euskofilia

"Akaso Kardaberazek euskara "prepositivoan" ikusten zuen etorkizuna?"

Ezta hurrik ere!! Pasarte horretan irakurri behar dena hauxe da:

kin posposizio edo ondorengoa...

Alegia, "kin"-en erabilera metalinguistikoa dugu, "kin" aipatu egiten da, eta ez da "posposiziokin" edo halako baten baliokide.

Ondorioa (bat gutxienez): edizio faksimilak izan beharrean, ganorazko edizio kritikoak-edo izango bagenitu, testuak errazago ulertuko genituzke. Euskal Filologiaren Hastapenak-eko irakaslea dixit ;-).

Jajajajaja!

Jakina Ricardo, hau txantxa bat baino ez da, faksimilearen aurretik datorren edizio kritikoan (Altuna eta Zulaikak egina), "kin" hori kurtsibaz agertzen da, baina kuriosoa da faksimiletik irakurriz gero ateratzen ahal den ondorioa! Baten batek bere ideien defentsan argudio gisa erabil lezake...

Noski. Baina inozenteen egunekoarekin izan nuen txaparrada ikusita, kontuz ibili txantxekin!! ;-)

Atzoko Berrian (domekea, 16 apirila 2006, 3. or) irakurri ahal zen ondokoa

UDALBIDE
Kompromisoak hartuko ditu irtenbide hitzartuaren alde eta nazio errealitatea sendotzearen alde.

Ez al duzu uste Ekaitz Santazilia ezen harturik "alde" partikula postpositivoa eta bilakaturik "bortxaz" partikula prepositivo ze litzateke askoz erosoago? Zer uste daroazu buruz puntu hori? Ez al da (litzateke) mesedegarri?

Hara:

UDALBIDE
Kompromisoak hartuko ditu alde ...

edo

UDALBIDE
Kompromisoak hartuko ditu alde irtenbide hitzartua eta nazio realitatea sendotzea.

Ikusi (nahi bazendu) nire bloga: referentziak.blogspot.com

Barkatu Ekaitz ze konturatu naiz zelan non ipini behar nuen izena ipini dut titulua hon nire arrapostua. Orduan ba, izena ez da

Bilakatuz "bortxaz" postpositionea prepositione baizik da Erramun Gerrikagoitia. Diskulpa zazu (diezadazu) nire oker involuntarioa.

Tira, gauza bat da euskarak dituen baliabide prepositiboak erabili edo berauetaz baliatzea, baina beste gauza guztiz ezberdina da atzizki dena aurrizki bihurtzea.
Zeren... bai, ezen ez..., eta horrelako egiturak, guztiz zilegizkoak dira, euskara dira, nahiz eta lagunarteko, kaleko euskaran horren arruntak ez izan, gutxienez idatzian baliagarriak.
Baina 'kin' eta 'hon', zuk, Erramun, erabiltzen dituzun moduan, ez dira euskara.

Nik galdetzen nuen kin exemplu konkretissimo bat -aterarik tik prensa reala (Berria egunkaria)- ea ez al litzeteke hobe hori phrasea erabiltzea kin partikula prepositivoa -alde...- ezen ez postpositivoa -...alde- . Zeuk, Kardaberaz, zer uste duzu buruz hori exemplua, hori?

Baita diozu ze "Zeren... bai, ezen ez..., eta horrelako egiturak, guztiz zilegizkoak dira, euskara dira, nahiz eta lagunarteko, kaleko euskaran horren arruntak ez izan, gutxienez idatzian baliagarriak.". Ba hori ez da egia behintzat osoa ze dependitzen du hon zein lekutako euskarea. Dirudienez ibilia zara guti barna Ipar Euskal Herria zein ere ba da Euskal Herria.

Aupa Erramun

Zure galderari erantzunez:

Nik Berriako albistea aski ongi ulertu dut, ez dut "alde" hori mugitzeko beharrik ikusten.

Zuk proposatzen duzuna ulergaitzago iruditzen zait, galdetzen zenuena bera ulertzea kostatu zait.

Ez ahaztu hizkuntza komunikatzeko dela, beraz ez iezaizkiozu trabak jarri, akomunikatiboa bilakatuz!

Suposatzen dut Sabino Aranak eta bere "eskolak" egin zuenaren berri baduzula, hitz berri bezain artifizialak sortuz. Bada, honek euskarari kalte baino ez zion egin, betiko hiztunak gutxietsiz eta ondorioz euskararen galera areagotuz.

Horrelako esperientzia traumatikoak ezagututa, nik uste ikasi beharrekoa ikasi dugula, euskara artifizialak sortzea bide egokia ez dela jakiteko.

Goraintzi

Aupa Erramun:

Ni Hegoaldekoa naiz eta, egia da, ez dut Ipar Euskal Herria eta bertako eguneroko jarduna horren ongi ezagutzen. Baina, horrek zer axola du orain? Nik esana ez du aldatzen, hau da (kalean gehiago edo gutxiago erabili), idatzirako behintzat baliagarriak direla euskararen egitura eta partikula prepositiboak, baina horiek besterik ez. 'Alde' ez da prepositiboa, beraz, ez erabili horrela. Ulertzen duzu (didazu) zer esan nahi dudan (dizudan)?
Kin ha euskara prepositivo, ez goaz ezein lekura...

Ekaitz izkiriatu duzu ondokoa:


Nik Berriako albistea aski ongi ulertu dut, ez dut "alde" hori mugitzeko beharrik ikusten.

Zuk proposatzen duzuna ulergaitzago iruditzen zait, galdetzen zenuena bera ulertzea kostatu zait.

Kommentatu nahi dizut ze parte bat nagokeela konforme zuk ere diozunaz, diozularik ze Nik Berriako albistea aski ongi ulertu dut, ez dut "alde" hori mugitzeko beharrik ikusten. Bai nik ere ulertzen dut Berriako albistea aski ongi baina ez ongi eta gustoso, baina perzeptione lar personaletan ez gara sartuko sobera. Bestetik ere diozu

Zuk proposatzen duzuna ulergaitzago iruditzen zait, galdetzen zenuena bera ulertzea kostatu zait.

