Bazen behin , baso misteriotsu bat.Han inguruan , herri txiki bat zegoen.Hango jendeak beldur asko pasatzen zuen . Baso horretan zuhaitz misteriotsu bat zegoen , eta urtean behin edo bitan txori eta animali mordoa joaten ziren hara. Bi umek misterio hori argitu nahi zuten. Ume horiek Mattin eta MªCarmen izena zuten . Gau batean bi umeak herriko plazan gelditu ziren misterioa  argitzeko . Motxila hartu eta basoan sartu ziren . Basoan ez zuten zuhaitz hori aurkitzen , orduan pixka bat gelditu ziren . Mattinek esan zion MªCarmeni:

-Zuk uste baso hau sorgindua hau sorgindua dagoela ?

-Ez , ez dut uste .

Bat-batean , zuhaitz zahar bat ikusi zuen eta esan zuen MªCarmenek

-Hori al da zuhaitza ?

-Bai hori da .

Orduan itxaroten geratu ziren bi aste . Bat-batean zuhaitza mugitzen hasi eta pastelak , txuletak ,gulak , langostinoak eta horrelako janariak ateratzen zitzaizkion . Orduan Mattin eta MªCarmen janaria artzen hasi ziren . Etxera iritsi zirenean misterioa argituta zegoela esan zuten . Azkenean denak basora joan  ziren . Handik aurrera , ez zuten inoiz gehiago beldur gehiago pasa .

Bazen  behin  zorte  asko  zuen  neska  bat   Ane  izena  zuena  eta  baita  ere  zorte  txarra  zuen  bat  Joxe  izena  zuena. Ane kalera atera eta euria barra-barra ari zuen eta taxilari batek esan zion:

-aterkia  uztea  nahi  al  duzu?

Eta  berak  erantzun  zion:

-behar  dudala  uzte  al  duzu?

Eta  bat-batean  eguraldi  ona  jarri  zuen. Gero Lotería  tokatu  zitzaion  eta  kartetan  ere  1.000  euro  irabazi  zituen  Anek  eta  dena  horrela.Bitartean  Joxek  zorte  txarrarekin, lokatzetara  erori  zen  baita  udaltzainak  eraman  ezerengatik. Hurrengo  egunean Aneri  bere  lanean  bere  jabeak  maskaren festa  bat  egiteko  eskatu  zion.Festa  antolatu  eta  denak  dantzan  hasi  ziren,denak  maskarekin  zeuden  eta  Ane eta  Joxe  dantzan  hasi  ziren  baina  ez zekiten behin   zen behin eta muxu  eman  zuten  orduan  zorte txarra eman zion eta Anek Joxeri zorte ona. Anek oso zorte txarra zuen. Adibidez: etxea bota zioten eta Joxek berriz oso zorte ona zuen denean. Ane  enteratu  zenean  maskarako  mutilak  suerte  ona  kendu  ziola,internetetik  mutilen  argazkiak  ateratzen  hasi  zen  berak  uzten  zituen mutilenak, gero mutil horien bila  hasi  zen  eta  ez  zuen  aurkitu.

3 egunetara konturatu zen zein zen eta hala bazan eta ez bazan, Ane berriz ere surtearekin egon zen

Bazen  behin  printze  gazte  bat. Printzea  gaztelu  urrun  batean  bizi  zen.

Printzearen  gurasoak  munduaren  jaun  eta  jabe  ziren  diru  mordoa zuten

baina  gehiago  nahi  zuten. Printzea  hark  Mark  izena  zuen  eta  Markek

altxor ezkutu  bat  zuen  eta  ez  zien  esan  bere  gurasoei  altxor  hura        

zuenik  altxor  harekin  indar  izugarria  lortuko  lukete. Altxor  hura

Zorrozkiloa  Magikoa  zen.

Baina egun  batean,  bere  zaldi  gustukoenean  paseatzen  ari  zela

Poltxikotik erori  egin  zitzaion  eta  gaztelura  iritxi  zenean  zorrozkiloa  bere  kutxatxoan  gordetzera  zijoala  poltxikoan  eskua  sartu  zuen  eta

orduan  konturatu  zen  ez  zeukala  eta  esan   zuen:

Non  dago  nire  zorrozkiloa?

