Arabako Foru Aldundiak Iruña Okako indusketez arduratzen zen Lurmen enpresari lana egiteko baimena kendu dio, Eliseo Gil eta bere taldea publikoki gezurtitzat hartu ditu eta mediatikoki sekula konpondu ezingo den irudia sortarazi du. Eta hori guztia egiteko, gaur egun, ez dakigu funtsezko arrazoirik egon den ala ez, zalantza izugarriak daudelako:
a) Datazioak ez dira berriz egin
Orain arte, laboratorio hauek egindako datazioen arabera ostrakak orain 1700 urte inguru egindakoak dira: Geochron (Cambridge-Massachussets), Gröningen Unibertsitatea (Holanda), CEA-CNRS (Frantzia) eta Adirondack (Euskal Herria). Laboratorio horiek lana gaizki egin badute, ez daude bakarrik zalantzan Iruña Okako ostrakak, laboratorio horiek azken urteotan egin dituzten beste datazio guztiak ere gaizki egongo lirateke. Zer iritzi dute laboratorio horiek kontu hauei buruz? Eskatu al zaie aurretik egindako datazioen txostenak berrestea? Batzordean euren iritzia ematea eskatu al zaie?
b) Indusketak ez dira bisitatu
Aldundiko Batzordeko kideak ez dira Iruña Okara joan gauzak ondo aztertzera: ostrakak zein leku zehatzetan aurkitu diren, kokapenak, estratoak…Normala al da egindako indusketak ikustera ez joatea, lan hori sakonki aztertu nahi baldin bada?
c) Harremanik ez da egon batzordekide eta arkeologoen artean
Batzordeko kideak ez dira 10 arkeologoekin egon, gauzak ondo aztertzeko: egindako lan arkeologikoa, jarraitutako prozedurak, etab. Txostena irakurrita eman dute euren irizpidea. Ez al zen ezinbestekoa langile horiei guztiei galdetzea haien lanari buruzko emaitza bat eman baino lehen?
d) Alegazioak egiteko epea epaiaren ostean jarri dute
Prozesu serio batean, indusketak bisitatzeaz gain, arkeologoak elkarrizketatzeaz gain eta datazioak berriro egiteaz edo berresteaz gain, azken txostenak denon esku jarriko ziren berriro, azken erabakia hartu baino lehen, Eliseo Gilek erantzuteko aukera izateko. Kasu honetan ez da horrela egin eta epaia eman ondoren (kaleratzea eta langabeziara) alegazioak emateko epea jarri dute. Eliseok aurkeztuko dituen alegazioek, lintxamendu mediatiko honen ostean, zerbaiterako balioko al dute orain?
e) Filtrazio asko egon da eta isilpekotasuna hautsi dute
Jendeari informazio guztia bi urtez ukatu zaion bitartean, azken aste hauetan lau filtrazio baino gehiago egon dira gai honen inguruan, iritzi publikoa “moldatzen” laguntzeko. Horrez gain, batzordekide batek bere hitza ez du bete, isilpekotasuna hautsiz. Honelako portaerak onargarria al da honelako prozesu batean?
f) Txostenei buruz esandako eta argitaratutakoa
Gaurko egunez txosten batzuk interneten eskegitzen hasi dira. Horietako bat kimikaria den batzordekidearena da. Aldundiko agerpen publikoan ostraketan kola aztarnak agertzea faltsuak direla esateko erabili zuen. Txosten hori irakurri berri dugu eta ez dago kolari buruzko aipamenik. Txostenak aldatu al dira agerpen publikotik orain argitaratzen hasi diren arte?
g) Faltsifikazioak egiazkotzat hartzeko egiten dira normalean
Arkeologian, artean edo bestelako jardueretan, faltsifikazioak egiazkotzat har daitezen egiten dira. Beraz, zentzurik ba al dauka iruzur egile batentzat hainbeste hitz, horietako asko gazteleraz eta banaka batzuk italieraz eta irlanderaz idazteak ostraketan?