Hemen ba dira bi parte bat komma artekoa eta bestea hortik segidakoa. Lehenengoaz [Zuk proposatzen duzuna ulergaitzago iruditzen zait] esaten dizut ze egiten zait zail hori sinestea ezen ulergaitzago egiten da -apersonalki- ulertzea

Kompromisoak hartuko ditu alde irtenbide hitzartua eta nazio realitatea sendotzea

ezi bere parallelo traditionala

Kompromisoak hartuko ditu irtenbide hitzartuaren alde eta nazio errealitatea sendotzearen alde

Bigarren partean komma ondorengoan diozu galdetzen zenuena bera ulertzea kostatu zait. Buruz bigarren partea hau

-Ez al duzu uste Ekaitz Santazilia ezen harturik "alde" partikula postpositivoa eta bilakaturik "bortxaz" partikula prepositivo ze litzateke askoz erosoago? Zer uste daroazu buruz puntu hori? Ez al da (litzateke) mesedegarri?-

nahi nuke zein lekutan izan duzun problarik ulertzeko. Markatuko bazendu non dago diffikultatea mesede egingo zenuke eta lagunduko argitzen konzeptuak.

Kardaberaz-ek, aide urrunen batek hon aita Agustin Kardaberaz?, erantzuten du luze buruz detaille bat eta arrazoi du esatean ezen

Ni Hegoaldekoa naiz eta, egia da, ez dut Ipar Euskal Herria eta bertako eguneroko jarduna horren ongi ezagutzen. Baina, horrek zer axola du orain?

Ez, egia, horrek ez du importantziarik baina nik aipatzen badut da duelako berak lehenagotik aipatu, hemen Zeren... bai, ezen ez..., eta horrelako egiturak, guztiz zilegizkoak dira, euskara dira, nahiz eta lagunarteko, kaleko euskaran horren arruntak ez izan, gutxienez idatzian baliagarriak

Nik aipatu badut hori edo reaipatu da esateko horiek formak ez dira horren theoriko eta huts stylistikoak nola askok uste dute, baizik esan eta reesango dut ezen dira forma realak -beti ere hein relativo batean- artean populu euskalduna. Baina bai, ez du leba handirik horrek orai.

Gehitzen du azkenean ezinago labur hak Kardaberazek gabe deus arrazoitu
Kin ha euskara prepositivo, ez goaz ezein lekura..., baina nik aitzitik bai ba dut uste ze kin ha euskara prepositivoa, goaz nonora eta urrunago ezi kin ha euskara postpositivoa, eta ere fiteago.

Zergatik ez du erantzuten hak Kardaberaz eginiko galdereari? Ipiniriko exemplu konkretuari nola darabilgunaren exponente hon Berria egunkaria?

Badakit forma horiek ez direla horren 'theoriko eta huts stylistikoak nola askok uste dute'. Egia da beharbada (dateke) Ipar Euskal Herrian ohikoak izatea edo behintzat Hegoaldean baino arruntagoak, baina Euskal Herria eta euskaldunak bere(n) osotasunean harturik, argi dago gutxiengo batek erabiltzen dituela eguneroko lagunarteko jardunean.
Baina hala eta guztiz ere (hala ere) horien oso aldekoa naiz, behar direnerako noski.
----------------------
Zure gaiari natxekiola ('alde' prepositiboa dela-eta), uste dut oso ongi, argi eta klarki ikusten dela nire iritzia. Ez dut uste Berria egunkariko adibide horrek zailtasunik duen.
Hau da, ez nago ados 'alde' prepositiboarekin, bai ordea postpositiboarekin. Kontent?

Kaixo Ekaitz eta beste guztiok:

Dio Iñaki Ugarteburuk an elkarrizketa bat zein egin baitiote respektu "Espezialitateko hizkerak eta terminologia":

Terminologiaz gain, badago beste problema handi bat: diskurtsoa. Testu teknikoa kontzeptualki askoz sendoagoa da, testu arrunta baino. Kontzeptu asko erabiltzen dira eta kontzeptu horien arteko lotura konplexuagoa da. Horretarako baliabide berezi batzuk behar dira. Gaztelaniaz arazoa erdi konponduta dago, besteak beste, esaldia atzeraka irekitzen delako erlatibozko esaldien bidez. Euskarak bere baliabide propioak behar ditu eta hor erabaki batzuk hartu beharra dago. [campusa berri, euskal herriko unibersitatearen aldizkaria, 2006ko urtarrila, 28. or.]

Ados.

Bai, esaldia atzeraka irekitzeak (nik aurreraka esango nuke) biziki errazten du fluidade diskursiboa (diskursoa), eta erraztasun (existentzial) hori nabari-nabaria izaten da noiz transmititu-kudeatu nahi baitugu informazio-karga handi, trinko edo/ta konplexua.

Bai, euskarak bere baliabide propioak behar ditu eta hor erabaki batzuk hartu beharra dago.

Zer diozue buruz goiko planteamendu hori?

Nik diot zu urrunegi joan zarela erabaki batzuk hartzean. Diot preposizio totalaren bidea hartuta baliabide propioetatik (hots, tradiziotik eta hiztunengadik) erabat aldendu zarela eta "euskara itxurako zerbait" sortu duzula, baina ez euskara.

Erabat ados nago Xabirekin. Baliabide propioak erabili, bide berriak bilatu, eta erabakiak hartu behar horretan ezin gara hiztunengandik eta euskararengandik horrenbeste urrundu. Euskararen baliabide guztiak aztertu, sakondu eta zabaldu daitezke, eta behar-beharrezkoa denean gauzak asmatzea ere ondo legoke, baina muga batzuen barruan beti. Euskara postpositiboa da, eta ezin ditugu atzizkiak aurrizki bihurtu.
Badu euskarak ordea izugarrizko potentzialitatea, nire ustean, esaldiak eratzeko orduan, hurrenkera ugari onartzen baititu. Hortan sakondu eta garatu beharko genuke. Lazarragak XVI. mendean erabili zituen egitura konplexuak horren adibide dira.
"...ETA Sirenak esan eutsan, EZE atsegin lebela, ZEINTZUK alkarri eskuetarik eustela joan zirean Silverioren kamarara, NUN sar zitezenean utra kortesmente Silveriori berba egin eutsaen, ZEINAK al egian kortesia eta mesura guztiaz saludadu zituan eta eskadu zidin arpa bat, ZEINA utra dultzero jaiten asi zAN manera onetan kantaetan ebeLA." (eskuizkribuko 5. orrialdearen atzealdean)

Kardaberaz, edo dena delakoa zarela, izkiriatu duzu ze

Zure gaiari natxekiola ('alde' prepositiboa dela-eta), uste dut oso ongi, argi eta klarki ikusten dela nire iritzia. Ez dut uste Berria egunkariko adibide horrek zailtasunik duen. [Adibidea izanik:Kompromisoak hartuko ditu irtenbide hitzartuaren alde eta nazio errealitatea sendotzearen alde.]

