Tisu!

Larunbatean Gatikako jaietara hurreratu ginen eta aste honetako sarrera betetzeko adina gertaera jazo ziren. Aurrez banekien zer aurkituko nuen han: txosnak, jende piloa eta kontzertuak. Honako taldeak zeuden iragarrita: The Kill Minister, Skalariak eta Beste Bat berbena taldea. Aitortu behar dut ez niela inolako kasurik egin, alde batetik euren musika ez zitzaidalako interesatzen eta bestaldetik frontoi barruan zegoen burrunbada nire belarrietarako jasanezina zelako.

Hasteko esango dut anfitrioi lana tokatu zitzaidala, joan den astean etorritako Durangoko laguna larunbatean ere etorri zen eta lagun taldetxoa ekarri zuen, hoberik ezin topatu eta nik bertako gidariarena egin behar izan nuen. Asko estimatzen dut lagun hau baina asko dauka ikasteko bizitzaz oraindik. Batzutan nolabaiteko "bajoia" ematen zaio eta ez du entzuten, bere barruko munduan sartzen da eta akabo. Momentu horretan inguruko jendearen pazientziaren mugak bistaratzen dira, baina besarkada batek mila hitz baino gehiago balio izan ohi du eta hori omen da lasaitzen duen gauza bakarra.

J. famatuarekin ere egon nintzen, zelan ez! Ez dakit inoiz aipatu dudan baina nire kuadrilako mutil bat bere kuadrilakoekin batera dabil herriko Gurutze Gorrian eta sarri askotan gure bideak gurutzatzen dira. Berari ez nion kasu gehiegierik egin, bere lagun ilehori bati aldiz... Batera egoten garen guztietan begirada bat nahikoa dut barretan lehertarazteko. Oraingoan bere Pechea zirikatzeari ekin nion, gero argazki batzuk ere atera zituen ilehori lotsati samurrak. Ez nekien argazkizalea zenik, chance hori eskaintzen badit gustora asko eramango nuke rendezvous batean Bizkaiko porturik xarmangarrienatarikora argazki politak atera ditzan.


Koadrila berezi horretan badaude beste bi neska, izan bera dutenak eta sekulakoak egiten dituztenak edo dizkidatenak. Topatuz gero mozkor-morkor eginda badaude larrialdi argi guztiak pizten zaizkit. Oraingoan mozkorrena tematu zen niri neska bat bilatzen. Hasieran bere koadrilako bat saldu nahi zidan, ondoren alboan zeuden bi neska aurkeztu zizkidan. Ismene eta Izaro, gazte samarrak, ez ziren neu bezain lotsatuta egongo baina ia-ia.

Geroxeago berriro ikusi genuen koadrila bitxi hori, bueno ikusi baino lehenago ilehoriaren txatxamurkada sentitu nuen

Azkenean bi bakarrik geratu ginen eta laguna nekatuta zegoenez, nahi baino goizago abiatu ginen etxera. Bueno ez dakit zihur nekea ostiralean frontoian jasotako porrot handiak eragina ote zen, dexente korrika eginarazi eta partiduetan zehar gehienetan bizkarra erakutsi bainion. Hasieran oinez irten ginen errepide ilun hartatik baina azkenean taxi xelebrea hartu gintuen. Anbulantziak ekarri ninduen etxera baina lasai, ez zitzaidan ezer gertatu. Infernuan ere lagunak eduki behar.

Larunbatean ospatu zen herriko Gazte Egune Ingule Gazte Asambladak prestatuta. Goizetik gaueraino tailerrak, herri bazkaria, dantzak, bertsolariak eta kontzertuak besteak beste egon ziren eta arrakasta dexente eduki zuen. Zoriontzekoa da gazte hauek egiten dabiltzan lana, udaletxeak egiten edo egin nahi ez duena egiten dute eta esan liteke herriko gazte jendea berpizten ari direla ekintza hauekin. Ingulek bide laburra egin du orain arte, iaz aurkeztu zuten lehen aldiz Gazte Egune eta ez zuen oihartzun handirik izan, baina aurtengo gorakada poztekoa da.

Ni bederatzitan hurbildu nintzen kontzertuak egiten ziren lekura. Aitortu behar dut ez nuela irteteko asmorik, uste bainuen nire lagunak ez zirela irtengo. Hara nolako ustekabea lagun batek deitu zidanean esanez kontzertuetan zegoela eta Durangoko lagun bat ere etorria zela. Dutxatu, astetan neraman bizarra kendu, niki erdi txuria jantzi (egun hauetako beroaren omenez) bakeroekin batera, marka italiar baten after-shave-a bota eta kalera. Heltzean han zegoen giro itzelak harritu eta poztu ninduen, taldeak herrikoak ziren eta jotako bertsio ezagunek publiko eskertu hura berotuta zeukaten.