Zalantza guzti horien aurrean, honako eskaera hau egiten diogu Arabako Foru Aldundiari:
1. Idazkunen datazioak berriro egitea beste laboratorio batzuetan. Horrez gain, aurreko datazioak egin dituzten laboratorioei egindako lana berrestea ala ez eskatzea eta egindako datazioei buruzko datuak osatzea.>>
2. Lurmen enpresarekin duen hitzarmena jarraitzea. Ostrakak gezurrezkoak izateko aukera handiak badaudela onartuta ere, egiazkoak ere izateko arrazoiak ez dira falta: laboratorioen datazioak, topatu diren lekua (estratoak), gazteleraren sorrerari buruzko bestelako teoriak, etab. Beraz, Aldundiak beste zuzendaritza bat sar dezake Iruña Okan baina Lurmenekin batera lan egiteko.>>
3. Informazio eta eztabaida epe luze bat irekitzea. Bi urteko epean eta material guztia interneten bidez denon esku jarri ondoren, aurkitutako hitz eta ostrakak egiazkoak izan daitezen nazioarte mailako eztabaida publiko eta irekia sustatzea. Lehendabizi, maila arkeologikoan atera beharko lirateke ondorioak eta, bigarren maila batean, gai honi dagozkion gainerako jakintza arloak.>>
rian, 2008ko abenduaren 6an
Iruña Oka: Manifiesto a favor de la Arqueología y la Ciencia
La Diputación Foral de Álava ha retirado el permiso de investigación a la empresa Lurmen encargada de la excavación de Iruña Oka, ha tratado de falsificadores a Eliseo Gil y a su equipo y ha creado una imagen mediática que nunca se podrá recomponer. Al día de hoy, no sabemos todavía si ha habido suficientes razones de peso para hacer todo esto, ya que existen serias dudas sobre todo ello:
a) Las dataciones no se han repetido
Hasta ahora, las dataciones hechas por los siguientes laboratorios, han estimado una antigüedad de 1700 años: Geochron (Cambridge-Massachussets), Universidad de Gröningen (Holanda), CEA-CNRS (Francia) y Adirondack (Euskal Herria).
Si estas dataciones están mal hechas, no solo quedan en duda las ostracas de Iruña Oka, sino todas las dataciones que se han hecho estos últimos años. ¿Qué opinión tienen estos laboratorios sobre todo esto? ¿Se les ha pedido que se reafirmen los informes de sus dataciones? ¿Se les ha pedido su opinión desde la Comisión?
b) No se han visitado las excavaciones
Los miembros de la Comisión de la Diputación no han ido a las excavaciones a hacer un estudio profundo: dónde se han encontrado concretamente las ostracas, su ubicación, estratos… ¿Si se quiere estudiar seriamente el trabajo hecho, es comprensible no visitar las excavaciones?
c) No ha habido relación entre los arqueólogos y los miembros de la Comisión
Los miembros de la Comisión no han estado con los 10 arqueólogos para analizar el trabajo arqueológico, los métodos, etc. Han dado su opinión leyendo solamente el informe presentado. ¿No debería de ser imprescindible preguntar sobre su trabajo a todos los/as trabajadores/as antes de emitir un juicio?
d) El plazo para las alegaciones lo han dado después de la sentencia
En un proceso serio, además de visitar las excavaciones, entrevistar a los/as trabajadores/as y repetir o reafirmar las dataciones, se entregaría el informe final a todos/as antes de tomar la decisión definitiva, de modo que Eliseo Gil hubiese podido defender su trabajo. En este caso no se ha hecho así y después de emitir la sentencia (mandarlos al paro) se ha puesto fecha para las alegaciones. ¿Las alegaciones que pueda presentar Eliseo Gil después de este linchamiento mediático, pueden ya servir para algo?
e) Se ha roto la confidencialidad y ha habido muchas filtraciones
Después de negar la información a la ciudadanía durante 2 años, estas últimas semanas ha habido cuatro filtraciones para ir “moldeando” a la opinión pública. Además, un miembro de la Comisión no ha cumplido con su palabra no respetando la confidencialidad. ¿Es aceptable estos comportamientos en un proceso como éste?
f) Lo dicho y publicado sobre el informe
Estos días han empezado a colgar informes en internet. En uno de ellos, el del Químico de la Comisión, no se hace mención al pegamento después de que en la comparecencia pública de la Diputación se usasen los rastros de pegamento como prueba de la falsedad de las piezas. ¿Han cambiado los informes desde la comparecencia pública con respecto a los que se publican ahora?
g) Las falsificaciones se hacen para pasar por verdaderas
Las falsificaciones se suelen hacer para que parezcan verdaderas, tanto en Arqueología, como en Arte o en cualquier otro campo. Por tanto, ¿tiene sentido que el falsificador haya usado palabras en castellano, y algunas hasta en italiano e irlandés en las ostracas?