Eta nik onhartzen ahal dut ze hortan adibide konkretu eta konkretissimo hortan berean egon ahal nintzateke konformetsu zuk esanikoaz, nahiz ez osoro nola indikatzen dut kin korformetsu horrekin. Atzitik ez dago problemea an hortan kasuan soil baizik izan da hori kasua exponente bat -hala ere aski relevantea- tzat agertzeko problema eta problematika zabalago eta graveago bat.

Dudarik ez dago ezen an gure exemplu hortan dagoela alde soil bi gauza: lehengo irtenbide hitzartua eta bigarrenik nazio errealitatea sendotzea, eta puntu, ez besterik gehiago. Baina, klarki, egon ahal da alde gauza asko (edo gauza askoren alde; nork esan ahal du dagoela forma bata bestea baino hobeto eta batez ere zein dagoen txarto?) ez bakarrik bi gauza. Zer litzateke hypothetikoki alde izanik hainbat gauzen redaktaturik?

Esaterako:
Kompromisoak hartuko ditu irtenbide hitzartuaren alde, nazio errealitatea sendotzearen alde, presoak Euskal Herriko presondegietara fite hurbiltzearen alde, konpromiso sendo publiko deklaratu bat televisio bidez trasmitituko denaren alde, Frantziako eta Espainiako gobernuek unilateralki eta objektionerik gabe onhartu eta ametitu beharko duten kompromisoaren alde, indar polizial, mediatiko eta administrativoak ere euren tregua taktikoa egingo dunenaren alde, ...[eta horrela beste hogetazak puntu, possible direnak].

Nork, zuk Kardaberaz?, esan ahal duzu ze exemplu hori (edo antzekoa) da irreala eta total hypothetiko inpossiblea?

Ze redaktatzeko beste bi modu dira ere hauek:

Kompromisoak hartuko ditu irtenbide hitzartuaren, nazio errealitatea sendotzearen, presoak Euskal Herriko presondegietara fite hurbiltzearen, konpromiso sendo publiko deklaratu bat televisio bidez trasmitituko denaren, Frantziako eta Espainiako gobernuek unilateralki eta objektionerik gabe onhartu eta ametitu beharko duten kompromisoaren, indar polizial, mediatiko eta administrativoak ere euren tregua taktikoa egingo dunenaren alde, ...[eta horrela beste hogetazak puntu, possible direnak].

edo beste beste forma hontara


Kompromisoak hartuko ditu aldeirtenbide hitzartua, nazio realitatea sendotzea, presoak Euskal Herriko presondegietara fite hurbiltzea, konpromiso sendo publiko deklaratu bat televisio bidez trasmitituko dena, Frantziako eta Espainiako gobernuek unilateralki eta objektionerik gabe onhartu eta ametitu beharko duten kompromisoa, indar polizial, mediatiko eta administrativoak ere euren tregua taktikoa egingo dunenaren manifestua, ...[eta horrela beste hogetazak puntu, possible direnak].

Zein ote da aukera hobea tzat euskara eta euskaldunok? Solutioneak (problema realei) etorri beharko du ere realitatetik, tik agertzen zaigun problema eta oztopo realak. Zein litzateke problema honen -baldin problemarik badago noski- solutione egokia, Kardaberaz edo beste?

Bat zatozte Xabi eta Kardaberaz:

Baliabide propioak erabili, bide berriak bilatu, eta erabakiak hartu behar horretan ezin gara hiztunengandik eta euskararengandik horrenbeste urrundu.

Nik uste hor oso inportantea dela ritmoa (azkarragoa edo apalagoa) zeinetan onartzen diren berrikuntzak (beti ere aukerakoak). Ritmo egokian edonora ailegatu daiteke, nahi bezain urrun, eta bidean (ia) denok ikusiko genituzke abantailak hon erabiltzea hizkuntza landuagoa, ahaltsuagoa, ...

Baina, ados al zaudete an oinarrizkoena? Alegia, esaldia aurrerantza ireki ahal izatea zerbait abantailatsua dela?

Esan gabe doa: gaztelaniaren irekitasuna ez datza soilik an aipatu esaldi relatibo eroso eta erraz kateagarri horiek, baizik-ere an edozein estruktura eta baliabide burulehen (prepositibo), zeinek errazten baitute esanguratsuki diskurso informatiboa, progresiboa, koherentea, arina, ahaltsua, pausatua, kontrolatua, ...

Adibidez, ez dago dudarik ezen "buruz" prepositiboa hainbat egoeratan oso-oso lagungarria izan daitekeela, akaso kateaturik kin beste baliabide batzuk (nola relatiboak edo beste). Izan ere, edozein osagarri, ez soilik osagarri relatiboak, ireki daiteke aurrerantz, eta horrek laguntzen du, ondo lagundu ere, irekitzen (bizitzen) esaldia noiz nahi den. Hori hala izanik: zergatik uko egin tu aukera komunikatibo ahaltsu hori?

Ez dago argumentaziorik aurrerabide horiei uko egiteko: hitz egin daiteke buruz ritmoak zein diren egokien edo desegokien, baina euskararen garabideak hor daude.

Erramun:
Aukerarik onena da, ene uste apalean, 'alde' postpositiboa behar adina errepikatzea, baldin eta zerrenda oso luzea bada (zure adibidea kasu).

Jesus Rubio:
Erritmo egokian eta hiztunek onartutako eta egindako aldaketekin, zeharo ados nengoke.
Baina oraingoz ez dut inor entzun kalean euskara prepositiboan hitz egiten, ezta idazten ere.
Eta uste baduzu gaztelania euskara baino hobea dela, ahaltsuagoa, komunikatiboagoa, etab... Zergatik ez duzu euskara alde batera uzten?
Azken batean, komunikazioa da inportanteena, eta erdaraz erosoago mintzo bazara...