Eta  eroa  bezala  aurkitzen  hasi  zen, berriro  paseatzen  ibili  zen  tokira joan  zen.

Urte  batzuk  pasa  ondoren, printzeak  ondasunak  galtzen  hasi  zen eta

bere  gurasoek  errua  berea  zela  zela  esan  zuten  eta  gaztelutik  bidali  zuten. Basotik  zijoala  berriz  ere, bere  zorrozkiloa  magikoa  aurkitu  zuen. Oraindik  ez  zen  gaztelura  joateko  gai  izan. Bere  gurasoek 

esan  ziotelako  ondasunak  ez  bazituen  lortzen  hil  egingo  zutela  eta 

orduan  esan  zion  zorrozkiloari:

p;                      Zorrozkilo  majiko 

                                Zuk egin esandakoa

                                Polita eta dotorea

                                 Ekarri ondasunak.

ak  esandakoa  egin  zuen  eta  Mark-en  aita  eta  ama  kartzelara

joan  ziren  eta  Mark-ek  printzesa  gazte  bat  ezagutu  zuen   eta  berarekin  ezkondu  zen  eta  zoriontsu  bizi  izan  ziren.

Bazen behin, Joxe izeneko mutil bat kirol guztiak gustatzen zitzaizkionak, atletismoa batez ere. Ikastolan ondo pasatzen zuen baina batzutan bere gelako 2 mutilek zirikatu egiten zuten.

Egun batean, Joxe atletismora zijoala, bere gelako 2 mutil horiek ikusi zuten eta beregana joan ziren eta banko batean eseri zuten. Hor zapatilak kendu zizkioten eta bota egin ziztuten. zapatilak zuhahitz batetik zintzilik gelditu ziren .

Joxe bere etxera joan zen negarrez. Aitak galdetu zion:

 -non dituzu zapatilak?

-Pedrok eta manuelek zapatilak kendu dizkidate eta zuhahitz batera bota dizkidate          

-erantzun zion.

Aitak hurrengo egunean bila joango zirela esan zuen.

Gau horretan kristol ekaitza egin zuen eta zapatilei tximista bat erori zitzaien eta elektrokutatu ziren. Goizea, zapatilen bila joan ziren Joxe eta bere aita. Joxek, zapatilak jartzean kalanbre txiki bat sentitu zuen hanketan. Segidan karrera batera joan zen eta bentaja askorengatik irabazi zuen eta 5 profesionalen aurka korritu zuen eta 1. gelditu zen. Bere lehenengo kopa lortu zuen eta oso pozik joan zen etxera.

Handik aurrera, profesionalekin korrika egin zuen.

Orain  dela  100  urte  warhamer  miniaturen  etsaia  Silbestre  izenekoa  zen  eta  warhamer  miniaturek  eraztun  boteretsu  bat  zuten . Silbestre  mostroak  eraztuna  nahi  zuen , edozer  eman  behar  bazuen  ere .  

 

sp; batean , 200  warhamer  Silbestreren  aurka  borrokatzera  joan  ziren , baina  Silbestre  mustroak  erraz  asko  irabazi  zuen . Orduan  zaldun  bat  azkar – azkar  warhamer  jefearengana  joan  zen  irabazteko  eraztunaren  magia   beharko zutela  esanez, zeren  eta  eraztunaren  magiak  indar  haundia  zuen.     

0 warhamer  eraztunaren  boterearekin  Silbestreren  bila  joan  ziren . Bere  kobazulora  iritsitakoan, borroka  hasi  zen. Jende  asko  hiltzen  zen, baina  ez  zen  inor  errenditzen . Azkenean  arkolari  batek  hiru  gezi  batera  bota  zizkion  eta  begi  erdi-erdian  eman  zion. Orduan  itsu  geratu  zen  eta  oso erraza  izan  zen  irabaztea . Herrira  iritsi  eta festa handi batez ospatu  egin  zuten .

Bazen behin familia aberats bat.

Semeak esan zuen

-joango al gara ur parke batera ? Amak erantzun zion:

-ezin dut joan ,bihar joango, bale ?