Ante todas estas dudas, hacemos las siguientes peticiones a la Diputación Foral de Álava:
1. Que se vuelvan a realizar las dataciones en otros laboratorios. Además de esto, pedir a los laboratorios que hicieron las dataciones que se reafirmen o no en sus informes y que completen los datos.>>
2. Que se mantenga el acuerdo con la empresa Lurmen. Incluso admitiendo, que puedan existir probabilidades para demostrar la falsedad de los hallazgos, no debemos obviar, que también existen muchos indicios que prueban su veracidad: las dataciones de los laboratorios, los estratos donde se han encontrado, otras teorías sobre el origen del castellano, etc. Por lo tanto la Diputación podría introducir otra Dirección trabajando conjuntamente con la empresa Lurmen.
>>
a un proceso de información y discusión un plazo de dos años y después de haber puesto el material en manos de todos/as por medio de internet, promover un proceso público y abierto a nivel internacional que verifique la autenticidad de las palabras y los símbolos hallados, en base, en primer lugar, a los métodos arqueológicos, y en segundo lugar, al resto de las disciplinas correspondientes.
Euskal Herrian, 2008ko abenduaren 6an
>>




Euskararen Jatorria batzarraren izenean
Agur, Josu. Pozez irakurri nuen zure gutuna, Aspertzen bazara... ikertu euskara!
Izenburua dotorea, Pixka bat ez mucho lotsagarria baino askoz ere hobea. Druiden batzarra baino aukeran nahiago sorgin, intxixu edo aztien batzarra, baina eskertzen dizut lorea, ohituta gaude okerragoekin.
Aurretik aipatu nahi dizut euskararen ahaideen eztabaida zaharra dela, gutxienez 430 bat urtetan idazle aunitzek (Poza 1587, Etxabe 1606, Larramendi 1728, Astarloa 1800, Humboldt 1821, Schuchardt 1908, Gomez Moreno 1949, Mitxelena 1954, Tovar 1959, Krutwig 1978, Gorrotxategi, Swadesh, Ruhlen, Bengtson, Trask, Del Cerro, Alonso, Arnaiz, Angus J Huck, Vennemann...) plazaratu dituztela iritziak eta ez dudala uste gutun pare batekin agortuko dugunik gaia, beste kate-begi bat agian.
Aspertzeko astirik gabe ikertzen dugu ingelesa ere, adibidez, eta The origins of the British Stephen Oppenheimer 2006, azken bi urteotan liburu salduenetarikoa izan da Britainia Handian.

Oxford-eko unibertsitateko genetistak milaka ADN frogekin azaldu du azken glaziazioan (duela 16.000 urte arte) Europa gehiena izotzez estalita egon zenean gizakia desagertu zela ia Garonatik iparrera, Europako gure arbaso larru gorriak pilatu zirela babesguneetan, onena egungo Euskal Herriaren inguruan (Done Anderretik D' Ordoña-raino) eremu karstikoa baita, eta bigarrena Balkanetan. Babesguneetatik at gizakia desagertu zen ia Europa osoan, eta itsas maila 124 metro jaitsi zen.

Duela 15.000 urte inguru tenperatura igo ahala, Basque country babesguneko larru gorriak Europako basamortua kolonizatu zuten. Honek gaur egungo europarren gene aberastasunaren %80a suposatzen du. Duela 7.500 urte beste ber-kolonizazio bat izan zen ekialdetik: indoeuroparrena. Euskal Herri ingurura ez zen heldu, baina ipar Europan gene aberastasunaren %15a besterik ez zuen suposatu, aurretik populatua zegoelako.
Adituak hau da ikertzen ari direna: glaziazio pean milaka urtez Euskal Herriko babesean bizitako larru gorriek zer hitz egiten zuten, eta duela 15.000 urteko Europako kolonizazioan (Britainia Handia, Eskandinavia...) ea euskara ere zabaldu zuten. Hedatu bazuten, normala ahaideak izatea Europako hizkuntza zaharretan. Oppenheimerrek dio proto-ingelesa duela 7.500 urte iritsi zela Britainia Handira. Zer diote aditu euskaldunek? Lizarduikoak Euskaldunen jatorrian ekarpena egin du.
Irakatsi zidaten gezurra eta egia zentzumenekin egiaztatu behar zirela. Aitortu behar dizut ez dakidala iberikoz, etruskoz, kaukasikoz... sei bat mila hizkuntza ei daude munduan, eta, beraz, beste batzuek idazten dutena bildu eta zabaldu besterik ez dugu egiten. Euskara-kaukasikoaren arteko lotura Tovar-ek egin zuen, eta Sarkisian euskara-armeniarra defendatzailea maiz etortzen da Euskal Herrira, uste dut diru publikoaz. Kaukasoa iberia baino urrunago da.
