Tisu!

Nire hamaika zaletasunen artean botanikak ere badauka bere lekutxoa eta atzo Mespilus germanica urolensis bat ezagutzeko aukera egonda ezin nion ukorik egin. Hogeita lau ordutan dena lasterragotu zen eta gelati bat izan behar zuena kalimotxo bihurtu zen. Emoziorik falta ez zedin ordu bakar bateko aurrerapenarekin finkatu zen rendezvous berezi hau.

Racing Club txosnan hiruretan, neu gorriz joango nintzen eta bera beltzez. Nik ez nuen arrosarik edo Paulo Coelhoren azken liburua eramango, gurea aurrekontu txikiko filmea zen eta. Soinu banda bat aukeratzekotan Coldplay-ren Clocks aproposa izan zitekeen, baina kontutan hartuta txosnan geundela zegoenarekin konformatu beharko genukeen. Emakumeengan ohikoa ez den puntualtasunarekin agertu zen beste espezie berezi bat lagun zuelarik: Prunus domestica bermiorum. Honen fruitua ilunxeagoa da eta beharbada pixkat gozoagoa baina besteak adina interesa du. Azkenean ilunpeko lanak argitako lotsa galdu zuen eta BBB-ren (Blogari Bakartien Batzarra edo Botaniko Berezien Bilera) lehenengo edizioa irekita geratu zen.

Txosnarik txosna gaua azkar joan zen eta eguneko lehen argiekin autobusen geralekura lagundu nituen. Lehenengoa laster abiatu zen munduko hiribururantz (Bilbo alegia) eta bestea laguntzen geratu nintzen. Azkenean 7ak inguru zirela ikusita gosaltzera abiatu ginen eta gosaltzeko taberna tipiko batera eraman nuen. Kolakao epel eta tortilla pintxo bana hartu genituen, saria ondo irabazita geneukan. Handik berriro ere autobusen geralekura.

(Diabetikoa denak ez beza hemendik aurrera irakurri, edukinaren azukre kopurua osasunerako kaltegarria izan litekeelako)
Heltzear geundela hotza nabaritu zuen bere sorbalda biluzietan, izan ere zeraman jertse arrosak ez zituen zetazko sorbalda zuri haiek estaltzen. Nola ez nire jertsea hartu nuen eta bere sorbalden gainetik ipini nuen une batez bere azal leuna ukituaz. Azkenean jantzi ere egin zuen eta han geunden biok zutik eta ixilik. Autobusa etortzean jertsea kendu zuen eta autobusera igo, baina ez zen ez eskerrik asko ez masaileko musurik egon niretzako, agur soil bat bakarrik. Beharbada erromantizismorik handiena horretan datza, besteek eman ezin dezaketenean sinestea.