Esaldiek dute estruktura bat zein aztertu daiteke eta landu. Esaldi informatiboetan (nola orokorrean diskurso koherenteetan) egoten da abiapuntu ezagun eta komun bat, zeinetatik abiatzen den diskursoa. Gainera, egoten da esaldietan (eta osagarrietan, eta azpiosagarrietan) informazio estratejiko moduko bat, transizio bat tarte ezagunena eta berriena, zeinek prestatzen gaitu afin har dezagun optimoki informazio partikularrena. Esan nahi baita ezen koherentziak orokorrean eskatzen du egon dadila sarrera moduko bat non kokatzen garen, garapen moduko bat non prestatzen garen afin hartu informazio berriena, eta bukaera bat non ematen dugun mezuaren karga, zeinetan jar genitzakeen azpikargak, eta azpiazpikargak harik-eta guztiz biribildu gure mezua (baldin esaldiaren estruktura irekia bada).

Azter ditzagun honako lau esaldiak:

Atzo hitz egin genuen buruz agureak zein bizi diren kin katuak.

Atzo hitz egin genuen alde agureak zein bizi diren kin katuak.

Atzo hitz egin genuen kin agureak zein bizi diren kin katuak.

Atzo hitz egin genuen tarte agureak zein bizi diren kin katuak.

Guztietan hasten gara ti abiapuntu komun eta ezagun bat: "atzo". Hortik aurrera hasten gara garatzen mezua kin elementu informatiboki estratejikoak (nola aditz nagusia edo preposizio nagusia) zeinek prestatzen gaituzte afin har dezagun informazio partikularrena an modurik koherenteena. Gero ematen dugu osagarriaren gorputza ("agureak zein bizi diren kin katuak"), zein kasu honetan agertzen zaigu ongi tajutua: aurrena burua (agureak) eta gero azpiosagarri relatibo bat, non berriro agertzen zaizkigun bai abiapuntua ("zein"), bai garapena ("bizi diren kin"), eta baita bukaera ere ("katuak"). Horrela, eman dugu informazioa modu koherentean.

Ikus orain honako hauek:

Atzo katuekin bizi diren agureei buruz hitz egin genuen.

Atzo katuekin bizi diren agureen alde hitz egin genuen.

Atzo katuekin bizi diren agureekin hitz egin genuen.

Atzo katuekin bizi diren agureen artean hitz egin genuen.

Lau esaldi horietan, eta lehen bezala, hasten gara ti abiapuntu komun eta ezaguna (“atzo”). Baina, gero inolako garapenik gabe, pasatzen gara tu informazio partikularrena (“katuekin”), jakiteke hura zertara datorren: horrek sortzen digu presa komunikatiboa, eta estuasunak deskontrola dakar. Gero esaten zaigu “bizi diren”, eta hor geldituko bagina, ez genekike non gauden ere. Behar dugu jarraitu eta bukatu, afin jakin zertara datoz horiek osagarriok. Bukaeran datorkigu giltz estratejikoa zeinek emanen dio zentzua tu aurrekoa. Horixe da modu adierazkorra, zein baita baliagarria noiz mezua oso sinplea den, eta noiz transizioa ia obiatzen ahal den, edo obiatu nahi den (estruktura hori askotan agertzen da hizkuntzen estadio zaharrenetan).

Estruktura informatiboa da askoz ahaltsuagoa, arinagoa, pausatuagoa, kontrolagarriagoa ... eta hori ez da nire uste bat, baizik realitate teoriko eta praktiko bat zein frogatu daiteke egunero an edozein diskurso, mintzatua edo idatzia (adibidez: entzun ezazue irratia gaztelaniaz eta euskaraz, edo irakurri prensa, eta fijatu zaitezte an diferentzia nabarmenak an fluitatea). Fluitate diferenzial koherente eta ahaltsu hori da abantaila teknologiko-ekonomiko esanguratsua (eta aurrerakuntza humanoa) zein aurkitzen baita an hizkuntza progresiboak, eta hori ez dago ukatzerik.

txantxetan ari zarete, ezta? puf...une batez sinistu ere egin dut!

Askotan' izkiriatzen denari ezartzen zaio titulu bat baina hemen blogean ez dago hori possibilitatea baina nik nola dut horren ohiturea jarriko dut titulua tzat fokalizatu zer esango dut; Rhythmoak eta ere beharrak.

Berba egin da, nahi dut esan izkiriatu, buruz rhythmoak (ritmoak, erritmoak), rhythmo egoki liratekeenak eta da egia biribila ze txarra da eta dira rhythmo desegokiak edo desegokia edozertarako zein nahi bait da egin. Bakotza jarri beharko da hortan rhythmoan edo bedere egin hortarako ahalegina beti ere galdu gabe kharakteristika personal propioak.

Baina hori esan dudana baino gehiago nahi dudana esan da ezen rhythmoa dago subordinatua zeozeri, lortu nahi denari, ... izanik honen edo horren rhythmoa. Rhythmoa beti, zertarako. Halan ba markatu behar litzateke lehenengo beharrak, zeintzu behar daukagun eta gero ondorioz -subordinatuki- rhythmoak hon beharrak. Baldin ez badugu ikusten eta sentitzen beharrik deusetako orduan ez da behar ezein rhythmorik.

Nik ikusi dut gaur (Berria, barikua 21 apirila 2006, 8. or) behar bat an kommentarioa photoaren peko oina zeina dio holan

UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion Nafarroako Gobernuko lehendakari Migel Sanzek. Nik hemen problemea edo beharra ikusten dut nahiz seguru guziek ez dutela ikusiko, baina halan balitz' gero letorke zein eta zelako rhythmo egokiekin aurre egin horri problemea edo beharra. Explikaturik zergatik ikusten dut problemea diodan ze phrasea da

UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion [Nafarroako Gobernuko lehendakari Migel Sanz-]ek

UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion ......................-ek

Zein ere izan liteke -kommentatzen eta estudiatzen ari gara kasuistika edo behar theoriko real bat an euskal struktura syntaktikoa-

UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion Nafarroako Gobernuko lehendakari gazte eta UPN-KO presidente aktual supeditatu jn. Migel Frantzisko Sanz Sesma-k.

