fidelvilo blog

    Atzo oso eguraldi ona atera zitzaigun, beraz aspalditik egin behar nuen bilaketari ekin nion. Boluetan Gasteizera doan autobusa hartu eta Murgian jeitsi. Hasi nintzenean ibiltzen baziren 8 terdiak. Handik eta beti Gorbei aldera begiratzen, Zaratera heldu eta gora ta gora hasi. Pagazurira heldu nintzenerako, eguzkiak gogor jotzen zuen. Pagazuritik, Arroriano mendia egin nuen, 1.340 metro gutxi gora behera. Gailurrean, bertan, tumulu bat dago, zazien artean. Handik, gora, Igitaia 2 tumulura heldu arte. Jendea andanaka igotzen zen gurutzeraino. Ni, ere, gurutzera haldu, ikutu eta behera, etorri nintzen bide beretik. Laster Igitaia senda hartu eta Gorbei petik Aldaminospera zuzendu nituen pausuak. Elurra oraindik han hemenka zegoen pausaturik. Bide erdian, han zegoen nire helburua, Igitaia Trikuharria. Bertan bokadilloa jan,eta  ba ziren 11 terdiak, eta aurrera. Igiriñaora jeitsi, kantinplora urez bete eta Austingarminera. Bertan trikuharri omen den harri bat argazkitu eta berriro Orozko aldera zuzendu nintzen. Autobusa hartzeko arinago ibili behar baina ezin, nahiko nekaturik nengoen. Azkenean handik jeisten zen auto bati "autoestop" egin eta haiek Zubiaurreraino eraman ninduten. Baziren ordu bi terdiak. Han bazkaldu nuen ondo baino garesti, eta lauretan edo Bilborako autobusa hartu nuen.
      Arroriano, 1340 eta tumulua

Atzo eguraldi apartekoa izan genuen, aspalditik ez geneukan holako eguraldi ederra. Beti bezala goizeko zortziretan Santutxutik irten eta autobia berritik Zallara, handik Turtzios bailarara. Turtzios bertan, Cuetorako errepidea hartu eta bederatzietan bageunden ibiltzen, elizaren alboan aparkatu eta gero. Zementozko pistatik hasi ginen eta bide erdia bere gainetik egon ginen, lepo bateraino eta ur gordailu bat gure eskumaldean utzita. Gure aurrez aurre genituen Los Jorrios, eta eskerraldean, Armañon. Lepo honetan Armañonerantz doan pista hartu behar da, eta ez beherantza doana. Momentu batean ikusiko da eskumaldera doan urbidea, dauden pinuen mara gainetik. Metrorik irabazi gabe, urbideak eramango zaitu Los Jorriosen  pean. Berrogei metro igo ondoren, prest zaude azken ehun metro igotzeko harri tartean. Goitik dagoen ikuspegia, zoragarria, batez ere atzo bezalako egun batean. Han, urrunean Espinosako gailur elurtuak ikusten ziren. Ordu eta erdi Cuetosetik. Goitik jeitsi, bokata jan eta Armañonera. Mendi hau igotzeko ez dago zailtasunik, ez bada alanbrezia zeharkatu behar dela. Buzoia ikutuz gero, beherantz, maldan zehar beheko pista hartu arte. Handik  berriro Cuetosetara eta handik etxera. Egun zoragarria, merezi izan du gaurko irtenaldia.


   

Atzo hegoaldera joan ginen. Aste osoa euripean egon ta gero, zera pentsa genuen, agian hegoaldean ez zuen euririk egingo, baina, ez. Euritan blai bueltatu ginen etxera. Santutxun ez zuen ezer egiten, nahiz eta zenbait laino mardul zeru pean egon. Tira, goazen Amurrio aldera, eta han Babio egin genezakeen, baina hara heldu bezain pronto Tologorriren arista agertu zitzaigun urrunean. Orduña aldera joan eta "Campas de la Choza" trikuharria atzean utzita, Lendoño goikoan aparkatu genuen autoa. Igotzen hasi "senda negra" delakotik eta laister agertu zitzaigun lehenengo zuri guneak, elurra.Handik gutxira hasi zitzaigun hasiera zen Zirimiria" eta laister bihurtu zen euri jasa. Lainoa hasi zen sartzen Burgos aldetik. Nola edo hala, Iturrigorrira heldu ginen, inoiz ez dut horrenbeste ur handik isurtzen tope-toperainio ateratzen zen ura lur barnetik. Benetan ikuskizun bihurtu zela han ikusitakoa. Laino artean eta euria gure buru gainean, Tologorri gailurrera heldu eta argazkiarekin batera berriro jeitsi ginen Iturrigorrira bokata jateko. Jeisteko nahiko denbora galdu genuen: alde batetik etengabeko euria, beste aldetik nola zegoen bidezka, euri,  elurra eta hain irristakor den bustin beltz hori, Azkenean autora heldu eta erropaz aldatuz gero, Santutxura.
     Tologorri  1.066 metro

Atzo oso egun argia azaldu zitzaigun, eta badira batzuk jarraian. Diotenez otsoak ez du negua jaten, eta noizbait etorriko zaigu, hori seguru. Auskalo astesanturako...Beno, ba autoa hartu eta Pagomakurrera joan ginen. Ordu honetan bazeuden zenbait kotxe aparkaturik Pagomakurren. Motxila hartu eta laister Arraba geunden. Arraba zeharkatu eta Mandobidetik sartu ginen. Bide erdian, eta bidezidorraren ezkarraldean, buzoi bat hantzeman genuen, hara hurbildu eta inoiz egin ez dugun gailurra ikusi genuen: Arrabatxa, 1.175 metrokoa. Aurrera jarraitu eta Gorosteta pean kokatu ginen. Gora joateko nahiko zaila dago, nahiz eta lehor egon. Beno, Pagomakurretk ordu eta erdi. Handik dagoen Altipitatz tumulua bisitatu eta itzultzeko Austingarminetik datorren pista hartu genuen eta Zastegiko Landan, han dagoen Tumulua ikusi eta geroago Zutarria ere  Beste argazki bat gehiago Aldape sarreran dagoen ustezko trikuharriari eta berriro Pagomakurrera. Eguzki pean eta oso giro atseginean.

http://www.mendikat.net/fotos/0341-Gorosteta6.jpg

    Atzo oso eguraldi ona atera zitzaigun, egun argitsua eta ez zuen horrenbeste hotzik egiten: Santutxun zortzi gradu eta Pagomakurren hiru. Arrabara heldu eta hodeitxo bat ere ez zeruan. Gorbeia, bere gurutzearekin han, urrunean. Igitaiak oraindik elurra gordetzen zuen. Gure lehenengo helburu zen Urratxa arkaitza, Igirinaon, baina egunraldia ikusiz gero beste erabaki bat hartu genuen, Gorbeia egitea.Zastegiko tumulua bisitatu ondoren eta zutarriari begirada bat zuzendu eta gero, gora joan ginen. Han, Gorbeia eta Aldaminen artean Igitaia tumula zegoen, argazkia atera eta gora. Gurutzean ikusgarria zen horko aldea eta ikuste zena. Mirandan lainoa zegoela ere konturatu nintzen. Beno, bokata Aldamin pean jan genuen eta beherantz. Aldapen guztiz lokaztuta zegoen pasalekua, baina gutxienez ez zegoen arriskutsu. Jendeak andanadaka igotzen zuen Arrabatik- Beno, aterpeari agur esan ondoren, Pagomakurrera, eta handik Sntutxura.

   Aldamin eta Gorbeia