 Jon orduan  negarrez hasi zen eta ideia bat bururatu zitzaion.Bere amonari deitu eta esan zuen :

-nahi al duzu nirekin ur parke batera etorri?

-bale- orduan esan zuen amonak.

-hamaiketan nire etxe aurrean .

-bale joago naiz

orduan Jon aldatzera joan zen eta

hamaiketarako jada amonaren etxera iritsi zen . Tinbrea jo eta amona atera zen telefonotxora eta esan zuen :

-nor da ?

 ni naiz, Jon.

-Igo , igo- eta igo egin zen.

-Amona, goazen ur parkera !

-Itxaron, maleta egin behar dut . Ea, lagundu !

- ez dut lagundu nahi.

-Orduan, itxaron .

-Bukatu dut, goazen autobusa hartzera azkar bestela galdu egingo dugu eta .

-Ba goazen azkar.  Autobusa iritsi zen eta igo egin ziren.

autobusetik jaitsi ziren, ur parkea aurrean zeuden, eta azkar sartu ziren. Sarrera hartua eta bustitzera joan ziren . Bidean Jonek mina hartu zuen .

Anbulantziari deitu zioten. Asko tardatu zen anbulantziak eta askoz larriago jarria zen Jon . Amona larritu zuen eta esan zion amonak Joni.

-Zer moduz zaude ?

 Jonek ezin zion erantzun . Azkenean anbulantzia etorri zen eta esan zuten oso larri zegoela eta ospitalera joan ziren . Amona ere berarekin joan zen eta Jonen amari deitu zion amonak, etortzeko .

-Maite, zure umea Jon Residentzian dago. Ur parke baten ginela erori egin da eta hemen dago .Azkar etorri, mesedez!

-Azkar noa, lana utziko dut eta banoa.

Ospitalean, bitartean ,Jon hobeto zegoen medikuak jarritako medizinarekin .

Azkenean ama etorri zen eta galdetu zuen:

-Non dago Jon ? neure umea da eta bera ikusi nahi dut .

-Oraintxe  galdetuko dut, itxoin .

Eta esan zion medikuak :

-Ehun eta hamahiru gela dago .

-Eskerrik asko .Agur!

 Gelara iritsi zen eta jadanik askoz hobeto zegoen . Handik hiru egunera jada etxera bidali zuten .

Eta handik aurrera zoriontsu bizi izan ziren.

       Lau  lau ipuina bukatu da.

Behin batean,bazen familia bat oporretara zihoana eta itsasontzian zihoazen.

Hortik gutxira itsasontzia abiatzera zihoan ,eta abiatu zenean denak urduri

zeuden  baina hortik ordu betera kapitainari bihotzeko bat eman zion eta

itsasontziak norabidea galdu zuen.

a hil egin ziren eta beste 20ak uharte batean agertu ziren.Gaua

gertu zegoen lo egiteko kobazulo bat aurkitu behar zuten,baina denbora pa-

sartzen ari zen eta azkenean aurkitu zuten baina kobazulo horrek akats bat

zeukan: oso zaharra zegoela baina sartu egin ziren.Hurrengo goizean 2

pertsona esnatu egin ziren eta konturatu ziren sarrera itxita zegoela. Gero

besteak esnatu ziren eta harriak kentzen hasi ziren. Azkenean lortu zuten harri

guztiak kentzea.Gero gizon bat etorri zen.

uen:-zer ari zarete hemen?-ba galdu egin garela eta ez dakigu nora joan behar dugun.Orduan esan zuen gizonak:-Ba nik eramango zaituztet neure

itsasontzian .Orduan abiatu egin ziren eta azkenean sano eta salbu iritsi ziren.

Egun batean bazen Tontoki izeneko txakur bat. Oso misteriotsua zen bi hankatan ibiltzen zen eta autobusa gidatzen zuen.

