a l m a g r o

Llevo gastadas más de cuatroscientas mil pelas en un idioma que se supone que me deberían haber enseñado.

A eredua zer dan

Badazpada, on bostehun mila be ixango dira.

Ate horren erretratuak lua kendu doste, erretratuak, atiak, zerk ez dakit, zer esan nahi daben ez dakit baina esan nahija badaukona argi daukot.



Haraxe joan ginin Itziar eta bijok orain hurrun gelditzen jatan febrero sasoian. Ate horrek zarratzen daben gelan sortu genduan bijok bat gehijo. Bi ginila pentsatzen genduan eta apurka-apurka hiru legez ikusi dogu geure burua, eta bera etxian bakarrik gelditzen zanian kantau eta berba egiten eutson, ez euan bakarrik bi zirian orduan.
Nik erretratu hau ordenadorian neukon, nire mahaigaina horixe zan, biharrak egiterako orduan ha ikustik munduan ekiteko indarrak emoten eustazan; gogua emoten eustan, zergaitik preguntiari erantzuna emoten eutson.

Pasau zirian egunak eta astiak eta hile pare bat, eta holan orain dala hiru hile ez dala Ospitalera joan behar izan genduan, ni itxon gelan eta bera barruan, laguntzaile bat etorri jatan bila, etorteko, Itziar nigar baten, medikesiak ume horregaz ilusinorik ez egiteko esan euskun. Egun bat beranduago odol baten eruan neban

Ez  dot idatzi horren kontura, eta buruan mila orri idatzi ahal dotazala sentidu arren badakit lau lerro idaztik be larregizko biharra eragiten dostena.

Atzo barriro joan ginean Behe Naparruara, Etxemendigaraira ez, eta uste dot barriro joaten tardau bihar dogula; gaur barriro hartu dot erretratu ha, begitzen deutsat eta ez dakit zer eragiten dosten, ez dakit itxaropena ala mina, ez dakit.

Uste izan dot zeozer esan ahal ixango nebala idazten parata baina ez, oraindik hor zentzunak huts egiten dau, oraindik ez dot topaten ha aitatzeko orduan zentzuna euki daiken berbarik.

Ixana bixi dogun artian bada.

Bihar lar egiten banabil be hona nire wolpapers (o como se escriba)


Naparruko hegoaldeko La Poblacioneko basoanosterea egin genduan


El techo de la casa de enfrente en Yecora


Arenillas de Riopisuergan zihar ikusi genduan atetxua

 
eta jagiten garinin ikusten dogun larra, eta bihar ta bihar nabilenian ondo dator ikusti be

No hay tranquilidad ni tiempo para la reflexión por escrito casi, pero a travez del tiempo si fueron apareciendo reflexiones visuales, que son mis reflexiones y los fondos de mis escritorios, si te gustan y hacés clik arriba te los podés bajar.

eta azkanian blogera be ailau naz, kantsauta, eta hazita.
on ez naz ni, on geu gara,
argentinan ixan gara, almagron be bai
eta almagrok on beste bixi lagun bat be badauko, eta on,
almagro harek bestelako usaina dauko, dultziagua

neu? neu on geu horren zatije, geure bixi on horren zati
eta ezin nahiko neukon beste eskertu

on hilabete, altarian baietz esan eustan eta ni ezin barrun kabiduta.

Momentu horretan bixi-bixi neban elixiko errittu ha Berari helduta etengo neban, estu-estu helduta, mosuka janda... baina ez, geldirik itxon neutsan berari emozinoiari barruan eutsita; eta, Angel abadiak bedeinkazinoiak emondakuan guk alkarri eskutik heldu ahal geuntsela esaten hastekua ixan zanian eskuetara begiratu eta parretxuk urten eutson, guk ezin solta ixan geuntsen-eta.

Hilebete da ezkondu gininetik eta ondio ha bixi-bixirik daukuat, detailez beteta burua, edozein leiduten edo entzuten aspertzeko beste, baina, lerrotxuok idazteko hartzen nabilen tartetxu hau neu pozteko beste be bai.

Hamairu urte eta egun bat Euskal Herriak 

Hamairuak karga txarra dakar baina, ateta horretakua ekarri dot albora eta hor siniskerijak ondo urtu jaraz