Trask-ek, adibidez, idatzi du «hizkuntza indoeuroparrak Europara iritsi baino 10.000 urte lehenago bazeudela hizkuntzak Europan», baina genetikoki frogatuta dago Euskal Herri ingurura gure arbasoak duela 40.000 urte inguru heldu zirela, eta indoeuroparrak Europara duela 7.500 urte inguru; alegia, Trask bakarrik okertzen da 20 bat mila urtetan. Akats txiki horrek sistema glotokronologiko osoa deuseztatzen du.
Espekulatutako protoeuskara Gorrotxategi izan zen dudan jarri zuena 2006-6-8an Henrike Knörr jaunarekin, Iruña Okako 1.700 urteko ostraka euskaldunekin batera, esanez euskararen historia berriz aztertu behar zela. Iruña Oka-ko eleak existitzen dira kazetetan direlako: urdin, isar, zuri, gori, edan, ian, lo, ta, iaun, iesus, ama... eta beste 70 bat esaldi motz eta ehun luze bat hitz euskaraz, 800 bat ostraka, 275 kata 4 M2koak. 2006-11-23ko adierazpen ofizialak bermatzen ditu non besteren artean ozen dioen: «Iruña Okako ostrakak erromatar garaikoak dira, orduko beste milaka ebidentziarekin azaldu dira, erromatar garaiko geruzetan, eta zigilatzen dituzten beste erromatar garaiko geruzen azpian». Adituon babesa ageri da: Eliseo Gil Zubillaga eta Idoia Filloy Nieva arkeologoak, Juan Santos Yanguas EHUko Historia katedraduna, Henrike Knörr euskaltzain eta EHUko Euskal Filologia katedraduna, Ruben Cerdan fisikari nuklearra, Emilio Illarregui arkeologo eta SEK-eko irakaslea, Zoilo Calleja Arabako elizbarrutiko patrimonioko arduraduna.
Euskararen Jatorriaren batzarrak ez du zerikusirik izan gai honekin. Publikoki eskatu dugu Iruña Okako informazioa argitaratzea, 3. biltzarra antolatu genuen bertan, nazioarteko batzorde zientifikoa eratzea, 10-15 bat urteko plangintza arkeologikoa eta bitarteko teknikoak aztarnategia arakatzeko baldintza onenetan, duela bi mila urteko euskara ikertzeko duen aberastasunagatik. Beste 400 bat urtetan euskaraz eztabaidatzen jarrai dezagun beste kate-begi bat BERRIA kazetan, adeitasunez.

Ikerketa aurrera eramateko orduan, aztarnategiari buruzko hainbat alor landu dira, hala nola, kokapen beraren eta inguruaren ezaugarriak, fondo kartografiko, fotografiko eta agirikoeneko dokumentazio historikoa eta indusketa zaharrei dagozkien agiri arkeologikoak kontsultatuz. Landa-lan bizia egin da, eremuaren prospekzio sistematikoa (mikrotopografia, azalerako materialak eta beraien sakabanatzea eta ageriko egituren ikerketak), zundaketa kopuru handia (guztira 276, 4m2koak bakoitza), eta honekin batera, landarediaren hazkunde bereizgarria dela eta, goi-inperio aldiko hiriaren lur azpian dauden egiturak antzeman dira, eskalazko aeromodelo batekin hartutako airetiko argazkigintza lan sistemako bat aurrera eramanez.
Dokumentazio oinarrri grafiko eta kartografiko guzti honekin, behin prozesatua eta aztertua (datuok, lursailez lursail laburbilduta, 2007ko Abenduan eskura emandako memoria zabal batean jasotzen dira), aztarnategiaren potentzial arkeologikoaren ebaluazio eta zonifikazio zehatza aurrera eraman ahal izan da, aztarnategiaren babes erregimenaren oinarri izango dena.
Aztertutako adierazgailu guztiak, Iruña-Veleiako ahal arkeologiko handia azpimarratzen dute. Lur azpian dagoen ondareak, aberastasun handia, hedadura oso zabala eta aldi kronologiko zabala, Brontze Arotik Berantantzinateraino, daukala adierazten digu. Ohiz kanpoko kontserbazio egoera erakusten du, partzialki titulartasun publikopean nekazal esparru batean kokatuta egoteak alde izan duelarik. Ikerketa hau da beraz, gure ondare kulturalekoa den aztarnategi esanguratsu honen etorkizuneko kontserbazioa eta geroko ikerketa, sustapena eta balorean jartzea bermatuko duten legezko neurriak indartzeko, beharrrezkoa egiten den ekarpena.
Leire Saitua
Ongi etorri gaur (2008-5-17) Iruña Okan ospatzen den euskararen jatorriaren 3. biltzarrera.