Baina egun batean pizti txiki batek autobusaren gurpileko torniloak kendu zizkion eta gurpila atera egin zen autopistan istripu bat sortu zen txakurra bizirik irten zen. Hurrengo egunean txakurrak piztia akabatzeko tranpa batzuk jarri zituen eta harrapatu egin zuen eta kaiola batean sartu zuen baino kaiolaren atea ez zegoen ondo itxita eta alde egin zuen piztiak. Orduan izozki denda bat suntsitu zuen eta helatuak jan zituen iskanbila handia sortu zen eta txakurrak erraketa bat hartu zuen eta piztia akabatu zuen. Eta zulo batean sartu zuten.

Harrez gero poz-pozik dira herritarrak.

Antzina- Antzina, ba omen zen txakur bat mekanikoa zena. Txakur horren izena Lagun zen.

en zen lanera. Bakarrik 30 minutu zeuzkan bazkaltzko eta 07:30 etan sartzen zen lanera.

Egun batean 09:00 etan joan zen lanera, agintaria oso zorrotza zela konturatu zenean Laguneri gauean 21:00 etatik 6:30 etara behartu zion lan egitera.

Lagun aspertuta zegoen, ez zen inor etortzen, ez zegoen inor kalean. Lagun bakarrik zegoen baina bapatean Lagun desagertu egin zen lapur batek eraman egin zuen bere izkutalekura, bere zulora. Hurrengo egunean agindaria iristean, konturatu zenean ez zegoela, haserre bizian jarri eta bere etxera deitu zuen, 2 minutu itxoin eta gero lanean zegoenean, trin-trin telefonoa jo zuen

-          Bai? erantzun zuen agindariak.

pan lang="EU" style="font-size: 10pt; font-family: Arial">Lagun hemen daukat eta ez badidazu 10.000€ ostegunerako ematen Lagunekin purea egingo dut.

erantzun zion. Agindaria oso urduri jarri zen jakitean bere langilea arriskuan zegoela.

Esan zuen:

-          10.000€ lortu behar ditut osteguna iritsi baino lehen.

n iristen ordaintzeko baina ideia bat bururatu zitzaion. Lagunen aitari eta amari deitzea. Deitzeakoan ez zion inor hartu telefonoa eta orduan jabetu zen bere familiko kide guztiak, hilada zeudela 20 garren mendekoak zirelako. Bankura joan zen eta 10.00€ eskatu zizkion esanez ahal zuenean ordainduko zuela. Lapurraren telefonoa hartu eta deitu egin zuen

-Bai?

-          Ni naiz, 10.000€ hemen ditut, ostegunean elkartuko gara plazan?
Bale, baina poliziari ez deitu ados?

span lang="EU" style="font-size: 10pt; font-family: Arial">ados

    agur

Osteguna heldu zen plazan iritsi eta dirua toki batean utzi eta Lagun bestean, bakoitzari egoki ziona hartu eta bapatean, polizia etorri eta lapurra harrapatu egin zuen. Bankuari dirua bueltatu zion agindariak eta gero beraien artean hizketalditxo bat izan zuten. Lagunek eskerrak eman zizkion, bizia salbatzeagatik.

k lagunak izan ziren betirako, Lagunei agindariaren postua eskaini zioten baina Lagunek ez zuela nahi esan zien, nahi zuena lehenoko postua zen, mekanikoana eta geroztik zoriontsu bizi izan ziren.  

Bazen  behin  Alazne  izeneko  emakume  bat.  Alaznek  txakur  bat  zeukan,  Txiki  izenekoa.  Txiki  eta  Alazne  Hernanin  bizi  ziren.

Egun  batean  pelotarekin   jolasten  zegoela, Alaznek  Txiki  jo  eta  abandonatu  egin  zuen,  aspertuta  zegoelako  Txikirekin. Alaznek  Latxunbe   Berriko  Atarrabiyoko    parkean  utzi  zuen  abandonatuta. 5 egun  pasa  eta  gero,  Maite  Atarrabiyora  joan  zenean,  Txiki  ikusi  eta  beregana  joan  zen  eta  Maiteri  Txiki  asko  gustatu  zitzaionez  maskotatzat  hartu  zuen.  Maiteren  etxea  Latxunben  zegoen.  Txiki  eta  Maite  etxera  iristean  Txikiri  jana  eman  zion. Txikik  dena  jan  zuen  eta  Maitek  Txiki  bainatu  egin  zuen,  garbi-

 garbi  egoteko. Bainatu  eta  gero,  Maitek          

  esan  zion  Txikiri: 

- exeri!!

Eta  Txiki  exeri  egin  zen.

Maitek  beste  agindu  bat esan  zion  Txikiri:

- ekarri    pelota!! 

Maitek  pelota  bota  zuen  eta  Txiki  pelotaren  bila  joan  eta  Maiteri  ekarri  zion. Harrezkerotik  Txiki  oso  zoriontsu  bizi  zen  eta  Maite  Txikirekin  oso  zoriontsu!!!!!!

BAZEN BEHIN , ESPRINFIL  IZENEKO HIRI BAT. HAN, SIMPSONS  FAMILIA   BIZI ZEN .

BERAIEK HOMER- MARCH - LISA- BART-  ETA  MAGGI  ZIREN .

EGUN   BATEAN BART ETA  BERE LAGUNAK BORROKAN   HASI  ZIREN     NESON   ETA  BERE LAGUNEKIN. ETA IRABAZI  ZUTEN

BARTEK  ETA BERE LAGUNEK.   ORDUAN  KOMISALDEGIRA

ERAMAN  ZUTEN  BART, BAINA ATERA   ZUTEN   KOMISALDEGITIK!

BART,  HOMER , MAR CH, LISA , ETA MAGGI  HARRITU EGIN ZIREN

                     

ZENTRAL  ELEKTRIKOA  ERAIKI  TEN.  OSO   HANDIA ZEN   ETA KEA BOTATZEN  ZUEN .                                                                     

                                                    

BARTEK   AMETSA  IZAN  ZUEN  .....

an>  PRINTZESA  PARETEAN   PEGATUA. ZEGOEN BOLTSA BATEAN.  COMIC MAN  GAIZTOAK SELENIA  PRINTZESA BAITUA  ZUEN ETA   ERAMAN  ZUEN   BAINA .... !

ETA  BART  ESNATU EGIN ZEN.

  AITAK      AUTOA  EROSI ZUEN .

BART  OSO POZIK  JARRI ZEN  .

HALA  BAZAN   EDO  EZ  BAZAN    SAR  DADILA     SIMPSONS   FAMILIA  URETAN.

Aspaldi-aspaldian herrixka batean baziren 4 perretxiku lagunak zirenak eta munduko salbatzaileak izatea pentsatu zuten. Beraien taldea Super Perretxikuak zen baina motzago  esateko: s.p.p deitzen zioten.

 

Egun batean, uniformeak eta dena zeukatela, mundua salbatzera joan ziren hegan. Saharara joan ziren eta han familia bat zegoen negarrez. Super Perretxikuak galdetu zieten ea zer gertatzen zitzaien:

-begira hau gertatzen zaigu-esan zuen aitak- gerlari gaizto batzuk etorri dira beraien dragoiekin eta gure alabak eraman dituzte.

-eta nora eraman dituzte?- galdetu zuen s.p.p batek

-gaztelu beldulgarrira-erantzun zuen aitak.  

-¡goazen gaztelura! esan zuen s.p.p batek eta gaztelura joan ziren. Gaiztoak ohartu zirenean s.p.p ak gaztelura zihoazela, borrokarako prestatu ziren.

S.p.p ak gaztelura iritxi ziren. Gazteluko sarreran 15 dragoi zeuden.

-Zer egingo dugu?-galdetu zuen s.p.p batek

-hauxe egingo dugu- esan zuen s.p.p batek- ikusten dituzu hango ezpatak?

-Bai- erantzun zuen beste s.p.p ak

-          ba ezpatak hartzen baditugu, dragoiak hilko ditugu.

pan lang="EU" style="font-size: 10pt; font-family: Arial">Dragoiak hil zituzten eta gaztelura sartu ziren. Neskak salbatu, erregea hil eta Saharara bueltatu ziren beraien misioa bukatu zutelako. Handik aurrera familia hori pozik bizi izan zen.

 >Hori izan zen Super Perretxikuen lehenengo misioa.