Ez al litzateke lar urrun geratzen egin zion tik -k? Ez al da ikusten hor beharrik edo problemarik, gero, ondorioz behar litzatekeena ezarri rhythmo bat tzat lortu eztakit zer modu egoki, desdramatizatu eta bizkor, baikor eta positivo antxeko bat soziologikoki?

Nik solutione possible aski normal eta erraz bat ikusten dut holan

UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion hak Nafarroako Gobernuko lehendakari gazte eta UPN-KO presidente aktual supeditatu jn. Migel Frantzisko Sanz Sesma-k.

Zelan ikusten duzu solutionea Kardaberaz?(Kardaberaz?). Edo ez duke behar solutionerik ez bait dago deus solutionatu beharrekorik?

[Pena lar handia da ez egotea hemen ikusteko textu previoa ze egon ahal dira huts mekhanigraphikoak edo falta orthographikoak, pena bat.]

Nik, benetan, esaldi horretan arazotxoa ikusten badut ere, zurea ez dut "soluzionea" denik. Gauzak ez dira horren zailak:

UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, Nafarroako Gobernuko lehendakari Migel Sanzek PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion.

edota

UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, Migel Sanzek, Nafarroako Gobernuko lehendakariak, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion.

Eta kito: erraz, garbi eta ulergarri.

Barkatu, goiko erantzunean "zurea ez dut uste "soluzionea" denik" esan gura nuen.

Pena bat ni ez izatea habilago an rekurso tekhnikoak? esaterako kapaz izateko egiten rektanguluak, ze holan hobeto nabarmenduko nuke neuk nahi neukeena. Laguntzarik balego ongi etorria. Vale.

Esaten duzu Xabi Zalbide (eta nik, esaterako, ezin sartu rekuadroan) ze

Nik, benetan, esaldi horretan arazotxoa ikusten badut ere, zurea ez dut uste "soluzionea" denik.

Nahi nuke, Xabi, konkreta dezazun zein da hori arazotxoa eta zein esalditan konkretuki, edo hontan originalean UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion Nafarroako Gobernuko lehendakari Migel Sanzek edo beste hontan neure arranxatuan (Zuberoan' arranger frantzesetik konpondu edo gaztelerazko arreglar, nola ere esan daroagun arreglau) UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion Nafarroako Gobernuko lehendakari gazte eta UPN-KO presidente aktual supeditatu jn. Migel Frantzisko Sanz Sesma-k edo non eta zeinetan.

Berba batean nahi nuke konkreta dezazun, Xabi Zalbide, gehiago esan daroazuna, tzat guzion -eta euskararen- onerako. Zein da, zertan eta zelako arazoa (arazotxoa edo problemea) ikusten duzu? Nik ez dakit zein da eta seguruenez ezta hau irakurri duten hainbatek. Esperoan eta itxaroten.

Ikusten dudan arazoa da subjektua aditzatik lar urrun dagoela, ene uste apalean. Hala ere, ez dut uste arazo arazo handia denik, esaldi laburra da eta; dena dela, uste dut nik idatzitako moduetan hobeto geratzen dela.

P.D: Rektanguluak egiteko, testua baino lehen

idatzi behar duzu, eta testuaren ostean

, etiketa ixteko. Erabilgarri da, egia esan.

hara! etiketa idaztean, noski, etiketa bera agertu da. Idatzi behar duzuna zera da. hasieran eta amaieran, baina komatxoak kenduta.

Diozu ezen ikusten duzun arazoa da subjektua dago lar urrun aditzetik eta iruditzen zaizu hori arazoa ez da handia zeren esaldia bait da laburra.

[Ikusten dudan arazoa da subjektua aditzatik lar urrun dagoela, ene uste apalean. Hala ere, ez dut uste arazo arazo handia denik, esaldi laburra da eta;]

Ni hortan konforme nago edo egon ahal naiz ze honako phrase laburretan nola hau, irakur zazu saltaturik parenthesia,


UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion (Nafarroako Gobernuko lehendakari Migel) Sanzek.

Hemen verbua -egin zion- eta ergativoaren merkea -...ek- (hobeto ezi subjektua) dagoz elkarren ondoan eta ez lar urrun, bai. Baina horixe gatik asmatu nuen beste phrasea non dagozen bi elementuok urrunago -niretzat lar urrun- elkarren ganik, gainera "bete" ahal dela franko gehiago izanik phrase natural bat edozein redaktione hon textu politikoa; besterik litzateke beti edo sarri redaktatu "beharra" llaburki eraginez impotentzia redaktatu ahal ampleago nola ohi da foro politikoak.

Nik edozelan ere ez dut txarto ikusten baizik mesedeko aurreratzea ergagivo marka hori -...k edo ...ek- ez horregatio derrigorrez baizik soil nahi lukeenak eta nahi lukeelarik. Hontara esaterako


UPN-KO kideekin bilera egin aurretik, PPko presidente Mariano Raxoiri harrera egin zion hak Sanzek.

[Barkatu, mesedez, baina ez dut ulertzen explikationea nola egin "rektangulua". Atreventzia ez balitz eskatzen nizuke berriro explika dezazun. Eskerrak aurretiaz.]

Kaixo, Erramun:

Hauxe da aipamenak egiteko metodoa (ea Xabik baino suerte hobe dudan).

Beheko etiketen artean sartu behar duzu aipatu nahi duzun testua:

<blockquote>hemen dator aipatu nahi duzun testua</blockquote>

eta emaitza hauxe lortuko duzu:

hemen dator aipatu nahi duzun testua

Suerte on!

Ea orai lortzen dudan

laster komprobatuko dut ea lortu dudan ikusirik mezu publikatua

Ea ba, hortxe doa.

Bai, lortu dut nahi nuena, "rektangulua" egitea.

eskerrak bioi, Xabi eta Ricardo, esker mila

Poztu naiz, pozik nago, txikerkeriak (hemen behintzat ez da gutieslea) ere pozten gaituzte edo gaituzkete.

Batzutan ez dugu jakiten zelan dira zehatz-mehatz kanpoko hainbat izen, direla deitura, hiri, produktu eta etc. Holan' noiz juntatzen dira izena kin partikula ergativoa' ezin izaten da jakin non amaitzen da bata eta bestea hasten.

