Entzun
Anekdota ezagutuko duzu, entzule: Barack Obama presidente izendatzeko ekitaldian playbacka egin zuten Yo-Yo Ma biolontxelistak eta Itzhak Perlman biolinistak; ez ziren zuzenean jotzen ari, lehenagotik grabatutako pieza entzun zuten Washingtonen bildutako milaka herritarrek. Tenperatura baxuegia omen, ezin omen instrumentuak behar bezala afinatu, horregatik hartu omen zuten playbacka egiteko erabaki gogorra.

Aitzakiak aitzaki, gauzak egiteko modu baten erakusgarri ezin hobea utzi digute musikariok. Horrela dago mundua entzule. Lanak egiteko bi modu daude: normal tradizional eta ohikoa, hau da, gauzak egitea, behar den bezala, hasi eta buka; eta playback modua: beste norbaiti lana enkargatzea, gero, momentua iristean, meritua, txaloak eta loreak zerorrek jasotzeko.
Playbackera da, gauzak egin ordez, egiten dituzula esatea; kazetaria zarela esatea, albiste bakar bat idatzi izan gabe; blogaria zarela esatea, armiarmak zure blogean sare erraldoiak egiten ari diren bitartean; grafitigilea zarela esatea, nahiz eta egin zenuen azken pintadan “
LAIA BAI” jarri zenuen.
Denok ezagutzen ditugu kasuak, ez da fenomeno berri berria ere. Playback kirola existitzen zen: Kournikova zure telebistara iritsi zen, tenislaria omen zelako. Eta, entzule, noiz ikusi zenuen azken aldiz kantxan?
Playback musika ere, kilometroak egindakoa zen Obamaren ekitaldia baino lehen. Ezagutzen al duzu Pete Doherty? Eta haren kantaren bat?
A, eta playback zutabegintza, noski. Ala zer uste zenuten, Gorka Bereziartuak denbora galtzen duela testu hauek idazten, han eta hemen antolatzen dituzten sarao guztiak eskura edukita?
Dena dela, kezkagarriena, nire ustez, playback politika da. Gauzak aldatuko dituzula esatea, eta kieto geratzea zain, norbaitek play botoia sakatuko duen esperantzan. Eta kezkagarria diot, politikan, benetako politikan, aurretik egindako grabazioek ez dutelako aldaketarako biderik zabaltzen.
Hurrengo hilabeteetan ikusiko dugu Obamarena benetako politika den ala playback hutsa. Nik ez daukat esperantza handirik. Izango da, zuzeneko musika gustatzen zaidalako; jazza bada, hobe. Washingtongo tipo hauei berriz, ez zaie inprobisazioa batere gustatzen.