agonirena

BPM sistemak aurkezteko, Zamudion Bizkaia Enpresa Digitalak antolatutako jardunaldi batean izan nintzen atzo. Gauza berri handirik ez nuen entzun.

• Adecom enpresako kide batek (Luis Ybarra), BPM bat zer den eta zein ezaugarri izan behar dituen azaldu zuen. Universidad de Navarra-ren TEMIS portala aipatu zuen. Temis delako honetan sartu (Publicaciones->Artículos), eta nahiko irakurgai interesgarriak topatu ditut bertan.
• Confianz enpresako zuzendariak, BPM soluzio bat ezartzen ari direla aipatu zuen, eta ezarpen honen nondik norakoak azaldu ziten labur-labur.
• AuraPortal enpresak, izen bereko softwarea aurkeztu zuen azkenik. Bi bezeroentzat eginiko aplikazioak azaldu zituen: Istobal enpresa eta Algemesí herriko udaletxea. Gauza asko erakusten saiatu zen hizlaria. Microsoften hainbat produktu baliatzen dituenaren susmoa hartu nion nik. Itxura grafiko aldetik ez zitzaidan oso erakargarria egin. Prozesuak grafikatzeko, BPMN notazioa erabiltzen zutela esan zuen eta MS Visio abian jarri zuen.
  

Laburbilduz: nahiko jardunaldi astuna. Hoberena, ESI erakundean Software librea eta BPMS-en inguruan ikerketak egin dituen mutil gazte bat ezagutu nuela eta bere laguntza lortu ahal izango dudanaren itxaropena gure enpresan abian dugun BPM proiektuan.

Gure seme-alaben arazo emozionalei aurre egiteko estrategiak izenburutzat duen kurtsoaren lehen saioan izan nintzen atzo Durangon. Kurtsoa hasi eta berehala, hezitzaileak bakoitzaren aurkezpen labur bat eskatu eta galdera bi luzatu zizkigun: bata hezkuntzaren definizio baten eskean, bestea, gure seme-alabekiko ditugun igurikapenak zeintzuk ote diren jakin nahian.
Ikastaroko kideek emandako erantzunetatik, honako motibazio hauek sumatu nituen: alde batetik, nerabe mukizuen gurasoak, ezintasunak bultzatuta, kurtsora erantzun eskean etorri direnak. Bestetik, ume txikiak dituztenak, badaezpada ere, zerbait jakin nahian.
Sailkapen gaiztoagoak ere egin nituen, baina oraingoz (behin bada ere), mihiari giltza jarriko diot.

Lehendabiziko galderari dagokion erantzuna, nahiko argi dut. Heziketa, niretzat, beste pertsona batekin konpartitzen den bide bat da; bide horretan, erakutsi eta ikasi egiten dugu, hartu eta eman. Noizbait, seme-alabetan pentsatzen jarrita, erabaki dut pribilegio bat dela pertsona baten hezkuntzan parte hartzeko aukera izatea, zoro txiki horien aurrerapenen testigu izatea.
Bigarren galdera hausnarketaren gelan utzi dut, hurrengo baterako. Formatzaileak esan zigun ez genuela inongo errezeta zerutiarrik jasoko; izatekotan, reflexiorako aukera izango genuela. Lehen harrikada bat ere bota zigun: zure seme edo alaba pertsona ona da.

Hertzainaken kantu hau darabilt buruan azken egunotan, gaztelumendi.org blogaren ale hau irakurri nuenetik; herri zahar honek berritzerik ez omen du.

Goizean, lanera nindoala, kanta honek bidean jarri dizkit azken aste hauetako torturak, atxiloketak, jazarpen eta ilegalizazioak.
Eta ez dut ulertzen zer egiten dugun euskaldunok, independentzia zale garenok behintzat, espainiar estatuan antolatzen diren hauteskunde orokorretan parte hartu nahian. Legeak bere gustu eta mesedetan egokitzen dituen estatu tranpati eta sasi-demokratiko honen aurrean, independentzia aldarrikatzea ondo dago, baina independentzia hau praktikan jartzea ere ez legoke gaizki. Euskaldun gehiegi dabil aspaldi Madrilera bidean, otzan, edozein epaileren esanetara. Eguneroko rutina bihurtu da hau guztia, noizbait herri honek gainean duen harri madarikatua goitik behera abiatzen bada ere, hor da sisifo, berriz ere harria gure etorkizunaren gainean jartzeko prest, temati.

Arratsaldez, lanetik bueltan, autopista irteeran maniobra "irregular" bat egiterekin batera, zibilak ondoan zirela ohartu nintzen. Gutxira, atzetik nituen sirena hotsak. Nire kotxea inguratu eta ohiko paper eskakizun eta miaketak espaloian zeuden herritarrak adi-adi zeudela. Behin eta berriz, errepikatzen diren eszenak, mutiko koskor ginela, atzamarra egiten ari eta kuartelillorako bidean jarri gintuztenekoa, edozein kontroletan bizitako komeriak, nik zer dakit...

Gaur goizean, irratiak dio Iruñan emakume batek bere eroaldian bi seme akabatu omen ditu pozoindu eta labankatu ondoren.

No time for love.