Halan gaur irakurri ahal izan dut:

Mehatxua bete, eta Poloaren ekoizpenaren zati bat Ekialdeko Europara eramatea erabaki du Volkswagenek

Honakoetan ez dakigu -bai, gure kasu konkretissimo hontan baina normalean ez- Volkswagenek ikustean non dago eten hori, ezen dela Volkswagen-ek eta ez esaterako Volkswagene-k edo gehiago. Holakoetan ongi legoke nire ustez, nola esana dut ja ere lehenago, izkiriatzea holan:

Mehatxua bete, eta Poloaren ekoizpenaren zati bat Ekialdeko Europara eramatea erabaki du hak Volkswagenek

Redundantzia horrek -(hak Wolkswagen-ek)- ez dut uste ekarriko liokenik kalte baizik aitzitik meseke. Zein litzateke kaltea, izatekotan?

Askoz errazagoa iruditzen zait, zuk egin bezala, gidoitxo bat paratzea (Wolkswagen-ek) eta lixto, ez baitut ikusten "hak" delako horrek hitza Wolkswagen edo Wolkswagene den zein modutan argitzen duen. Beraz ez dago zer asmatu.

Izkiriatu duzu Ekaitz Santazilia hau:

ez dut ikusten "hak" delako horrek hitza Wolkswagen edo Wolkswagene den zein modutan argitzen duen

Bai, arrazoia daukazu Ekaitz ze nahastu egin nuen eta sartu zaku berean batetik hak pre+positione preavisatzailea ipintzearena eta bestetik ergativo markarena, izanik biak bi gauza extriktuki differenteak nahiz dagozen hori bai relationatuak.

Ze ipintzen nuen

Mehatxua bete, eta Poloaren ekoizpenaren zati bat Ekialdeko Europara eramatea erabaki du hak Volkswagenek

eta behar izan nuena izkiriatu zen (egia esan ohartu nintzen gero, ondoren publikatu eta utzi nuen bertan bera [behera, hau ez dakit benetan zelan behar da izkiriatu normativoki, laguntasun puntualik balego])

Mehatxua bete, eta Poloaren ekoizpenaren zati bat Ekialdeko Europara eramatea erabaki du hak...(hemen sartu nahi dena edo deus ez) Volkswagen

Modu hontara ondoren explikatu nire hutsa eta azaldu ondo nahi nuena, Ekaitz, bai uste dut geratzen da "ongi asmatua" hori hak pre+avisual edo pre+avisantea. Hori da nire uste osoa, eta zurea ez?

Zuk uste al duzu Ekaitz behar da erabili gidoia, nolabait generalki esateko, kin kanpoko hitz aski raro eta ez aski ezagun guziak? Halan aipaturik soil atzoko (eguaztena, 25 apirila 2006) Berria-n ikusi batzuk, Wolkswagen-ek, Hamas-ek, Abbas-ek, Eta-k, Sanz-ek, Zapatero-k, Baketik-ek (Baketik Fundazioak), Lamy-k, irakurtzen dut Abdelazizek (baina ez dakit den Abdenaliz-ek edo Abdalazize-k),...

Iduri luke ez dago interrelatione handirik forum hontan eta hori diot batez ere gogoan dudala Ekaitz Sanazilia, en fin.

Nahi dudana ere kommentatu aski relationaturik dagoena lehen esan direnak da

Redundantzia ere izan ahal da ona (behintzat batzuetan)

Batzutan ontzat hartzen da redundantzia' esaterako honakoetan

hotelean egongo naiz harik zu autobusean etorri arte

Baina holakoetan baldin hartzen bada ontzat redundantzia (harik ... arte), zergatik ez litzateke behar ere hartu paralleloki beste gehiagotan esaterako hemen (ikus, Berria eguaztena 26 apirila 2006, 53 or) oinean hon photoa?

Amaia Artetxe, Jon Lamarka, Xabier Euzkitze, Inma Zabaleta eta Iñigo Agirre Kalaka programa berriko kideak, Joselu Blanco ETBko programazio buruarekin, atzo Donostian

Hortan exmpluan nik ikusten dut beharrezko edo ere behar-beharrezko izkiriatzea kin redundantzia. Eta zergatik ez?

Amaia Artetxe, Jon Lamarka, Xabier Euzkitze, Inma Zabaleta eta Iñigo Agirre Kalaka programa berriko kideak, kin Joselu Blanco ETBko programazio buruarekin, atzo Donostian

Edo baita gabe redundantzia

Amaia Artetxe, Jon Lamarka, Xabier Euzkitze, Inma Zabaleta eta Iñigo Agirre Kalaka programa berriko kideak, kin Joselu Blanco ETBko programazio burua, atzo Donostian

Ez al da mesedeko hori rekursoa tzat euskara hobeto eta errazago redaktatu eta irakurleak ulertu?

Erramun:

Lehenik eta behin, jakin ezazu, blogak iritzia plazaratzeko leku libreak diren bezala, iritzi hau nahi duzunean botatzeko aukera ere badagoela, hortaz, sentitzen dut baldin eta ez badut zuk nahi adina erantzuten, baina nik nahi dudanean eginen dut, ezta?

Bestalde, nik argazkiaren oinoharra oso ongi ulertzen dut bere horretan, eta nik bezala, euskaraz mintzatu diren belaunaldi mordoak ere arazorik gabe ulertu du. Gainera, hor bada egoki paratua den koma bat "kideak" eta "Josu" hitzen artean, zatiak behar bezala banatu eta ulertarazten dituena.

Aholku bat: utz iezaiozu gaztelaniaz pentsatzeari, eta ikusiko duzu nola errazgo zaizun euskara ulertzea. Akaso euskaraz pentsatzen hastea zailegi zaizu (ez dakit, nire ustea da), gaztelania barneratuegi daukazulako, ba tira, ea hurrengo generazioak euskaldunagoak datozkigun.

Eta bukatzeko, zuk hizkuntza erromantzeen egitura defendatzen duzularik, bi galdera:

1.-"Vacaciones", "Generaciones", "Coches" bezalako hitzetan, nola jakin hitza zein den? (Vacacione/Vacación, Generacione/Generación, Coche/Coch)

2.-Zergatik "kin Joselu Blanco" baina "Donostian" (eta ez "an Donosti")?

goraintzi!