Euskararen jatorriaren lehen biltzarra Arantzazun ospatu zen 2005.11.19an, urte batzuk igaro dira eta hemen gaude 3.ean, aipatu behar da talde sortzaileek egin zuten lana, eta erakutsi zuten sortzeko gaitasuna, beti zailena baita alegia, "Mikoleta" Bilbo aldeko euskara elkartea, "Euzko Izaera" euskararen etorburua ikertzen duen taldea, "Bizi-Hitza" gizakien hitz eta hizkuntza anitzei bizia ematen laguntzeko taldea eta "Ena" euskaldunon kontzientzian sakontzeko eta euskal nortasuna lantzeko sortutako elkartea.
Urte hauetako esperientzia kontuak harturik, jabetu gara egitura propioa behar zuela taldeak egin beharreko lana errazago egin ahal izateko eta aurten erabaki da "Euskararen jatorriaren biltzarra" diru onura gabeko taldea sortzea. Helburuak antzekoak dira, euskararen jatorria aztertzea eta ikertzea, teoriak zabaltzea eta ikertu duten adituen lana baloratzea eta eskertzea. Honetarako oraingoz aurreikusten da urtero gai honi buruz biltzarra antolatzea, hitzaldi, mahai inguru, liburu eta horrelako hedapen ekintzak bideratzea, interneten web gune bat mantentzea informazioa zabaltzeko eta bazkideen arteko harremanak lantzea. Epe motz batean elkarte kulturalak egitura juridikoa izango du eta gonbidatzen zaituztegu bazkide izan zaitezten eta parte har dezazuen. Epe luzerako proiektua da, ea bost bat urtetan, 10. urteurrenerako web gune aberats bat dugun, 50 bat ponentziekin.
Azken biltzarretik urrats batzuk eman dira, sendotu da elkartearen presentzia amaraunean, Durangoko ferian ere stand duin bat antolatu zen eta gaitasuna izan dugu 3. biltzarra antolatzeko, honek suposatzen duen inpaktoarekin hedabideetan, artikuluak egunkarietan, irratietan, web gunetan eta abar. Gure iritzia gehiago entzun da gizartean alegia.
Duela urtebete erabaki genuen 3. biltzarra Iruña Okan egitea eta hitzaldi bat izango zela "Iruña Okako idatzien balioa", urtebete honetan gertaerak izan dira, astia ez da alperrik igarotzen, Foru Aldundian aldaketa politikoak, bideoa argitaratzea Youtuben, Nefertiti afera, Batzorde zientifikoa eratzea, Henrike Knörr filologo eta euskaltzainaren heriotza tamalgarria, baina nabarmena da eragileak ez garela gu izan. Iruña Okako idatziei buruz daukagun informazioaren baloraketa bat egiteak, egitarauan azaltzen den bezala ez dugu uste "agian, martxan jarrita dauden ikerketak oztopatu ditzakeela", ez gure arduragatik behintzat, ez baititugu ezagutzen eta iritzi publikoa benetan nahasten duena informazio eza da.
Hartutako erabakiak uste gabeko "arazoak" erakarri dizkigu, esaterako Veleia.com webgune ofizialean oharra plazaratzea 3. biltzarra aipatuz, erantzun duguna, baina ez gara damutzen, zalantzarik gabe gaudelako egon behar genuen lekuan, euskararen jatorriaren atzetik gure iritzi anitzak defendatzen leku egokienean.
3. biltzar hau beti markatuta egongo da Henrike Knörr filologo eta euskaltzainaren tamalezko heriotzarekin. Gure blogean bere loturatxoa zuen, doluminak bidali genizkien senideei, artikulua zabaldu dugu hedabideetan, harremanetan jarri gara sendiarekin eta omenaldi xume bat inprobisatu dugu arratsaldeko 19.30etarako. Bere ezpalekoak ez izanagatik senideek esan digute omenaldira etorriko direla eta eskerrak eman nahi diegu etortzeagatik une zail hauetan. Euskararen jatorriaren izenean Leire Saitua.
Argazki batzuk hemen daude, argazkilaria Gorka Palazio da eskerrik asko:
Gorka Palazio jaunaren argazkiak
"Bere ezpalekoak ez izanagatik, Henrikeren heriotzak begiak zabaldu dizkigu eta konturatu gara Iruña Okako aurkikuntzen aurrean defendatu duen jarrera zaila, ausarta eta konprometitua. Orain beranduegi, jabetu gara euskaldunak bezala zein bakarti utzi dugun batzutan, adibidez, Iruña Okako ikertzaile batzordearekin batera komunikatua sinatu zuenean 2006-11-23an lehen aipatu bezala. Orain utzi gaituenean konturatu gara zein den komunikatuaren garrantzia, filologo euskalduna eta euskaltzaina bakarra defendatu duena Iruña Okako euskara zaharra. Bakarti utzi genuen eta damu gara. Aitortu nahi diogu bere jakinduria, duintasuna, poza, ausardia, jarrera, euskara moderno eta zaharraren defentsa zaila, ausarta eta trinkoa tamalez azkeneraino, gure elkartearen helburu nabarmena. Agur eta ohore Henrike Knörr filologo euskalduna. Doluminak senideei."
