Mezu hau Ekaitz Santaziliaren
blogeko beste
mezu bati erantzuteko asmoz hasi nintzen idazten. Baina luzatu eta luzatu zitzaidan eta, azkenean, hona ekartzea erabaki dut.
Ekaitzen mezuak asteartean
El País-en,
Euskal Herriko edizioan, atera zen artikulu batez dihardu:
"Doctores por debajo de la cuota". Bertan adierazten da
EHUn defendatzen diren tesietatik %5,98 bakarrik idatzi direla euskaraz eta aztertzen da egoera horren arrazoiak zein izan daitezkeen.
Nik ere uste dut zoritxarrez oraindik doktorego-tesi bat euskaraz idatzi eta defendatzeak
militantzia puntu bat baduela. Batzuentzat, agian, tesia euskaraz idazteak ez dakar berebiziko zailtasunik, eta are erdara batean baino errazagoa ere suerta dakieke. Halaber, euskarazko tesiak beharrezkoak dira, oraindik ere guztiz sortu eta finkatu gabe dagoen euskarazko terminologian ezinbesteko urrats batzuk emateko.
Nolanahi ere, argi dago euskaraz idatzitako tesi batek
askoz zabalkundea murritzagoa izango duela. Are gehiago, kasu askotan tesiaren gaiak interes handiagoa erakar lezake eremu euskaldunetik kanpo, baita Euskal Herritik kanpo ere; hortaz, egileak azkenean bere lana behar bezala ezagutarazi nahi badu, eta horrek izan beharko luke doktorego tesi baten helburu garrantzitsua, nahitaez itzulpenera jo beharko du.
Epaimahaia osatzeko zailtasunari dagokionez, nire ustez hor bi arazo (gutxienez) sartzen dira:
Batetik, ez da nahitaezkoa epaimahaiko guztiak euskaldunak izatea, aurkezpen egunean itzultzaileei ordaintzeko dirulaguntzak daudelako (hau
El País-eko artikuluan ere aipatzen zen). Beraz, ez nago ados
Kepa Sarasolak artikuluan eskatzen duen malgutasunarekin: ez dut uste euskaraz defendatzen diren tesien kasuan epaimahaiak osatzeko baldintzak inondik ere arindu beharko liratekeenik; izan ere, horrela jokatzeak erraz ekar lezake euskarazko tesiak "bigarren mailakotzat"-edo jotzea.
Baina, beste alde batetik, epaimahaikide erdaldunik egonez gero, aski (??) da tesiaren erdarazko laburpen bat prestatzea (laburpena itzultzeko dirulaguntza ere badago); hala ere, oraingo arautegiak ez du zehazten nolako laburpena izan behar duen, gutxieneko zein informazio sartu behar duen, ezta zein luzera izan behar duen ere. Hau dela-eta, tesi osoa itzuli ez bada, epaimahaikide erdaldunek
tesiaren ezagutza partziala izaten dute eta, beraz, haien epaia ere nolabait baldintzaturik dago.
Nire ustez,
EHUk benetan euskarazko tesiak sustatu nahi baditu, oraingo laguntzak ez dira nahikoak. Defentsa egunean, behar izanez gero, tesigileak berak itzultzaileak kontratatu eta ordaindu behar ditu, eta gero
Euskara Errektoreordetzari dirulaguntza eskatu. Uste dut askoz errazago eta eraginkorragoa izango litzatekeela zuzenean Errektoreordetzak berak
itzultzaile zerbitzua eskainiko balu.
Esan bezala, tesiaren erdarazko laburpena prestatzeko dirulaguntza ere badago. Aitortu behar dut, hala ere, puntu honetan ez naizela asko fidatzen itzultzaileez eta, nire tesiaren kasuan, neuk idatzi nuen epaimahaikide erdaldunei aurkeztu behar nien laburpena.
Iturriak: