Zarautzen zabaldua da aspaldian “Eutsorrei” aldarria. Norbaitek beste bati “eutsorrei” esaten badio, “beti” jasoko du erantzuntzat. Gure borroka oihua da, gure animazio eta identifikazio aldarri.
-Eutsorrei!
-Beti!
Oraingoan bertsoa eta aldarria batu eta larunbat honetan Putzuzulo Amets Fabrikan bertso-kopla-kantuan arituko dira herriko xelebre eta artistak. Ez dira bertsolariak baina bertsotan egiten dute, ez dira mikrofonoan arituak baina mikrorik gabe ere sortzen dute, ez dira sonatuak baina bai ezagunak eta maitatuak herrian.
Bertsozale ugari Bertso Eguna ospatzen ariko dira Kursaleean. Guk ekarpen partikularra egingo diogu Bertso Egunari, guretik, etxetik, hutsuneak betetzeko eta betekadak husteko.
80 bat lagunek eman dute izena dagoeneko. Nahi duena anima dadila afaritara, edo afal osteko kafera. Eta bertaratu ezin dutenek Arraio Irratian segi ahal izango dute saioa.
Beti!
Gaur ere etxerakoan buzoitik hartu eta papera birziklatzeko kutxara bota dut Urolakostako Hitza. Goizean 8etarako ateratzen naiz etxetik eta ez naiz arratsera arte bueltatzen. Eta ordurako gazta zaharra baino lizunduago daude zerbitzen dizkidan notiziak. 7 urte badira Urola Kosta eskualdeak Hitza duenetik. 1641 ale ere atera ditu. Eta uste dut kritikarako garaia iritsia dela.
Bazkide naiz Hitza sortu zenetik. Eta asteburuetan ez bada, ez dut Hitza etxean ia sekula irakurri plazaratu zen egunetik, besteak beste, banaketa oso oso berandu egiten dutelako. Eta ordutik euritan askotan busti izan ditut galtzerdiak eta galdera hau egin izan diot nire buruari: sareak orainkariak zerbitzen dizkidan bitartean, zer eskaintzen dit gaur egun niri Hitzak? Eguneko segundu apur batzutako bistadizo azkarra (etxetik kanpo beste nonbait irakurria klaro), eta... eta kitto!
Ez baitut intereseko gauza gehiegi aurkitzen kazetan. Ez baitut iritzi artikulu gomendagarri gehiegi topatzen, ez herri honek aurrera egiteko autokritika eta hausnarketa sakonik, ikerkuntza kazetaritzatik batere ez, eta dena da gertatuaren kronika arina, azalekoa edo iragarpen soila. Politikakerietan ainguratua gehiegiegitan.
Hori bai, Hitzari esker ondo ikasi dut Urola Kosta eskualdean dagoela Zarautz, baina, andre jaunok, nik ez dut eskualdea bizi: nire herriko berriak jarraitzen ditut baina ez zait gehiegi interesatzen Azkoitia, Zestoa eta Aiako berri izenburutik aurrera. Ez ditut 8 orri behar. Gehiago: ez ditut orriak behar.
Euskararekiko konpromisoz naiz Hitzako bazkide, ez produktu erakargarria zaidalako. Eta ez gaude euskalgintzan estrategikoak diren eremuetan apustuak galtzeko. Nire uste apalean behintzat Hitzak ez du jarri genion erronka nagusia betetzen. Ez du jendea euskaraz irakurtzera animatzen eta ez du periodico vascoaren irakurlerik gure sutondora erakartzen. Pentsa! Gu ere ez gaitu konbentzitzen!
Ez dakit zer diozuen zuek, zer iritzi duzuen zuen herriko prentsaz (egunkari, orainkari eta aldizkariez), baina gure eskualdekoak apustu berriagoak, ausartagoak eta parte hartzaileagoak behar ditu. Zuzendari berria du gainera orain Urolakostako Hitzak. Aukera ona izan daiteke gauzak aldatzeko. Hori bai, udatik aurrera gauzak aldatzen ez badira, bazkide izateari utziko diot. Inkondizionala izatea ondo dagoelako baina ez kaikua izatea. Euskararen herrian, zoritxarrez, diru eta laguntza premian dauden etxe asko daude zain atea nork noiz joko.
Jatorra zen
ulertzen nuen begiratu esaneko hura,
bai eta esku keinu leuna ere.
Baina justifika ezina zen
salatzekoa
zigortzekoa
komunera joaten zen bakoitzean
urak eraman ezinik uzten zuen
mokordo trontzoa.
Hasi dugu 2010a. Denok. Eta gehienok hasiko ginen pentsatzen urte berriari egin nahi genizkiokeen promesez. Halaxe hasi dut nik behintzat. Baina aurtengoan diferentzia batekin. Ez dakit urte zenbaki borobila tokatu delako edo 33 urte beteko ditudalako... Kontua da pentsatzen jarrita ohartu naizela hemendik 10 urtera mundu eta bizitza honetan egin nahi ditudanak eginda izatea komeniko litzatekeela, edo bideratuta behintzat. Esan nahi dut, hemendik 10 urtera lur honetan biziko ditudan urteen erdiak eginak izango ditudala eta zer nahi duzue esatea ba! Atzera kontua hasiko dela nolabait.
Horregatik aurten urteko helburuak jarri beharrean interesgarria iruditu zait neure buruari galdetzea...
·eta hik Imanol, non egon nahi duk 2020an?
·Zer izan nahi duk handitzean?
·Zein lanetan pasa nahi dituk ordu gehienak?
·Izango haiz aita noizbait?
·...?
Ez dakit zuek horrelakorik galdetu diozuen zeuen buruari eta galdetu badiozue zein erantzun jaso duzuen, baina instituzio eta enpresak aurreikuspenak luzetara egiten dituzten bezala, bizi planak unean unekoak egitea baino aurten urrutira begirakoak egin ditut.
La terre est bleue comme une orange