Esan lehenengo ze nik uste dudala forum bat da eretxiak intertrukatzeko. Nik plateatu nuen ze batzutan ez dugu jakiten, batez ere kanpoko hitzetan (toponymo, anthroponymo, firma kommerzial, musika mota, ...), zein da hitza exaktuki zeren atxekitzen zaio gibeletik subfixu adjunktua (edo normalki eta ez korrektuki deitua deklinationea) eta jarri nuen exemplu real bat hartua tik Berria egunkaria, hauxe

Mehatxua bete, eta Poloaren ekoizpenaren zati bat Ekialdeko Europara eramatea erabaki du Volkswagenek

Eta esaten nuen ambivalentzia hori konpontzen ahal zen ezarrik aurretik -prefosta, nahi lukeenak- hori subfixu adjunktua (edo deitua ere deklinatione markea) -...ek-, erabilirik hortako hak prepositione inventatua. Hontara geratzen zela textua

Mehatxua bete, eta Poloaren ekoizpenaren zati bat Ekialdeko Europara eramatea erabaki du hak (hemen tartean ... sarturik nahi dena edo ezer ez) Volkswagen

Hontara nire eretxiz eta baita oppinonez konpontzen ahal da hori ambivalentzia, edo da Volswagen edo Volswagene. Eta zuk, Ekaitz Santazilia, nik argudiaturikoari erantzun duzu hau

Askoz errazagoa iruditzen zait, zuk egin bezala, gidoitxo bat paratzea (Wolkswagen-ek) eta lixto, ez baitut ikusten "hak" delako horrek hitza Wolkswagen edo Wolkswagene den zein modutan argitzen duen. Beraz ez dago zer asmatu.

Nik egin nuen hutsa eta inkorrektionea -ezen jarri nuela hak Volkswagenek ordez jarri hak Volkswagen- admititurik eta aitorturik planteatzen nuen zuri (nizun) harira zetorrela zuk esandakoa hauxe

Zuk uste al duzu Ekaitz behar da erabili gidoia, nolabait generalki esateko, kin kanpoko hitz aski raro eta ez aski ezagun guziak? Halan aipaturik soil atzoko (eguaztena, 25 apirila 2006) Berria-n ikusi batzuk, Wolkswagen-ek, Hamas-ek, Abbas-ek, Eta-k, Sanz-ek, Zapatero-k, Baketik-ek (Baketik Fundazioak), Lamy-k, irakurtzen dut Abdelazizek (baina ez dakit den Abdenaliz-ek edo Abdalazize-k),...

Ez al duzu uste Ekaitz ezen horren merezi du erantzun bat izanik gainera galdera bat sortua ganik zuk argudiatua? Baina bai erantzutea edo ez da libre baina dependitzen du tik faktore differenteak (hori ba dakigu). Zuk Ekaitz esaterako noiz egiten duzu zenbait galdera ote dira galderok soil rekurso rhetorikoak? Ala dira egiazki galderak izan daitezen erantzunak? Nik bedere zuri eginikoak ziren galderak, ez horregatio rekurso rhetoriko generikoak. Nolanahi jakizu ze segitzen du galdereak, eta dut berriz errepikatzen baldin nahi bazendu erantzun, ezen


Zuk uste al duzu Ekaitz behar da erabili gidoia, nolabait generalki esateko, kin kanpoko hitz aski raro eta ez aski ezagun guziak? Halan aipaturik soil atzoko (eguaztena, 25 apirila 2006) Berria-n ikusi batzuk, Wolkswagen-ek, Hamas-ek, Abbas-ek, Eta-k, Sanz-ek, Zapatero-k, Baketik-ek (Baketik Fundazioak), Lamy-k, irakurtzen dut Abdelazizek (baina ez dakit den Abdenaliz-ek edo Abdalazize-k),...

Amaituz joanik gaurko honik nahi nuke erantzun zuk egin galderei ze uste dut ez dira galdera tentelak eta dutela merezi erantzuna, izanik zure galdera numeratuak hauexek

1.-"Vacaciones", "Generaciones", "Coches" bezalako hitzetan, nola jakin hitza zein den? (Vacacione/Vacación, Generacione/Generación, Coche/Coch)

2.-Zergatik "kin Joselu Blanco" baina "Donostian" (eta ez "an Donosti")?

Diotsut
1) lehenengoaz ze zuk ipiniriko exempluak dira hitz normalak an hizkuntza delakoa. Eta ni ari nintzela buruz termino arrotz eta gainera aski raroak direnak generalki eta soziologikoki guru artean.
2) Ze izkiriatu dut "kin Joselu Blanco" ikusi eta sentitu bait dut beharrezko egonik hori katea baten barruan eta aitzitik ez dut izkiriatua "an Donostia" ze ez dut ikusi eta sentitu hain beharrezko eteteko hor phrasea. Gainera ni bedere ari naiz phase explorativo batean ustez dela bide hori on eta provetxuzko tzat euskarea. Horra zuretzat edo edozeinentzat nire erantzunak kin neure ahalegin eta ahal dudan apportationea.

Azken txanpan sarturik -nahiz gehiago ere esan ahal da- esan ze hori delako phrasea

Amaia Artetxe, Jon Lamarka, Xabier Euzkitze, Inma Zabaleta eta Iñigo Agirre Kalaka programa berriko kideak, Joselu Blanco ETBko programazio buruarekin, atzo Donostian

izan ahal da perfektuki hori phrasea -orai ari gara estudiatzen phenomeno syntaktiko eta morphologiko bat izani exemplua soil aitzakia merke eta real bat- atzekoz aurrera egina, ezen

Joselu Blanco ETBko programazio burua atzo Donostian kin Amaia Artetxe, Jon Lamarka, Xabier Euzkitze, Inma Zabaleta eta Iñigo Agirre Kalaka programa berriko kideak

Edo akaso zure gustukoago

Joselu Blanco ETBko programazio burua atzo Donostian, Amaia Artetxe, Jon Lamarka, Xabier Euzkitze, Inma Zabaleta eta Iñigo Agirre Kalaka programa berriko kideekin

Hemen ere ba dago kommea artean ... Donostia [,] eta Amaia ...

Ahalegin du naiz erantzuten eta agertzen neure perzeptionea buruz esanikoa. Izango al dut ihardespenik eta ere erantzunik

Diskulpatu izatea gatik lar huts typographiko an aurreko mezua baina arazoa da ongi kontrolatu ahal ez izatea textua izan gabe vista previorik, hori batez ere noiz textua da aski luzea.