Elkartearen izenean Leire Saituak lore sorta eman zien Txari alarguntsari eta Iruri alabari besarkatuz, biltzarreko jendea zutik jarrita txalo zaparrada beroa eskaintzen zien bitartean. Horrela amaiera eman zitzaion omenaldiari eta 3. biltzarrari. 
Henrike Knörr-en alanguntsa Txari Santiago eta alaba Iruri omenaldian
Argazki batzuk hemen daude, argazkilaria Gorka Palazio eskerrik asko:
Gorka Palazio jaunaren argazkiak
Euskararen jatorriaren elkarteko lehendakariaren hitzaldi osoa:
"Arratsaldeon eta eskerrik asko etortzeagatik batez ere Henrike Knörr-en alarguntsa den Txari-ri eta Iruri alabari. Nahi dugu jakin dezazuen goizeko 10etan Euskararen jatorriaren 3. biltzarreko sarrera hitzaldian esan dela, "3. biltzar hau beti markatuta egongo da Henrike Knörr filologo eta euskaltzainaren tamalezko heriotzarekin. Gure blogean bere loturatxoa zuen, doluminak bidali genizkien senideei, artikulua zabaldu dugu hedabideetan, harremanetan jarri gara sendiarekin eta omenaldi xume bat inprobisatu dugu."
Henrike Knörr filologoa eta euskaltzaina hil zaigu. Iruña Okako aurkikuntzei dagokiolarik ez da aseptikoa izan, maitasunak eta afektibitateak zuzendu du bere jarrera eta uste dut euskaldun askoren ordezkari bilakatu dela. Bere ahotik zuzenean entzun izan genuen eta egunkari zaharretan irakur daiteke adibidez, zenbat poztu zen Eliseo Gil-ek Iruña Okako indusketen zuzendariak, hots egin zionean esanez duela 1.700 urteko euskarazko hitzak azaldu zirela ostroketan (zeramika puskak grabatuak) eta ez zuen bere urduritasuna ezkutatzen aurkikuntzak zuen garrantziarekin. Zer poza hartuko zukeen Mitxelena jaunak aurkikuntzen berri izan balu. Beti defendatu du azaldutako euskarazko hitzen jatortasuna eta antzinatasuna, arkeologoek emandako informazioen arabera, eta aurkakoa demostratzen ez den bitartean.
Eszeptikoen aurrean aurpegia eman du askotan, oldarkor batzutan esanez adibidez, eszeptikoek irentsi beharko zituztela zalantza guztiak, giro eszeptiko orokor batean murgilduta, euskal filologoen artean ere. Egia esan ez gaude ohituta euskal zientifiko, intelektual eta euskaltzain baten aldetik antzeko jarrera ausartik ikusten eta eskertzekoa izan da.
Ez dut ahaztu nahi bere ahotik zuzenean entzundako hitzak sortu zidaten zirrara, bere hitzaldi batean esan zuenean “Iruña Okan azaldu zirela hedabideetan argitaratutako hitzez gain, duela 1.700 urteko hirurogeita hamar bat esaldi motz (jan edan lo) eta ehun luze bat hitz euskaraz "urdin, isar, zuri, gori, edan, ian, lo, ta, iaun, geure, ata, zutan, iesus, ioshe, ata, mirian, ama...". Bakarrik bi eraikin arakatu omen dituztela Iruña Okako indusketetan eta zalantzarik ez izateko askoz ere euskal hitz gehiago azalduko zirela”.
Iruña Okako aurkikuntzen aurkako eszeptikoen kritikak areagotu eta deskalifikazio pertsonaletara igaro zirenean, zalantzan jarriz ikertzaileen ohore pertsonala ere, Henrike Knörr-en jarrera ere gardena eta ausarta izan zen, eta bera izan zen euskal filologo bakarra Veleiako komunikatua sinatu zuena (2006-11-23) ikertzaile talde osoarekin batera, non ozenki esaten den besteen artean:
”Iruña Okako ostrakak erromatar garaikoak direla, bere garaiko beste milaka ebidentziekin batera azaltzen direla, erromatar garaiko geruzetan azaldu direla eta zigilatzen dituzten beste erromatar garaiko geruzen azpian”.