Bazen  behin,  Joxe  izeneko  gizon  bat , egia  esan  supereroi

bat  da. Joxe, supereroia  bihurtzen  denean  ez  du  Joxe  izena

baizik  eta  SUPER  PRAKA   izena  du  zeren  prakak  buruaren

gainetik  eramaten  ditu.

 s="MsoNormal">Egun  batean , arriskua  sumatu  zuen  Puente  kalean eta berehala 

joan  zen  kale  hartara.  Iritxi  zenean  bere  etsarik  latzenarekin

topatu  zen , bere  etsaiak  Super  teta  izena  du.  Super  pakaren

boterea  prakak  badira  Super  tetarena  titiak  dira. Elkar  begiratu  eta  esan  zuen  Super  teta – Super  praka – eta

besteak –Super  teta – aho  zabalik  geratu  ziren  biak.  Burrukan

asi  zirenean  Super  prakak  Super  tetari  titiak  kendu  zizkion

eta  Super  teta  negarrez  hasi  zen  bere  armak  ziren  eta mendeku  hartu  nahi  zuen.  Horretarako  Super  prakari  prakak  kendu  zizkion.  Bera  ere  negarrez  hasi  zen. Biak  negarrez  joan ziren.

ziren  etxera. Super  praka  etxera  iritxi  eta  berriz  Joxe  da,  eta

pentsatu  zuen – kolarekin  pegatzen  baditut  prakak  ez  dizkit

kenduko- eta  Super  tetaren  etxean- titiak  pegatuko  ditut- bi 

supereroiak  berdin  pentsatu  eta  berriro  elkartu  ziren  Puente

kalean.
 MsoNormal">Handik  aurrera  dena  zen  burruka  eta  burruka  eta  burruka.

Baina  Joxek  bere  familisarekin  egon  nahi   zuen.        

Bazen behin toki urrun batean hiru sorgin kobazulo batean bizi ziren. Baina urrutiago, San Franciskon, Sara izeneko neska bat bizi zen; ez zekien sorginak exititzen zirenik.

Egun batean mendi batera joan ziren  eta mendi hori sorginen etxea zegoen  mendia zen.

Geroxeago, bazkaldu eta gero, Sarak esan zuen:

-          Ama ahal det lehengusuekin joan:  Roberta , Tomas, Martin eta Mayarekin ?-

upportLists]-->-          Bai- esan zuen amak.

>Geroxeago, Sara, Roberta, Tomas, Martin eta Maya buelta bat ematen ari zirela sorginen etxea ikusi zuten eta kobazulora sartu ziren eta sorginak ezagutu zituzten. Han berandu arte geratu ziren eta amak esan zuen:

-          Bagoaz- denak etxera joan ziren.

pan lang="EU" style="font-size: 10pt; font-family: Arial"> 

="EU" style="font-size: 10pt; font-family: Arial">Eta handik aurrera lagunak izan zuen.

Bazen  behin  Serun  izeneko  mutil  bat .  Serunek  18  urte  zituen  eta  bere  urtebetetzeak  uztailaren  2  an  zen   lau  egun  falta  ziren  .

 s="MsoBodyText">Baina  egun  batean  , bere  amaren  anaiak  kendu  egin  zien  diru  guztia  . Ez  zeukaten  ezer , ez  etxerik   ez janaririk    eta  bere  urtebetetzeak  hemendik egun  batera  ziren  !

 s="MsoBodyText" style="margin-left: 36pt; text-indent: -18pt">-          Berdin  dio  ama  -esan  zuen  Serunek  .

upportLists]-->-          Orain  nire  opariak  ez  dit  ajola  .

