IPUINAK

Bazen behin, Besti izeneko katu txiki-txiki bat. Kubako herrixka batean bizi zen, eta bi anai-arrebak zituen. Beraiekin oso zoriontsu bizi zen. Bere anai arreba normalak ziren, baino bera txikiena zenez kartoizkoa atera zen. Bere anaia, Sor izenekoa, oso humoretsua zen eta bere arreba, Kan izenekoa, oso polita eta zoriontsua zen. Besti hirutik arraroena zen, oso itsusia eta zozoa zen. Baina etxean hirurak oso zoriontsu bizi ziren, egunero ibaira joaten ziren jolastera.
Egun batean, Sor eta Kan Bestiri sekretu bat esan zioten. Bere amak ez zuen berarekin egon nahi eta gaur bertan etxetik bota behar ziola.Baina ez zekien zer egin. Bakarrik osaba bat zeukan, eta bere aitari bilatzera joan nahi zuen baina ez zekien ezta nor zen ezta non bizi zen. Bat-batean idei on- on bat bururatu zitzaion. Bere osaba Gariren, etxera ibiltzen joatea pentsatu zuen. Gero, han zegoelarik, bere osabak seguru bere aita non zegoela jakingo zuen eta bera bilatzera joan behar zen.
Bestiri esaterakoan maleta prestatu eta bere osabaren etxera abiatu zen. Herri txiki batean bizi zen,baina oso urrun zegoen..
. Pare bat ordu iraun zuen herri horretaraino joateko. Bidean bakarrik joaten zen, batzuetan pertsona bat edo beste pasatzen zen baina ez zioten ezta begiratzen ere ez, ikusezina balitz bezala.Oso triste zegoen, ez zuen ezta imajinatzen ere ez bere amak hori egin behar ziola.Bi ordu pasa eta ondoren Sariren etxea ikusi eta korrika egiten hasi zen.Etxea oso zaharra zegoen eta gainera momentu horretan bere osaba Gari ez zegoen etxean. Beno baina etxea irekita zegoenez sartu eta lehenengo egin zuena zerbait jatera eta gero telebista ikustera joan zen. Ordu bat baino gutxiago pasa eta gero Gari Bestiri ikusi eta muxuak ematen hasi zion.Gari bazekien Besti bere etxera joan behar zela Sor eta Kan deitu zutelako.Ez zion ezta galdetu ere egin gai horretaz, bera dena bazekien eta.Biak etxean oso ongi bizi ziren.Gari oso zaharra zegoen, 81 urte zeuzkan.Gari oso goiz esnatzen zen egunero eta bat-batean oso gaizki jartzen hasi zen eta Besti ez zenez konturatu hil zen.
Besti hau pentsatzen hasi zen: eta… non demontre joango naiz bizitzera?Orain egunero bakarrik egongo nahiz, ez dut ezta lagunik izango…gainera herri honetan berria naizenez ez dit inork ezagutzen ezta nik beraiei. Ez dut ezta herria ezagutzen, zer egingo dut?Besti pentsatzen hasi zen.Ideia bat zeukan baina ez zen oso ona.Kalean lo egin eta umezurztegi bat topatzen zuenean han geratuko zen.Bera bazekien herri horretan bat bazegoela.
Ibiltzen hasi zen, eta bidetik zebilean argazkiak ateratzen joaten zen. Bat-batean etxe arraro bat zegoen eta ez zekienez zer zen sartu egin zen. Galdetu eta ene ze zortea umezurztegi bat zen. Berak hortxe bertan geratu eta bakarrik itxoitea geratzen zitzaion. Lau egun pasa eta ondoren emakume bat mutil bat hartzeko nahian etorri zen.Bestiri hartu zion, oso zoriontsu jarri zen.
Emakume hori Koli zuen izena eta txalet batean bizi zen.Oso ondo bizi zen, lorategi handi bat zeukan eta berarekin baita ere txakur bat bizi zen.Inoiz ez zuen izan hartxo bat eta ilusio asko egiten zitzaionez, umezurtegi batera joatea erabaki zuen.Biok eta txakurra oso ongi moldatzen ziren baina arazo larri bat zeukaten.
Koli oso emakume zaharra zen eta txakurrak gaixotasun larri bat zeukan.Biak hilko zirenean, Bestik norekin geratuko ote zen?Hil baino lehenago zerbait pentsatuko zuen. Hilabete bat pasa eta ondoren hau pentsatu zuen: ni txaleta utziko diot eta dirutxo bat ere eta handia egiten den arte hor egongo da. Bestiri oso idei ona iruditu zitzaion.
Azkenean horretan geratu ziren eta... bi hilabete barru, Koli hil egin zen.Bestik txakurrari txakurtegi batera eraman zion eta azkenean txalet handi batean bizi eta diruarekin poltsikoan oso zoriontsu bizi zen. Handia egin zenean nobia batekin eta beste txakur batekin primeran bizi zen.

