihoazen. Txartelak atera, eta salto batean sartu ziren lehenengo bagoian. Lagun askok kale egin zuten lehenengo txango hartan. Hala ere, 9:15etako trena hartu zuten, Bilbo handia atzean utziz.

Bidean, Idoiak dei misteriotsu bat jaso zuen. Harriduraz beterik, barre egiten zuen, baina besteek ez zuten tutik ulertzen. Algaraka eskegi zuen sakelako telefonoa, eta Monika Gernikan zegoela kontatu zien lagunei. Nola? Gernikan?. Mundua txikiegia da gehienetan. Gernikako tren-geltokiko langile batek Idoiari deitu zion esanez Monika haien bila ari zela. Argitu beharra dago, geltokiko langilea Idoiaren laguna zela. Kontaktuak garrantzitsuak dira, zeruan zein Gernikan. Han zegoen Monika, berak egindako kartel batekin lagunen zain. Honela zioen karteltxue: “Gabriel Aresti euskaltegiko ikasleak, non zaudete?”. Haiek barreak eta algarak. Zorionez, falta zen ardia berreskuratu zuten eta artelde zintzoa batera ibili zen Gernikako kaleetan zehar. Please, please, come on, come on...


Gabriel Aresti idazle bilbotarra (1933-1975) jaio zen etxean haren omenezko plaka jarri zuten urriaren 15ean Barroeta Aldamar kaleko 2. atarian. Eta gu hantxe egon ginen.
:: Hurrengo orrialdea >> Azken erantzunak
Iraia Biteri naiz eta Basauriarra naiz.Euskara irakasle gisa lan egiten dut Gabriel Aresti Euskaltegian 2006tik. Nire blogean jorratuko ditudan gaiak, gai zabalak izango dira, baina beti izango dute harremana hizkuntza berarekin. Bi urtez Santiago de Txilen egon nintzenez, biziki interesatzen zait Hego Amerika, eta horren berri ere nire blogean emango dut. Bestetik, nire formakuntza akademikoa ahaztu gabe, Psikologia eta Lingüistikako lanak argitaratzen saiatuko naiz. Beraz, hemen duzu aukera bikaina hizkuntzan trebatzeko, pixka bat bidaiatzeko eta gure psikiak nola funtzionatzen duen ikertzeko. Ongi etorri!
| Ast | Ast | Ast | Ost | Ost | Lar | Iga |
|---|---|---|---|---|---|---|
| << < | > >> | |||||
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