Afaltzeke irten nintzenez etxetik, laster bokata bat jateko ordua heldu zitzaidan. Txosnara hurbildu nintzen (txosna esatea beharbada gehiegi da) eta itxura atsegina zuen neska gazte lirain polit bati ea zerenak ziren bokata haiek galdetu nion. Neskatxoak ez zeukan batere argi, txorizo, urdaiazpiko eta solomoa... edo solomo ez. Bere zalantzak eta bere irri gozoak atea ireki zioten nire flirteatzeko gogoari. Azkenean zera esan zidan: "Preguntakot" eta preguntetan joan zen. Itzuli zenean bakarrik txorizo eta urdaiazpikoa zegoela argitu zidan, ondoren beste bati zerbitzatzen joan zen.

Jolasa hasia zen, irri egitean txinparta sortu zen nire barruan eta apurka apurka irria margotzen hasi zen nire aurpegian. Ahoko zuloan nuen, aukera paregabea zen erdoilduta zegoen flirteatzeko mekanismoa martxan jartzeko. Beste bati eskatu ahal nion arren, itxaroten egon nintzen disimuluan hura libre gelditu arte. Libre geratzean nigana etorri zen eta nire irri iradokigarrienarekin hartu nuen, klasikoetan klasikoena hartuko nuela erabaki nuen: txorizozko bokata eta kalimotxo bat. Eskatutakoa prestatzen joan zen eta ni dirua biltzen hasi nintzen helduko ez zitzaidalakoan. Hara zetorren berriro, pastazko betaurreko moderno hoietakoak, Zarako niki grisa, bakeroak eta mutur zuriko zapatilak zeramatzan. Ondo begiratu banuen ere, begiak ez ziren ondo ikusten, "Laister hurbiletik ikusi behar ditut" pentsatu nuen nirekiko. Bokata eta kalimotxoa eman eta 3 euro zirela esan zidan. Nolako aurpegia jarri nuen! Bokata handia, fundamentuzko kalimotxoa eta zerbitzari gozoa prezio onenean, gehiago eskatu ahal zen? Sekulako barreak bota zituen nire aurpegi xelebrea ikustean (plana ondo zihoan...). Ordaindu nuen eta oso eskupeko berezi bat emateko irrikaz gelditu nintzen.

Gero txosnetatik irteten ikusi nuen, handik urrundu zen eta ez nuen berriro ikusi. Beharbada geroxeago ikusiko nuela tabernetan pentsatzen, handik joan ginen tabernetara hain zuzen ere. Zoritxarrez ez nuen ikusi, baina datorren asteburuan aukera izango dut Gatikako San Markosetan.

Laister arte poxpoliñe!

Norbaitek esango du sobera gustatzen zaidala golfekin (barkatu, estekarik ez) ibiltzea eta eurekin ibili nintzela oporretan, gustatuko litzaidakeen baina ez.

Beharbada baten batek pentsatuko du orain dela gutxira arte arrebak zeukan Golfez ari naizela mintzatzen. Abenduan golfa gorria kendu eta Polo bat erosi zuen arrebatxok.

Kirolaz mintzatzen nabil, makila eta pilotatxoaz, green zail horietaz eta bunker etsigarriez. Ez uste urbanizazio pribatu horietako batean edo klub garesti elitista batean egon nintzenik, guztiz kontrakoa baizik. Makaldi batean nire swing-a probatzen egon nintzen Olazabal handia banintz bezala, berak bi jaka berde ditu eta nik galtzontzilo berde pare bat .

Oporretako asteburu luzea amaren herrian pasa dut eta ez dut aspertzeko astirik izan, lehenengo egunean adarrak batzen eta ondoren erretzen ibili ginen. Gogora ekartzen dit nire txikitako egunak han, beti ikuiluan behien atzetik edo aitonari enbarazu egiten edozein lanetan. Egia esan, laket ditut baserriko lanak eta baserriko bizitza.

Beste egunetan beste lan ezberdin bat tokatu zitzaidan, obraz zegoen gela bat pintatzea. Gure etxeko Sistotar Kapera xume hark uste baino lan gehiago eman zigun: arrakalak estali, solairua eta oinhola estali eta pintura askotxorekin pintatu dexente xurgatzen zuten eta horma grisek. Sukaldeko sabaia pintatzeko parada ere egon zen.

Hala ere denpora pixkat bat gelditu zitzaidan lehengusu eta lehegusinen umeekin jolasteko eta nola ez golfean aritzeko. Badut lehengusu bat saskibaloiaren profesional ohia dena eta golfean jolasten ikasten dabilena eta beraren eskutik etorri ziren nire golfeko lehenengo ikaskuntzak. Beste ikasle fin xelebre bat egon zen han, hain zuzen ere lehengusin baten mutil frantsesa: mon ami Jean Yves.

Ondo etorri zaizkit oporrak hemendik irtetzeko eta lasai egoteko, orain hilabate gogorrak datozkit eta aurre egiteko pilak kargatuta etorri naiz, ea hau blogean ere nabaritzen den.