Anna Politkóvskaya erail eta gutxira izan nintzen Errusian oporretan (ikus Errusia atala). Geroztik hango berriak jarraitu izan ditut prentsa eta Internet bidez. Tamainak inporta du, kezka sortu zidan munduko herrialde handienak hain osasun demokratiko eskasa izateak, baita Putin nazioarteko gatazketan hartzen ari zen (den) pisu estrategikoak ere.

Gaur Gari Kasparov atxilotu dute, xake munduko jeinua, Kremlinen aurkari gogotsua. Ez naiz ni hasiko Europar Batasuneko bizilagunon (gutxiago hemengoon) demokrazia baldintza zoragarriez hizketan, oraino goizeko seietan esne banatzaile ez direnek atea jotzen dutenean. Zakurrak hemen ere ortozik baino, botaz eta kaskoz jantzita.

Eta politikak, han bezala hemen, xake taula baten antza geroz eta handiagoa du. Piezak mugitzen dituztenek inoiz ez dute berdinketa helburu eta erortzen bakarrak fronteko lerroan dauden peoiak dira, Politkóvskaya betirako, Kasparov oraingoz ez, gero batek daki. Noizean behin dorre-zaldietatik gorbata inportanteak lurrera doaz, itzalpeko aizto soinuen oihartzunean. Baina erregeek ez dute inoiz burdinezko laukiaren kezkarik.

Xake mate. Geroz eta gutxiago geratzen da pintatzeko zurien eta beltzen arteko absurdu honetan.