Aurten Arabako Foru Aldundiak erabaki zuen batzorde zientifikoa izendatzea Iruña Okako aurkikuntzak egiaztatzeko eta bertan nola ez, Henrike Knörr izendatua izan zen eta askok gure ordezkari bezala sentitzen genuen eta bere heriotzarekin umezurtz utzi gaitu eta eskertu nahi diogu bere jarrera maitagarria eta ausarta.
Euskararen jatorriaren biltzarreko partaideak, batzutan ez gara bat etorri Knörr jaunaren iritziekin, gure biltzarretako ponentzietan irakur daitezke iberikoa eta euskararen harremanak defendatzen dituzten autoreak, berak deitoratzen zituenak, nahiz eta tradizio luzea izan Larramendi, Astarloa, Humboldt, Krutwig, Arnaiz... batzuk aipatzeagatik. Irakur daitezke ere euskararen antzinatasuna eta mintzatzen zen azalera handia defendatzen dituztenen iritziak, atzerritarrak batzuk Humboldt, Angus J Huck, Bengtson, Vennemann, Oppenheimer, Arnaiz eta euskaldunak besteak Krutwig, Mujika, Kapanaga, Naberan, Zubiaga, Lizarduikoa... nahiz eta elkarteak ez duen bat egiten iritzi guztiekin.
Bere ezpalekoak ez izanagatik, Henrikeren heriotzak begiak zabaldu dizkigu eta
konturatu gara Iruña Okako aurkikuntzen aurrean defendatu duen jarrera zaila, ausarta eta konprometitua. Orain beranduegi, jabetu gara euskaldunak bezala zein bakarti utzi dugun batzutan, adibidez, Iruña Okako ikertzaile batzordearekin batera komunikatua sinatu zuenean 2006-11-23an lehen aipatu bezala. Orain utzi gaituenean konturatu gara zein den komunikatuaren garrantzia, filologo euskalduna eta euskaltzaina bakarra defendatu duena Iruña Okako euskara zaharra. Bakarti utzi genuen eta damu gara.
Aitortu nahi diogu bere jakinduria, duintasuna, poza, ausardia, jarrera, euskara moderno eta zaharraren defentsa zaila, ausarta eta trinkoa tamalez azkeneraino, gure elkartearen helburu nabarmena. Agur eta ohore Henrike Knörr filologo euskalduna. Doluminak senideei.
Euskararen jatorriaren 3. biltzarra, Iruña Oka 2008-5-17.
Omenaldia zabalik dago etorri nahi duenarentzat.
>Filologoa eta euskaltzaina hil zaigu. Iruña Okako aurkikuntzei dagokiolarik ez da aseptikoa izan, maitasunak eta afektibitateak zuzendu du bere jarrera eta uste dut euskaldun askoren ordezkari bilakatu dela. Bere ahotik zuzenean entzun izan genuen eta egunkari zaharretan irakur daiteke adibidez, zenbat poztu zen Eliseo Gil-ek Iruña Okako indusketen zuzendariak, hots egin zionean esanez duela 1.700 urteko euskarazko hitzak azaldu zirela ostroketan (zeramika puskak grabatuak) eta ez zuen bere urduritasuna ezkutatzen aurkikuntzak zuen garrantziarekin. Zer poza hartuko zukeen Mitxelena jaunak aurkikuntzen berri izan balu. Beti defendatu du azaldutako euskarazko hitzen jatortasuna eta antzinatasuna, arkeologoek emandako informazioen arabera, eta aurkakoa demostratzen ez den bitartean.
Eszeptikoen aurrean aurpegia eman du askotan, oldarkor batzutan esanez adibidez, eszeptikoek irentsi beharko zituztela zalantza guztiak, giro eszeptiko orokor batean murgilduta, euskal filologoen artean ere. Egia esan ez gaude ohituta euskal zientifiko, intelektual eta euskaltzain baten aldetik antzeko jarrera ausartik ikusten eta eskertzekoa izan da.”Iruña Okako ostrakak erromatar garaikoak direla, bere garaiko beste milaka ebidentziekin batera azaltzen direla, erromatar garaiko geruzetan azaldu direla eta zigilatzen dituzten beste erromatar garaiko geruzen azpian”.
Aurten Arabako Foru Aldundiak erabaki zuen batzorde zientifikoa izendatzea Iruña Okako aurkikuntzak egiaztatzeko eta bertan nola ez, Henrike Knörr izendatua izan zen eta askok gure ordezkari bezala sentitzen genuen eta bere heriotzarekin umezurtz utzi gaitu eta eskertu nahi diogu bere jarrera maitekorra eta ausarta.