> s="MsoBodyText">Baina  Seruneri  gauza  batek  ajola  zion :

Bere  gurasoak!   Bere  aita  oso  gaizki  zegoen  eta bere  amak  joan  egin  behar  zuen  antibiotikoak  erostera  Serunek  bere  aita  zaintzen  geratu  zen  ,  eta  urrengo  egunean  bere  osabak  bidali  egin  zituzten  ,  Bolton   zen  bere  izena  baina  ez  zitzaion  gustatzen  Bolton  izena  .

 s="MsoBodyText"> s="MsoBodyText" style="margin-left: 36pt; text-indent: -18pt">-          Oso  izen  xuabea  da  Bolton  ,  beste  izen  maltzurragoa  behar  dut  . 

pan lang="ES-TRAD" style="font-size: 10pt; font-family: Arial"> 

pan lang="ES-TRAD" style="font-size: 10pt; font-family: Arial">-Baina  jauna,  Bolton  nahiko  izen  maltzurra  da.                                                                                                                    

 s="MsoNormal">       -Ixildu  eta  joan  izen  maltzurragoa  bilatzera  .               

 

-Bai  jauna  -Den  bere  bizkar  zaina  zen,  eta  izen  maltzurrago  bat  bilatzen  hasi  zen. 

 s="MsoNormal">Ez  zuen  izen  maltzurrik  bilatzen  eta  orduan ¡Ideia  bat  bururatu zitzaion

Jaunari  esatera  joan  zen.

–jauna –jauna. 

-Zer  nahi  duzu ¿Ideia  bat  bururatu  zait,  -Ze  ideia ¿

-Herriko  izenik  maltzurrena  nahi  baduzu  eman  100  penike   eta  propaganda  bat  jarri  100  penike emango  dituzula  herriko  izenik  maltzurrena  ematea  gatik. 

Oso  ideia  ona  iruditzen  zait,  ete  horregatik  kapitaina  izendatuko  zaitut. 

 s="MsoNormal">Serunen  ama  azkenean  heldu zen  eta  erloju  bat  ekarri  zuen  .  – Ama  zer  da  erloju  hau?

-          zure  urtebetetzea  da  eta  gelditzen  zitzaigun  dirua  rekin.

pan lang="ES-TRAD" style="font-size: 10pt; font-family: Arial"> 

upportLists]-->-          Ama  ez  zenuen  erosi  behar!

> s="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-indent: -18pt">-          Baina  zure  urtebetetzea  da! 

pan lang="ES-TRAD" style="font-size: 10pt; font-family: Arial"> 

pan lang="ES-TRAD" style="font-size: 10pt; font-family: Arial"> 

pan lang="ES-TRAD" style="font-size: 10pt; font-family: Arial">Hurrengo  egunean   Serun  etxetik  joan  zen  eta  erlojua  eraman  zuen:

-dirua  lortu  behar  dut  esan  zuen. 

Ikusi  zuenean  propaganda,  Serun  berréala  asi  zen  izen  maltzurrena  bilatzen  eta  ahurkitu  zuen : Yako  izena,  eta  Orduña  100  penike  eman  behar  ziela  esan  zuen 

 s="MsoNormal">-Ez 

-Bai

-Ez

-Bai 

-Goazen  epaitegira,  esan  zuen  Yakok. 

 s="MsoNormal">-Oso  ondo  iruditzen  zait  esan  zuen  Serunek! 

Epaiketan  epaiak  oso  ondo  hartuzuen  erabakia,eta  Serunek  gauza  bat  geihiagoesan  zuen:

-Berak  gure  diru  guztia  kendu  zigun.

-Zer? –esan  zuen  epailak 

-Orduan  zuretzat  da  100  penikeak  eta  beste  diru  guztia.

 >Eta handik  aurrera  poz  -pozik  bizi  izan  ziren.    

 s="MsoNormal">Bazen behin  Apiru izeneko potxoki bat. Berak 10 pertxonaz osaturiko familia zuen eta poz-pozik bizi ziren Aran herrian.

Ez zekiten munduaren beste aldean nor bizi zen. Pakito kolakau, beraien osaba, oso osaba zintzoa zen. Familiakoek asko maite zuten eta nola Gabonak ziren eta osaba etorri zen Aran herrira maletak eta poltsak hartuta.

-Epa!! Esan zuen osabak.

-Kaixo.

-Zenbat handitu den zuen familia, ezta?.

-Bai, orain 10 gara.

Osaba kontatzen hasi eta konturatu zen 9 zirela. Orduan, Azpiruk esan zuen:

-Bere gelan dago, eskailerak igo eta ezkerretara dago bere gela.