Hitza "Hammas" edo "Hammase" den norberaren gramatika mentalaren parte da. Egia da hitza lehendabiziko aldiz aditzean zalantza sor dakigukeela, beraz gidoia erabil liteke hitz horrekin. Bestela, gidoia idatzi gabe ere, "e" hori berezkoa den edo ez hitza bestela deklinaturik irakurtzean argituko zaizu, absolutiboan edo partitiboan esate baterako.

Zuk esan bezala, "coche", "vacaciones" eta horrelako hitzak oso erabiliak dira, beraz hiztunak badaki noiz den "e" hori berezkoa eta noiz ez. Niri gauza bera gertatzen zait "Zapatero", "Sanz", "Hammas" eta horrelako hitzekin. Hainbestetan entzun eta irakurri ditut, non nire gramatika mentalak badaki hitza berez nolakoa den.

Beraz: artikulugileak irakurlearentzat zailtasuna ikus dezakeenean, gidoia erabiltzearen alde nago, idazki osoan zehar ez bada ere. Eta nire ustez, Zuk aipatu dituzun adibideak ez dira gehienontzat bederen ezezagunak edota zailak.

Pozten nau ikusteaz ze konforme eta bat gatoz behintzat zeozetan. Ze diozu zuk Ekaitz

Beraz: artikulugileak irakurlearentzat zailtasuna ikus dezakeenean, gidoia erabiltzearen alde nago, idazki osoan zehar ez bada ere.

Nik ere hori ikusten dut horrelatsu, zuk bezalatsu, nahiz egia da beti ere ezen hitza, hitzaren limitea eskuinetik dago lausotua edo gordea edo kamuflatua kin subfixu adjunktua edo deitzen duguna deklinatione markea. Baina fundamentalki gagoz ados eta konforme hortan puntuan.

Besterik da antza' an erabili subfixuak nola prefixu, aurreratzean postpositionea eta pasatu aurreko partera izanik avisu edo premarkea delarik bilakatzen holan postpositionea prepositione. Hau -prepositioneak- nik batzutan, sarri, lantzean behin eta hola ikusten eta sentitzen dut komenigarri. Nola hemen ikusiko dugu komparaturik forma bata eta bestea:

Joselu Blanco ETBko programazio burua atzo Donostian, Amaia Artetxe, Jon Lamarka, Xabier Euzkitze, Inma Zabaleta eta Iñigo Agirre Kalaka programa berriko kideekin

Edo berhau kin partikula prepositivoa:

Joselu Blanco ETBko programazio burua atzo Donostian kin Amaia Artetxe, Jon Lamarka, Xabier Euzkitze, Inma Zabaleta eta Iñigo Agirre Kalaka programa berriko kideak

Niri iruditzen zait dela indiskutiblea komenentzia (eta nik esango nuke kasik ere beharra) erabiltzeko beharra. Besterik da gero erabakitzea ez da erabili nahi prepositionerik, baina iruditzen zait bai geratzen da horren -edo beste zeozeren- beharra argi an exemplu hortan. Ze lehenengo aipuan geratzen da lar urrun ...-kin hori. Ez duzue zuek holan ikusten, lar urrun?

Irakurri ahal da photo baten oinean (Berria, Mundua 20 or, domekea 30 apirila 2006)

Isilik dabil egunotan Nicolas Sarkozy Clearstream auzia-z.

Zergatik izan ote du premia redaktoreak apartatzeko auzia izena ganik z subfixua edo deklinatione markea sarturik tartean gidoia (-)?, izanik gainera hitz normala euskaraz auzia hitza?

Nire ustez salatzen du horrek ze behintzat batzutan subfixuak iluntzen du hitza edo hitzak,lausotzen dutelarik limite eskuinekoa hon hitzak. Hori eta ez besterik izan ahal da arrazoia, nire ustez, ezartzeko hemen aparte hitza (auzia) eta postpositionea (z). Baina ez al zen klarkiago nabarmenduko hori Clearstream auzia konzeptua redaktaturik holan?

Isilik dabil egunotan Nicolas Sarkozy buruz Clearstream auzia.

Prepositioneek ba dute ventajarik zeozer, ziur, batzutan bedere erabilirik tentuz eta an rhythmo egokia. Nork uste du ezen hemen buruz prepositionea ez da lagungarri eta mesedegarri guretzat euskaldunok?

Ez al da errore tipografiko huts bat izango auzia-z idatzi izana? Bestalde, nik neuk "Isilik dabil egunotan Nicolas Sarkozy Clearstream auziari buruz" esango nuke, baina ez dut buruz aurrean jartzeko inolako beharrik ikusten.

Nik ez dut uste huts typographikoa denik hori Berriako hori [Clearstream auzia-z] baina behar luke esan hori eta argitu Berriako baten batek. Nik uste' nahi izan dute nabarmendu ere visualki, gogoratu dugula irakurtzen visualki, konzeptua Clearstream auzia.

Bestetik berba eginik buruz ipini buruz aurretik nola prepositione edo buruz atzetik nola postpositione uste dut eta nago guziz ziur ezen aurretik da milatan mila bider hobeto zeren avisatzen du aurretiaz irakurlea egingo dela berbat buruz zeozer. Gainera, generalki, zer hori zein zeri buruz egingo da berba edo referitu izan ahal da zeozer laburra nola orai hemen [Clearstream auzia] edo izan ahal da luzea edo ez soil elementu bakarra, sartzen direla kasurako Clearstream auzia, Ibarretxe plana, petroleoaren prezioa, ekologia sosteniblea, trafiko akzidenteak, ...

Halan litzateke esaterako dagoela, berba egiten ari gara hypothetikoki horraitio,

buruz [Clearstream auzia] edo izan ahal da luzea edo ez soil elementu bakarra, sartzen direla kasurako Clearstream auzia, Ibarretxe plana, petroleoaren prezioa, ekologia sosteniblea, trafiko akzidenteak, ...

Zuk, Mizpira, ez al duzu hemen ikusten mesederik eroanik aurrera buruz hori? Zer ikusten dukezu txarrik? Ez gara ari buruz derrigortzeaz erabilera modu bakar bat baizik uzteaz possibilitate libreak eta irekiak redaktoreari eta ondorioz ere irakurlea. Ari gara finean buruz libertatea. Libertatea zein eder den!