Euskararen jatorriaren biltzarreko partaideak, batzutan ez gara bat etorri Knörr jaunaren iritziekin, gure biltzarretako ponentzietan irakur daitezke iberikoa eta euskararen harremanak defendatzen dituzten autoreak, berak deitoratzen zituenak, nahiz eta tradizio luzea izan Larramendi, Astarloa, Humboldt, Krutwig, Arnaiz... batzuk aipatzeagatik. Irakur daitezke ere euskararen antzinatasuna eta mintzatzen zen azalera handia defendatzen dituztenen iritziak, atzerritarrak batzuk Humboldt, Bengtson, Vennemann, Oppenheimer eta euskaldunak besteak Krutwig, Mujika, Kapanaga, Naberan, Zubiaga, Lizarduikoa... nahiz eta elkarteak ez duen bat egiten iritzi guztiekin.
Bere ezpalekoak ez izanagatik, Henrikeren heriotzak begiak zabaldu dizkigu eta
konturatu gara Iruña Okako aurkikuntzen aurrean defendatu duen jarrera zaila, ausarta eta konprometitua. Orain beranduegi, jabetu gara euskaldunak bezala zein bakarti utzi dugun batzutan, adibidez, Iruña Okako ikertzaile batzordearekin batera komunikatua sinatu zuenean 2006-11-23an lehen aipatu bezala. Orain utzi gaituenean konturatu gara zein den komunikatuaren garrantzia, filologo euskalduna eta euskaltzaina bakarra defendatu duena Iruña Okako euskara zaharra. Bakarti utzi genuen eta damu gara.
Aitortu nahi diogu bere jakinduria, duintasuna, poza, ausardia, jarrera, euskara moderno eta zaharraren defentsa zaila, ausarta eta trinkoa tamalez azkeneraino, gure elkartearen helburu nabarmena. Agur eta ohore Henrike Knörr filologo euskalduna. Doluminak senideei.
Euskararen jatorriaren 3. biltzarra, Iruña Oka 2008-5-17.
Iruña -Veleiako ikerketa Proiektuaren 2008-5-13ko komunikatua dela eta adierazi nahi dugu:
Inolako asmorik ez dugula izan informazio nahasia emateko eta eskertzen dugula zuen komunikatua, norbaiten zalantzak argitzeko laguntzen badu.
3. Biltzarreko egitarauan, pdf formatuan eta kartelean azaltzen da hitzez-hitz, "Iruña Okako idazkunen balioa", eta leku guztietan Patxi Alaña jauna dela hizlaria, uste dugu behintzat koherenteak eta zehatzak izan garela informazioa zabaltzeko garaian. Zalantzaren bat nabaritu dugunean galderetan, berehala idatzi dugu hizlariek ez dutela zerikusirik Iruña Okako (Veleia) ikerketa Batzordearekin.
Duela urtebete erabaki genuen 3. biltzarra Iruña Okan egitea eta hitzaldi bat izango zela "Iruña Okako idatzien balioa", urtebete honetan gertaerak izan dira, astia ez da alperrik igarotzen, Foru Aldundian aldaketa politikoak, bideoa argitaratzea Youtuben, Nefertiti afera, Batzorde zientifikoa eratzea, Henrike Knörr euskaltzainaren heriotza tamalgarria, baina nabarmena da eragileak ez garela gu izan. Iruña Okako idatziei buruz daukagun informazioaren baloraketa bat egiteak, egitarauan azaltzen den bezala ez dugu uste "agian, martxan jarrita dauden ikerketak oztopatu ditzakeela", ez gure arduragatik behintzat, ez baititugu ezagutzen eta iritzi publikoa benetan nahasten duena informazio eza da.
Diru kontutan aipatu dugun informazio bakarra da plan bat dagoela harresiak berreraikitzeko eta aurrekontua 6,3 milioi eurokoa dela egunkari gehienetan irakur daitekeen bezala. Jakina da urteak daramatzagula arkeologi plan orokor bat eskatzen 10-15 urtetan induskatzeko Iruña Oka aztarnategia gure ustetan duen potentzial harrigarriagatik, euskararen historia alda dezakeen espektatiba zoragarriekin, adibidez, duela bi mila urteko euskarazko mila hitzetako hiztegia.
Esan beharrik ez dago Batzorde zientifikoa eratu aurretik eskatu genuela ere nazioartera zabaldu behar zela, atzerriko adituak bertan sartuz. Tamalez, Henrike Knörr filologo eta euskaltzain