Baina osaba eskailerak igotzen hasi eta zapla!!hanka autxi zuen eta ezin zuenez bidaiatu, han geratu zen.

Handik aurrera osaba beraiekin bizi izan zen eta gainera eskailera mekanikoak jarri zituzten.

Bazen behin Porki izeneko txerri bat, Igeldoko baserri batean bizi zena. Oso pozik bizi zen, Santo Tomaseko txerria izango zela jakin zuen arte.

 trong>Hori jakitean, hainbeste izutu zen baserritik alde egin zuela.

Baserri ondoko basora joan zen eta han beste 19 txerri aurkitu  zituen: Xabier, Jaione, Julen, Arantxa, Ane, Ekhi, Uxue, Imanol, Libe, Amaia, Beñat, Patxi, Igone, Haritz, Jon, Irati, Joana, Larraitz eta Maider. Basoko txerriak ziren. Porkik esan zien:

-Kaixo, ni Porki naiz eta zuekin bizitzen geratzea gustatuko litzaidake.

-Baita zera ere!- esan zuen Maiderrek- Horixe bakarrik behar genuen! Gainera, ez da basoko txerria.

-Maiderrek arrazoi du, alde hemendik!

Oso triste, alde egin behar izan zuen Porkik. Ez zekien nora joan, eta bideari jarraitu zion. Handik 5 minutura ehiztari batzuk ikusi zituen urrutian. Korrika beste txerriengana joan eta hau esan zien:

-Ezkuta zaitezte azkar, ehiztariak datoz!!!

Txerriek kasu egin zioten eta ezkutatu egin ziren. Ehiztariak heltzean ez zuten ezer sumatu eta joan egin ziren.

-Eskerrik asko, bizia salbatu diguzu- esan zioten txerriek.

-Orain bai, bizi zaitezke gurekin- esan zion Maiderrek.

 >Eta harrez gero, poz-pozik bizi izan ziren denak basoan.

Bazen behin Patxistein izeneko zientzialari ero bat. Bera beti bere laborategian egoten zen. Bere laborategia Danimarkan zegoen, Kopenhagen, Danimarkako hiriburuan. Laborategia lur azpian zegoen eta alarma eta kamera asko zeuden lapurren bat sartzen bazen harrapatzeko.

 Egun batean, Patxisteinek misil atomiko bat egitea pentsatu zuen eta ero zegoenez lanean hasi zen. Baina Patxisteinek ez zekiena Mariflori espiatzen ari zitzaionik kamera baten bidez. Mariflori konturatu zenean Patxistein zertan zebilen berak ere beste misil atomiko bat egitea pentsatu zuen. Horrela bi misilak airean elkar jotzean ez zen lurra suntsituko. Eta iritsi zen eguna, biak ia batera bukatu zuten eta Patxisteinek bere hegazkina hartu eta lurra suntsitzera abiatu zen. Baina askatu eta berehala Mariflorik berea bota zion eta airean izan zen eztandarekin Patxistein hil egin zen.

Eta bat, bi,hiru, lau bukatu da ipuin hau.  

Antzina – antzinean  bazen  Popo  izeneko   mutil  bat.  Beltza  eta  lodia  zen  eta dorre altu  batean  bizi  zen.

Baina  egun  batean,  Popo  dorretik  erori  zen  eta  neska  batek  lagundu  zion,medikuak

 esan  zuen:

-Esginze  bat  baino  ez  da.

Egun   batzuk   geroago   Popok  Bulma  bere   etxera   gonbidatu   zuen  Bulmaz    sentitzen   zuena   esateko. Popok  galdetu  zion  Bulmari: 

-Nahi  duzu  nirekin  ezkondu?

Eta  Bulmak  erantzun  zion:

-Bai,  nahi  dut.

Aste   batzuk   geroago  ezkondu  egin   ziren  eta   ume  mordoa  eduki  zituzten,   beltzak  eta  argalak.

 >HALA BAZAN   EDO   EZ   BAZAN SAR  DADILA   KALABAZAN    ETA   ATERA   DADILA  POPO   ETA   BULMAREN   ETXETXOAN .