Nik, berez, euria ari ote zuen ikusi nahi nuen. Ez neukan hemen geratzeko intentzio handirik. Alde egin nahi nuen egia esatera. Baina euria ari eta ezin. Atertu zuelakoan hurbildu atarira, eta oraindik zirimiria era susmagarrian ari zela iruditu zitzaidanez gero, eskua ateratzea erabaki nik. Asko bustitzen ez bazen alde, alde ez itzultzeko.

Zer diren gauzak eh? Ez nuen gehiagoren gehiagoan hona itzultzeko intentziorik eta begira! Pertsonaren erabakiak daude, eta bere zirkunstantziak. Eta normalean bigarrenek 22-0 irabazten diete aurrenekoei, azkeneko dejada eta guzti.

Eskua atera nuen, atera banuen eta geroztik atera atera, argazkiak ateratzen dizkidate. Nik, berez, euria ari ote zuen besterik ez nuen ikusi nahi. Steinway & Sons ikusi nuenerako berandu izan zen. Piano bat erori zitzaidan osoa. Piano bat alajaina, hortz eta isatsarekin, laugarren solairutik. Piano bat piano-piano.

Eta horrela, orain ondo bai, eskerrik asko galdetzeagatik. Lekua hartu dugu eta, ez gara kejatzen hasiko ezta? Diru pixkat ere eta... Ez dago gaizki.

Garestia zela ditxosozko Steinway hori eta jabeak nolabait amortizatu behar erosketa. Eta lurrean danba egin zuenean kalteak handiagoak zirela eman bazuen ere, jotzeko moduan zegoela esan zuen Ingalaterratik bereziki horretara etorritako luthierrak. Hori bai, ni, nengoen lekutik mugituz gero, akabo.  Eta ni, ikusten duzunez, gorputz erdiz piano barruan nago. Eskerrak burua kanpoan geratu zitzaidan! Aber bestela elkarrizketa hau nola egin behar genuen ezta?

Baina harro sentitzeko arrazoiak ere baditut. Luthierraren esanetan oso soinu berezia ematen diet nota grabeei gerrialdeko mitxelinarekin. Hori esaten du, halako lilura aurpegiz, afinatzera ertortzen den bakoitzean.

Total jabeak Udalarekin hitz egin zuela (kontaktu inportanteak zituen, eta eskerrak), hiriko monumentuen zerrendan Piano Gizon Harrigarria (horrela dut izen artistikoa) sartzeko.

Hogei urte honezkero. Tira aurrenekoa ia osoan erreabilitazioan pasa nuen, eta gero ohitzen ere bai ezta? Kosta egiten da akorde minorren tristura infinitua behazun xixkuan bibratzen sentitu eta nolabaiteko kezka esistentzialak ez edukitzea. Baina bueno, hori hasierako kontua izan zen.

Honekin nahikoa izango duzu artikulurako? Ederki ba. Lasai, kafea neure kontu, hemen ez dut ezer ordaintzen eta. Jainko bat bezala! Nahi duzunean etorri berriz, astelehenetik ostiralera kontzertuak egoten dira. Ah! Eta larunbatean Vladimir Ashkenazy dator jotzera. Pase bat nahi?