Itziar Gracia
Bazen behin, Besti izeneko katu txiki-txiki bat. Kubako herrixka batean bizi zen, eta bi anai-arrebak zituen. Beraiekin oso zoriontsu bizi zen. Bere anai-arrebak beste katu bezalakoak ziren baino bera txikiena zenez kartoizkoa atera zen. Bere anaia, Sor izenekoa, oso umoretsua zen eta bere arreba, Kan izenekoa, oso polita eta zoriontsua zen. Besti hirutik arraroena zen. Oso itsusia eta zozoa zen. Baina etxean hirurak oso zoriontsu bizi ziren, egunero ibaira joaten ziren jolastera.
Egun batean, Sorrek eta Kanek Bestiri sekretu bat esan zioten. Bere amak ez zuen berarekin egon nahi eta gaur bertan etxetik joatea esan behar ziola.Baina ez zekien zer egin. Bakarrik osaba bat zeukan eta Besti ez zekien bere aita ezta non bizi zen. Bat-batean idei on bat bururatu zitzaion. Gariren etxera ibiltzen joatea pentsatu zuen. Han zegoelarik, bere osabak seguru bere aitak non zegoela jakingo zuen eta bera bilatzera joan behar zen.
Bestiri esaterakoan maleta prestatu eta bere osabaren etxera abiatu zen. Herri txiki batean bizi zen baina oso urrun zegoen. Pare bat ordu iraun zuen herri horretaraino joateko. Bidean bakarrik joaten zen, batzuetan pertsona bat edo beste bere albotik pasatzen zen baina ez zioten ezta begiratzen ere ez. Ikusezina balitz bezala.Besti oso triste zegoen, ez zuen ezta imajinatzen ere ez bere amak hori egin behar ziola.Bi ordu pasa eta ondoren Sariren etxea ikusi eta korrika egiten hasi zen.Etxea oso zaharra zegoen eta gainera momentu horretan bere osaba Gari ez zegoen etxean. Beno baina etxearen atea irekita zegoenez sartu eta lehenengo egin zuena zerbait jatera joan eta gero telebista ikustera joan. Ordu bat baino gutxiago pasa eta gero Garik Bestiri ikusi eta muxuak ematen hasi zion.Gari bazekien Besti bere etxera joan behar zela Sorrek eta Kanek deitu zutelako.Ez zion ezta galdetu ere egin nahi horretaz, bera dena bazekien eta.Biak etxean oso ongi bizi ziren.Gari oso zaharra zegoen, 81 urte zeuzkan.Gari oso goiz esnatzen zen egunero eta bat-batean oso gaizki jartzen hasi zen eta Besti ez zenez konturatu hil zen.
Besti hau pentsatzen hasi zen: eta… non demontre joango naiz bizitzera?Orain egunero bakarrik egongo naiz, ez dut ezta lagunik izango…gainera herri honetan berria naizenez ez dit inork ezagutzen ezta nik beraiei. Ez dut ezta herria ezagutzen, zer egingo dut?Besti pentsatzen hasi zen.Ideia bat zeukan baina ez zen oso ona.Kalean lo egin eta umezurztegi bat topatzen zuenean han geratuko zen.Bera bazekien herri horretan bat bazegoela.
Ibiltzen hasi zen eta bidetik zebilean argazkiak ateratzen joaten zen. Bat-batean etxe arraro bat zegoen eta ez zekienez zer zen sartu egin zen. Galdetu eta… ene ze zortea!! umezurztegi bat zen. Berak hortxe bertan geratu eta bakarrik itxoitea geratzen zitzaion. Lau egun pasa eta ondoren emakume bat mutil bat hartzeko nahian etorri zen.Bestiri hartu zion, oso zoriontsu jarri zen.
Emakume hori Kolik zuen izena eta txalet batean bizi zen.Oso ondo bizi zen, lorategi handi bat zeukan eta berarekin baita ere txakur bat bizi zen.Inoiz ez zuen izan hartxo bat eta ilusio asko egiten zitzaionez, umezurtegi batera joatea erabaki zuen.Biok eta txakurra oso ongi moldatzen ziren baina arazo larri bat zeukaten.
Koli oso emakume zaharra zen eta txakurrak enfermetate larri bat zeukan.Biak hilko zirenean, Besti norekin geratuko ote zen?Hil baino lehenago zerbait pentsatuko zuen. Hilabete bat pasa eta ondoren hau pentsatu zuen: ni txaleta utziko diot eta dirutxo bat ere eta handia egiten den arte hor egongo da. Bestiri oso idei ona iruditu zitzaion.
Azkenean horretan geratu ziren eta... bi hilabete barru, Koli hil egin zen.Bestik txakurrari txakurtegi batera eraman zion eta azkenean txalet handi batean bizi eta diruarekin poltsikoan oso zoriontsu bizi zen. Handia egin zenean nobia batekin eta beste txakur batekin primeran bizi zen.